कान

Al een paar dagen heb ik last van een oorontsteking. De pijn komt en gaat een beetje op en af etc. Gisteren kwam 't weer terug met pijnscheuten die echt verre van fijn waren. Afijn, tijd om een professional op te zoeken voor wat hulp.

In India gaat dat ('t zal eens niet zo zijn) toch even wat anders dan in Nederland. Beter of slechter? You be the judge..

In NL:

• Je maakt een afspraak met de huisarts. De volgende dag kun je terecht.
• De huisarts kijkt in je oor, ziet een ontsteking.
  
• Je krijgt het advies om te druppelen met lauw warme zonnebloem olie (ofzoiets), en absoluut geen water in je oor te laten komen. Als het na een paar dagen niet weg is mag je terug komen.
• Een paar dagen later kom je terug. Je krijg voorzichtig wat antibiotica voorgeschreven.
• Je rijd naar de apotheek. Die is gesloten tot 14:00 ivm lunch pauze.
• 2 uur later kom je weer terug en koop je je medicijn.
• Je krijgt een heel doosje, met bijsluiter, want dat is de eenheids verpakking als het ware. Je betaald dus wel wat meer, en over 2 jaar kun je de rest wegmikken in de chemobak.
  
• Een paar dagen later kom je, vergezeld van helse pijn, weer terug en je krijgt wat meer antibiotica.
• Als de pijn je inhaalt mag je naar de KNO arts in het ziekenhuis. Over 1,5 week is er een plekje in de agenda.
• De KNO arts kijkt en checkt, ziet precies wat voor infectie het is, maakt wat schoon. Je krijgt wat sterkere antibiotica en neusdruppels voorgeschreven.
• Je rijdt wederom naar de apotheek, wacht 46,3 minuten in de rij en krijgt vervolgens je spullen mee.
  
• Na 3 dagen is het voorbij.

In India:

• Je belt 't ziekenhuis, vraagt om een afspraak met de KNO arts. Het ziekenhuis vraagt wanneer je wil komen. 2 uur later heb je de afspraak.
• Je komt in het ziekenhuis, schrijft je in (verzekering; moet je zelf maar weten) en betaald voor het eerste consult: 500 INR (7,50 €).
• De KNO arts checkt je oor en stelt de diagnose.
• Je verteld over het olie druppelen en hoe dat niet echt gewerkt heeft.
• De KNO arts denkt dat ik een geintje maakt. Nee, er mocht niets in het oor, het oor onderhoud zichzelf, de natuur lost alles op.
  
• Je krijgt industrial-strength antibiotica en nog wat pilletjesvoorgeschreven, alsmede wat neusdruppels. 2 maal daags voor 3 dagen.
• Op je weg het ziekenhuis uit koop je je medicijnen bij de interne apotheek.
• Je krijgt (en betaald) alleen de strips pillen die je nodig hebt. De bijsluiters etc zijn er niet bij, maar goed .. de arts zal het wel weten.
  
• Et voila .. 3 dagen later .. eh .. nou we zullen zien, ben gisteren pas geweest :-)

Tot horens!

Sacha 2005-2009

Vandaag is uit bloed onderzoek gebleken dat Sacha d'r nieren nauwelijks meer functioneerden. Het verklaarde waarom ze al een paar dagen ellendig was, niet meer at, zwalkend liep en zichzelf continu in een donker hoekje weg stopte.

Helaas is er niets wat hier aan te doen is. De zorg die ze de afgelopen dagen heeft gekregen mocht ook niet baten. Dus hebben we besloten om d'r uit haar lijden te verlossen.

Erg ellendig om te weten dat een dierbaar diertje aan de andere kant van de wereld zich zo rot voelt, en dat je zonder een aai afscheid moet nemen.

Afijn, Sacha en ik hebben veel aan elkaar gehad (in random order):

- Brokjes en af en toe wat verse snacks
- Aaien
- De aanblik van een vertederend viervoetertje heeft me vaak gered van de effecten van het uit bed stappen met het verkeerde been
- Knuffels
- Warm bed in een warm huis
- Vers water
- Sacha heeft me meer dan eens (zeker meer dan 50 keer) gered van het te laat op mn werk zijn: de alarm klok uitzetten is een ding, maar Sacha's ontbijt negeren dat gaat echt niet.

Het is echt niet zo dat een poes net is als een kind zoals sommige poezen liefhebbers zeggen. Nee .. een poes is net als een poes (zowieso veel minder aandacht nodig en een makkelijker dieet). Als poezenliefhebber kan ik melden dat dat ook pijn doet als ze lijden en zeker als ze er plots niet meer zijn.

Doei Sacha, je was een fijne poes, lieve huisgenoot, heb erg van je genoten en hoop dat je het fijn hebt gehad ondanks de laatste ellendige dagen.

Singing In The Rain

Vandaag is de moeson echt los gebarsten, straten zijn omgetoverd tot kreekjes en beekjes. Zelfs in onze wijk (die wat hoger ligt dat bv zuid Mumbai) stonden delen straat onder water.

Zie hier het lokale nieuws.

Groetjes!

Bats!!

Afgelopen weekend zijn we in Udaipur geweest. Iedere avond vliegen daar duizenden grote vleermuizen over het meer naar het noorden. Precies waarheen en waarvoor is ons niet duidelijk geworden, maar met een beetje geluk kon ik ze op de gevoelige chip vastleggen.






Vooruitlopend op een blog over onze Udaipur trip, hier alvast wat fotos.

De dana da

Hallo Nederland,

Zondag zijn we dus heeeeeeel vroeg opgestaan om op 8 uur in Zuid Mumbai te zijn waar we werden opgehaald voor onze zeer belangrijke, enerverende rollen als figuranten. Het is niet te geloven maar we waren te vroeg... We waren er gewoon als eerste!!!!
Langzaam druppelde de mensen binnen bij de afspesproken plek, heel toepasselijk... voor de mac... hmmmm ;)

Aangezien de bus een lekke band had werden we met taxi's (en wij met Arjun) naar de studio gebracht. Studio klinkt heel erg lux maar dat is in India toch even een ander verhaal.... Het gebouw leek op een oude Oekrainse school... verf die afbladderde, een gat in de tegels als wc, afgebroken stukken, lekkende kranen en alles in een mooie toepasselijke mint kleur geschilderd...
We werden naar de gang gebracht en konden een ontbijtje krijgen... Als je aan een ontbijtje denkt dan denk je waarschijnlijk aan een lekker eitje, broodjes, jus en een kopje koffie... Maar in India is dat toch anders... ontbijt, lunch en avondeten zijn t zelfde ... (ik weet niet of een indier dat ook zou zeggen.... maar das een ander verhaal) Als je Erg, erUg weinig geslapen hebt dan heb je toch echt geen behoefte aan een warm avondmaal.... dus deze hebben we maar overgeslagen. Martijn werd mee genomen om een tuxedo aangemeten te krijgen, witte blouse, vlinderstrikje, jasje en mooie brede band i.p.v. en riem. De schoenen van hem waren al goed gekeurd maar de schoenen van een van de andere jongens niet...Er werd een schaar genomen en die schoenen waar hij waarschijnlijk wel in zou kunnen werden opengeknipt.

Toen iedereen er was werden er zwarte jurkjes uitgedeeld aan de dames... Hmmmm.... Tja.... wat kan ik er van zeggen.... Voor ons zou t een leuk jurkje zijn voor een avondje op stap in Ramona maar hier werd t als een luxe casino outfit bestempeld... Alle dames werden opgemaakt...Voor de heren was dat blijkbaar niet nodig... Aan mijn haar hoefde niets gedaan te worden en ik mocht mooie glitter schoenen met hakjes uitzoeken.
De figuranten waren van allerlei nationaliteiten... Het meerendeel van de westerse mensen waren backpakkers, jongelui die door india trokken, niet echt t volk wat je in een Casino (want daar speelde deze scene zich af) aantreft... maar goed westers is westers!!!

En uiteindelijk werden we gedirigeerd naar de set... Er was een mega casino nagemaakt!!

maar dan totaaaaaal uit z'n verband getrokken, ik heb nog nooit zo'n grote roulette tafel gezien!!!

We werder op verschillende plaatsen neergezet, wat ongeveer zo'n drie keer veranderde...Er liepen ontzettend veel mensen rond en voor ons was t erg onduidelijk wie nu wat deed.... veel mannen hadden van die portofoons aan hun oren en die dirigeerden de mensen op hun juiste plek. De broek van Martijn zat niet echt goed dus hij werd op een gegeven moment mee genomen om hem te laten maken. Er was een kleermaker aanwezig die terplekke alle kleding aan ging passen met zijn vintage, voet-aangedreven Singer. Het resultaat was echt alleen voor de film... van dichtbij zag t er vaak niet echt goed uit!! Voering los, draden er langs maar dat zag toch geen mens.. Het bizarre is dat t plafond er uitzag als een dak uit de sloppewijken... en dat voor een mega grote studio waar die dag verschillende films opgenomen werden...


Er zijn verschillende shots opgenomen. Uiteindelijk ongeveer 30 sec van een liedje. Een van de spelers komt in dit caniso terecht en zingt dat ze ondeugend is. Verschillende outfits die geen van alle echt mooi waren en goed zaten... Ze was er volgens mij zelf ook niet echt tevreden over want ze bleef t naar beneden trekken en pas met een zwarte doek voor zich gehouden (net als je je omkleed op t strand) deed ze haar jurkje echt goed... En zij, Neha Dhupia staat bekend in India als een van de beroemdheden die zich vaak sexy neer zet.


Hoe t werkt:
De chreografe (tenminste in denk dat ze t is) leerde de stappen van Neha aan aan een andere meid. Deze moest de passen heel snel op pikken. Zij danste t met de jongens en bleef in positie staan zodat de camera ingesteld kon worden. Vervolgens legde zij t uit aan Neha. Dit ging natuulijk niet helemaal goed.. (Ik vond trouwens dat Neha niet echt kon dansen, met draaien bijvoorbeeld spotte ze niet en verloor ze continu haar evenwicht... als t nu tien draaien waren snap ik dat wel maar t was een simpel kruis-over en draai... even voor de danseressen onder ons... hihihi. Maar ze is ontzettend mooi, dat heeft natuurlijk ook zijn waarde!) Als t niet meteen goed ging kwam de choreografe zich er weer mee bemoeien en veranderde desnoods de passen zodat t er beter uit zag. Maar er waren ook nog twee mannen die zich er ook mee bemoeide... Zij vertelde ook wat de jongens moesten doen maar ook voor Neha.... Kortom, t was super interessant om naar te kijken, want t was chaotisch, onduidelijk, alles werd vaak veranderd en dit alles ging met een moordend tempo!!
Natuurlijk ontbrak de VENTILATOR niet in t geheel. Voor wie nog nooit een Bollywood film gezien heeft.... overal waar de acteur is wappert zijn haar heel mooi naar achteren... Nu we op zo'n set zijn geweest begrijpene we dat wel enigszins... aangezien t er mega, bloed-heet was!!!

Uiteindelijk waren we gelukkig al om 8 uur klaar... erg fijn want t is behoorlijk vermoeiend... zitten, zitten, zitten, wachten, wachten, wachten, rondhangen... rondhangen... bij een roulette tafel staan en staan en staan.... Dit in t volle warme licht!!

We snappen er alle twee niet echt iets van.... kennen die Indiers het woord continuiteit wel? In een van de scenes werden we op een bank neergedrappeerd, mannen en vrouwen er op en een aantal vrouwen op de zitting.. Voor ons werd gedanst. Deze scene is een paar keer veranderd, een paar keer anders opgenomen en wij zijn ook een paar keer veranderd... hmmmm.... Hoe ziet dat er uit? Het aller vreemste was een van de scenes bij de gokautomaten. Martijn en een of andere beeeldschoon meisje (was helemaaaaal niet jaloers... ;) zaten vooraan aan de gokautomaten. Dat was t eerste deel. Daarna werd t tweeede deel in een closeup gefilmd.... Na een paar keer oefenen op de pasjes werd er gefilmd en Martijn werd ineens achter in de mensen gezet... euh??... het eerste beeld staat hij te gokken en t volgende shot staat hij achterin.... ????!!! Maar goed wij hebben natuurlijk geen idee in welke volgorde alles gebruikt gaat worden.... We zijn wel ontzettend benieuwd!!! Over een maand komt hij al uit!!! (laten we hopen dat deze planning wel goed gaat...) Dan gaan we hier natuurlijk naar de film!!

Filmen in India.... betekent:
- Mega goede dure apperatuur (zoem even in op t zonneteken wat op de camera staat).
- Veeeel mensen die vast wel allemaal een taak hebben maar t loopt behoorlijk chatoisch doorelkaar
- Dansen.... de meest cheesy simpele pasjes ontzetend overdreven krachtig sexy en stoer uitgevoerd vaak meteen terplekke verzonnen en uitgevoerd. Hier boven zie je een van de dansers.... Er werd volgens mij een eerbetoon gegeven aan Michael...

- Muziek... We hebben wellicht wel 50 keer maar een klein stukje van t liedje gehoord... t dreunt nog steeds na... met ontzettend diepgaande tekst... i'm naughty, naughty baby girl.. i wanna give you, you wanne give me all you love...

- en natuurlijk wachten.... maar vooral Kleffe Warme plak momenten......

tot volgende keer groetjes van jullie Filmsterren!!!