Eeeeeeeiiinnndelijk zijn we verhuisd! Per gisteren wonen we in ons appartement. Het is echt onwerkelijk om te bedenken dat we nu 1 maand in een hotel hebben gewoond. In 1 kamer en 1 badkamer, zonder;
bank, relaxte stoel, genoeg kastruimte, keuken, hobby kamer, grote koelkast
en nu in het appartement met;
grote koelkast, voordeur zonder bediening, verkrijgbaar 7*24 (eigen koelkast), 2 badkamers, genoeg kast ruimte, broodrooster, oven, etc.
Heerlijk hoor. We hebben nog geen Internet, vandaar nog even alleen dit karige fotoloze bericht, maar daar komt snel verandering in.
Het slapen op de 26e verdieping ging goed, de juiste balans tussen airco/ventilator etc hebben we nog niet gevonden, maar we hebben wel goed geslapen. Kwa keuken spullen komen we nog veel tekort, gisteren avond hebben we nog wat last minute boodschappen gedaan; messen, 2 pannen, afwas middel etc. Gisteren avond hebben we ook voor het eerst in een maand (!) zelf eten gekookt. Papads, paranthas, kip, chutneys en mais. Erg lekker!
Tot snel!
dinsdag 31 maart 2009
zondag 29 maart 2009
Alibag - mislukt tripje?
Hallo allemaal,
Hier een update over ons weekend. Het plan was om zaterdag met de catamaran en bus naar Adibag te gaan, daar in een klein/bescheiden hotelletje te overnachten, het beroemde fort in zee te gaan bezichtigen, en verder wat saampjes aan te klungelen in die omgeving. Dit is niet helemaal gelukt. Vanaf het boot tripje ging het verhaal een hele andere kant op. Normaliter maken wij ook niet dit soort dingen mee, maar dit keer wel;
Op de catamaran, op het upper deck, hadden we een fijn plekje gevonden om de overtocht richting Mandve maken. Onze tickets waren inclusief de busrit van Mandve naar Alibag. In totaal ongeveer 1uur 45 minuten onderweg, a 150 INR per persoon.
Toen we eenmaal het ruime sop gekozen hadden raakten we in gesprek met een vrouw voor ons die vroeg waar we heen gingen en waar we verbleven. Na het horen van het door ons gekozen resort zei ze; “Ai, that’s really not so good, you’d better stay with me”. Dus wij dachten allebei: “wat krijgen we nu?”, en stapten vol goede moed dit avontuur in. Onderweg vertelde ze over de eigenzinnigheid van hun 6 honden (eentje, waakhond Rocky, stond bekend om het bijten en die moesten we maar even voorzichtig benaderen) en werd ons beeld van waar we aan begonnen steeds raarder. Maar goed, wij zijn wel in voor een avontuurtje.
De vrouw, ze heet Sunita, is welgesteld, onderdeel van de upper middleclass (volgens mij wel eerder middle upperclass), en heeft een huis in Alibag. Ze heeft ook een huis met uitzicht op de Himalaya, en een appartement in Mumbai. De andere 2 residenties kan ik me niet meer herinerren. Ze is vroeger fotomodel geweest (heeft nog in Nederland gewerkt voor V&D), en is nu grootgrondbezitter en handelt daar in.
Dus wij vergaten ons plan voor het resort en namen, nadat de boot aangekomen was in Mandve, plaats in haar luxe Indiase variant op de Landrover. Een kwartiertje rijden gaf ons onze eerste blik op mainland India buiten Mumbai. Dit is welliswaar kustgebied en anders dan de rest van het binnenland, maar weer een hele nieuwe kijk op de zaak. Uiteindelijk reden we de ‘voorstad’ van Alibag in, een paar huisjes een een grote benzinepomp, en daar was het huis van Sunita.
De poort werd opengemaakt door het personeel, en de bagage werd door hen naar binnen gebracht. Een aantal van de honden kwam ons bij de auto al enthousiast begroeten. Volledig in shock van het idillische plekje waar we terecht waren gekomen kregen we onze kamer toegewezen: dubbel bed, eigen badkamer, 4,2 meter van het zwembad vandaan.
Als eerste worden we meegenomen naar een gigantische gazebo midden op het terrein. In de gazebo staan 3 bedden, een rieten bank met 2 stoeken (tijgerprint kussens), een tv met dvd player etc. Hier krijgen we thee en koffie geserveerd. De koekjes en chocolaatjes waren helaas voor de honden (tja .. ).
In de gazebo hadden we leuke gesprekken over cultuur en werk etc. Zowel Vina als Sunita zijn erg praatgraag, we kregen een weelde aan hele leuke verhalen te horen, en probeerden op die manier langzaam te begrijpen waar en bij wie nu terecht waren gekomen. In iedergeval voelden we ons erg welkom, en leek het voor de gastvrouw de normaalste zaak van de wereld om haar weelde op deze manier te delen.
Een rondleiding over het terrein; het huis zelf met aangrenzend 2 gasten vertrekken met eigen badkamers, een aparte kleine bungalow voor vriendin/zakenpartner Vina, een apart klein huisje bij het zwembad met een stoom cabine en kleedruimte, een buiten keuken, een mega-gazebo, nog een buiten keuken, een apart klein huisje als bibliotheek, en nog een huis met een aantal vertrekken voor de heer des huizes, een klein hindoe ‘kappeltje’, en natuurlijk een bescheiden woning voor de bediening.
Next stop: het zwembad. Het was erg warm, en het was daarom tijd voor verkoeling. Iedereen dook het zwembad in (inclusief de honden, nooit gedacht dat we nog eens samen met Honden zouden zwemmen!!!). Het was erg diep, je kon dus lekker duiken en ploeteren zoveel je wilde. Het was heeeeerlijk, geen chloor of andere rotzooi, lekker verkoelend maar nog wel een beetje warm water. We hadden een hoop lol met duikende hond Rocky en de andere blaffende viervoeters.
Next stop: een versnapering. Zoals het bij een goede Indiase familie gaat wordt ook hier de tuinman de boom in gestuurd. Even later komt ie terug met verse kokosnoten met een rietje er in (verser dan dit is technisch onmogelijk tenzij je zelf in de boom kruipt). Na het nuttigen van de kokosmelk hakt de tuinman de noot open en krijg je een lepeltje om de kokos op te peuzelen. Deze kokosnoten zijn nog groen, niet bruin zoals ze in NL vaak in de winkel liggen (gedroogd), en smaken zoetig. Erg lekker!
Next stop: de vis markt. Zie de fotos. Erg primitief maar wel rete-verse (en dat is VERS!) vis. Erg lekker. De markt was voor ons net zo’n bezienswaardigheid als wij westerlingen waren voor de mensen op de markt.
Next stop: cooking! De keuken in het huis van Sunita wordt niet of nauwelijks gebruikt. Buiten zijn namelijk ook nog 2 keukens. De vrouw des huizes zou zelf voor ons Indiaas eten gaan bereiden (dat wil zeggen: coordineren en het pannen werk .. het vieze werk, geklungel, gesnij werd natuurlijk door het persooneel gedaan). Ze vertelde tijdens het maken wat er allemaal gebeurde en wat er in de pannen ging, erg leuk! Tijdens het hele process kletsten we met z’n alle door en genoten van een drankje in de gazebo naast de keuken en het zwembad. Hier aten we alvast wat Bombay-duck. Misschien ligt het aan mij, maar het was voor mij een openbaring dat Bombay-duck werkelijk niets met eend te maken heeft. Het is gedroogde/gefrituurde vis (beetje sardientjes achtig). Erg knapperig en lekker.
Next stop: eating! Inmiddels was het donker geworden, al het gekookte eten werd geserveerd in de 2e keuken, waar ook een buiten zitje was gemaakt. 2 park bankjes en een super vette tafel. De tafel was gemaakt van een oude voordeur met veel bolletjes glas, met daaronder allemaal gekleurde lampjes. Op deze ‘tafel’ stond een enorme kandelaar met een stuk of 8 kaarsen en allemaal glazen borden. Het eten was als een buffet opgedient: Daal, vis curry, een prutje met 'n soort oestertjes (echt ontzettend, ontzettend lekker!!) groente curry, chutney, rijst, yoghurt, salade. Het was werkelijk super lekker. Mega veel knoflook en alles goed pittig. We hebben zitten smullen. Ook het desert was lekker; roomijs met een zoetige wortel drap. De rest van de avond hebben we daar heerlijk zitten kletsen en drinken. Op de foto zie je de plek zoals ie er overdag uit ziet. Tijdens het eten hebben helaas niet aan fotos maken gedacht.
Next stop: midnight swim. Het was al laat, de dames wilden slapen. Ze slapen vrijwel alleen buiten in de grote gazebo. Wij hadden echter nog wel behoefte om even op te frissen en besloten nog een duik in het zwembad te nemen. Tegen die tijd was het personeel net klaar met eten en gingen overal de lampen uit. Bij een mooi Boedha beeld vlak aan de rand van het zwembad zette Sunita de grote kandelaar van de eetdeur/tafel neer en nog een paar kandelaars. Dus .. (ja, sorry, ik moet het toch even kwijt) .. here we were .. onze gastronomisch verwende lijven in het zwembad .. rust .. sterrenhemel boven ons en kaarslicht om ons heen. What else can you say.
Next stop: pitten. Het slapen was wat lastiger. We besloten om toch in het gasten verblijf te slapen en niet buiten. Het bed was kort, kraakte, en het was ondanks de ventilator toch redelijk klam binnen. We hebben uiteindelijk niet zo veel geslapen, veel wakker geworden van gekriebel (Vlooien? Muggen? Klopgeesten?) en een instortende bovenkant van het bed. Op de foto een impressie van de kamer. Let wel: om ons wat meer thuis te voelen hebben we in deze kamer onze spullen ook decoratief rond gestrooid (voor degene die ons wat beter kennen .. no surprises there).
Next stop: zondag , rustdag. Zondag ochtend rond 9:00 stonden we op. De eerste paar uur van de dag spendeerden we lezend en luierend rond het zwembad. Rond 11:00 was er een home-made brunch (zelfde stijl als het diner, maar nu met eieren en wat vettige padadums). Wederom heerlijk eten! De huismasseur kwam die dag, en de gastvrouw vroeg of we ook van z’n diensten gebruik wilden maken. 3 uur later hadden Tanja en ik allebei een volledige massage gehad (head to toe), klinkt erg lux, is het ook, maar kost hier maar 300 rs per persoon.
Next stop: toch nog even snel naar Alibag. We hadden nog net genoeg tijd over voor een korte trip naar Alibag, om daar vanaf de boulevard het beroemde fort te zien, en daarna naar de haven van Mandve te rijden. Zondagen zijn erg druk op de catamaran. Aangekomen bij de haven kochten we de kaarten .. de upperdeck klasse was al uitverkocht voor ons, maar Sunita wisselde de lowerdeck tickets snel in voor upperdeck. Ze is al 15 jaar een local, en heeft (.. of neemt) daardoor wat privileges. Er was een grote rij voor de boot, echt veel mensen gingen weer naar Mumbai. Ook dit kon Sunita niet echt boeien en ze banjerde gewoon de boot op terwijl de rest nog stond te wachten. Aangezien zij de kaartjes had moesten we haar volgen. We hadden dus, met licht schuld gevoel, wel goeie zitplaatsen!
Next stop: het hotel. Vanavond hebben we voorlopig voor het laatst van het buffet in ons hotel genoten. Na het schrijven van deze blog ga ik net als Tanja ook inpakken. Morgen verhuizen!
Het was een erg surrealistisch weekend. Het was super relaxt, mooi, lekker, en fijn! Dat gezegd hebbende raden we verder niemand aan om zomaar met vreemden mee te gaan!!
Groeten,
2M&TV
Hier een update over ons weekend. Het plan was om zaterdag met de catamaran en bus naar Adibag te gaan, daar in een klein/bescheiden hotelletje te overnachten, het beroemde fort in zee te gaan bezichtigen, en verder wat saampjes aan te klungelen in die omgeving. Dit is niet helemaal gelukt. Vanaf het boot tripje ging het verhaal een hele andere kant op. Normaliter maken wij ook niet dit soort dingen mee, maar dit keer wel;Op de catamaran, op het upper deck, hadden we een fijn plekje gevonden om de overtocht richting Mandve maken. Onze tickets waren inclusief de busrit van Mandve naar Alibag. In totaal ongeveer 1uur 45 minuten onderweg, a 150 INR per persoon.
Toen we eenmaal het ruime sop gekozen hadden raakten we in gesprek met een vrouw voor ons die vroeg waar we heen gingen en waar we verbleven. Na het horen van het door ons gekozen resort zei ze; “Ai, that’s really not so good, you’d better stay with me”. Dus wij dachten allebei: “wat krijgen we nu?”, en stapten vol goede moed dit avontuur in. Onderweg vertelde ze over de eigenzinnigheid van hun 6 honden (eentje, waakhond Rocky, stond bekend om het bijten en die moesten we maar even voorzichtig benaderen) en werd ons beeld van waar we aan begonnen steeds raarder. Maar goed, wij zijn wel in voor een avontuurtje.
De vrouw, ze heet Sunita, is welgesteld, onderdeel van de upper middleclass (volgens mij wel eerder middle upperclass), en heeft een huis in Alibag. Ze heeft ook een huis met uitzicht op de Himalaya, en een appartement in Mumbai. De andere 2 residenties kan ik me niet meer herinerren. Ze is vroeger fotomodel geweest (heeft nog in Nederland gewerkt voor V&D), en is nu grootgrondbezitter en handelt daar in.
Dus wij vergaten ons plan voor het resort en namen, nadat de boot aangekomen was in Mandve, plaats in haar luxe Indiase variant op de Landrover. Een kwartiertje rijden gaf ons onze eerste blik op mainland India buiten Mumbai. Dit is welliswaar kustgebied en anders dan de rest van het binnenland, maar weer een hele nieuwe kijk op de zaak. Uiteindelijk reden we de ‘voorstad’ van Alibag in, een paar huisjes een een grote benzinepomp, en daar was het huis van Sunita.
De poort werd opengemaakt door het personeel, en de bagage werd door hen naar binnen gebracht. Een aantal van de honden kwam ons bij de auto al enthousiast begroeten. Volledig in shock van het idillische plekje waar we terecht waren gekomen kregen we onze kamer toegewezen: dubbel bed, eigen badkamer, 4,2 meter van het zwembad vandaan.
Als eerste worden we meegenomen naar een gigantische gazebo midden op het terrein. In de gazebo staan 3 bedden, een rieten bank met 2 stoeken (tijgerprint kussens), een tv met dvd player etc. Hier krijgen we thee en koffie geserveerd. De koekjes en chocolaatjes waren helaas voor de honden (tja .. ).In de gazebo hadden we leuke gesprekken over cultuur en werk etc. Zowel Vina als Sunita zijn erg praatgraag, we kregen een weelde aan hele leuke verhalen te horen, en probeerden op die manier langzaam te begrijpen waar en bij wie nu terecht waren gekomen. In iedergeval voelden we ons erg welkom, en leek het voor de gastvrouw de normaalste zaak van de wereld om haar weelde op deze manier te delen.
Een rondleiding over het terrein; het huis zelf met aangrenzend 2 gasten vertrekken met eigen badkamers, een aparte kleine bungalow voor vriendin/zakenpartner Vina, een apart klein huisje bij het zwembad met een stoom cabine en kleedruimte, een buiten keuken, een mega-gazebo, nog een buiten keuken, een apart klein huisje als bibliotheek, en nog een huis met een aantal vertrekken voor de heer des huizes, een klein hindoe ‘kappeltje’, en natuurlijk een bescheiden woning voor de bediening.
Next stop: het zwembad. Het was erg warm, en het was daarom tijd voor verkoeling. Iedereen dook het zwembad in (inclusief de honden, nooit gedacht dat we nog eens samen met Honden zouden zwemmen!!!). Het was erg diep, je kon dus lekker duiken en ploeteren zoveel je wilde. Het was heeeeerlijk, geen chloor of andere rotzooi, lekker verkoelend maar nog wel een beetje warm water. We hadden een hoop lol met duikende hond Rocky en de andere blaffende viervoeters.
Next stop: een versnapering. Zoals het bij een goede Indiase familie gaat wordt ook hier de tuinman de boom in gestuurd. Even later komt ie terug met verse kokosnoten met een rietje er in (verser dan dit is technisch onmogelijk tenzij je zelf in de boom kruipt). Na het nuttigen van de kokosmelk hakt de tuinman de noot open en krijg je een lepeltje om de kokos op te peuzelen. Deze kokosnoten zijn nog groen, niet bruin zoals ze in NL vaak in de winkel liggen (gedroogd), en smaken zoetig. Erg lekker!
Next stop: de vis markt. Zie de fotos. Erg primitief maar wel rete-verse (en dat is VERS!) vis. Erg lekker. De markt was voor ons net zo’n bezienswaardigheid als wij westerlingen waren voor de mensen op de markt.
Next stop: cooking! De keuken in het huis van Sunita wordt niet of nauwelijks gebruikt. Buiten zijn namelijk ook nog 2 keukens. De vrouw des huizes zou zelf voor ons Indiaas eten gaan bereiden (dat wil zeggen: coordineren en het pannen werk .. het vieze werk, geklungel, gesnij werd natuurlijk door het persooneel gedaan). Ze vertelde tijdens het maken wat er allemaal gebeurde en wat er in de pannen ging, erg leuk! Tijdens het hele process kletsten we met z’n alle door en genoten van een drankje in de gazebo naast de keuken en het zwembad. Hier aten we alvast wat Bombay-duck. Misschien ligt het aan mij, maar het was voor mij een openbaring dat Bombay-duck werkelijk niets met eend te maken heeft. Het is gedroogde/gefrituurde vis (beetje sardientjes achtig). Erg knapperig en lekker.
Next stop: eating! Inmiddels was het donker geworden, al het gekookte eten werd geserveerd in de 2e keuken, waar ook een buiten zitje was gemaakt. 2 park bankjes en een super vette tafel. De tafel was gemaakt van een oude voordeur met veel bolletjes glas, met daaronder allemaal gekleurde lampjes. Op deze ‘tafel’ stond een enorme kandelaar met een stuk of 8 kaarsen en allemaal glazen borden. Het eten was als een buffet opgedient: Daal, vis curry, een prutje met 'n soort oestertjes (echt ontzettend, ontzettend lekker!!) groente curry, chutney, rijst, yoghurt, salade. Het was werkelijk super lekker. Mega veel knoflook en alles goed pittig. We hebben zitten smullen. Ook het desert was lekker; roomijs met een zoetige wortel drap. De rest van de avond hebben we daar heerlijk zitten kletsen en drinken. Op de foto zie je de plek zoals ie er overdag uit ziet. Tijdens het eten hebben helaas niet aan fotos maken gedacht.Next stop: midnight swim. Het was al laat, de dames wilden slapen. Ze slapen vrijwel alleen buiten in de grote gazebo. Wij hadden echter nog wel behoefte om even op te frissen en besloten nog een duik in het zwembad te nemen. Tegen die tijd was het personeel net klaar met eten en gingen overal de lampen uit. Bij een mooi Boedha beeld vlak aan de rand van het zwembad zette Sunita de grote kandelaar van de eetdeur/tafel neer en nog een paar kandelaars. Dus .. (ja, sorry, ik moet het toch even kwijt) .. here we were .. onze gastronomisch verwende lijven in het zwembad .. rust .. sterrenhemel boven ons en kaarslicht om ons heen. What else can you say.
Next stop: pitten. Het slapen was wat lastiger. We besloten om toch in het gasten verblijf te slapen en niet buiten. Het bed was kort, kraakte, en het was ondanks de ventilator toch redelijk klam binnen. We hebben uiteindelijk niet zo veel geslapen, veel wakker geworden van gekriebel (Vlooien? Muggen? Klopgeesten?) en een instortende bovenkant van het bed. Op de foto een impressie van de kamer. Let wel: om ons wat meer thuis te voelen hebben we in deze kamer onze spullen ook decoratief rond gestrooid (voor degene die ons wat beter kennen .. no surprises there).
Next stop: zondag , rustdag. Zondag ochtend rond 9:00 stonden we op. De eerste paar uur van de dag spendeerden we lezend en luierend rond het zwembad. Rond 11:00 was er een home-made brunch (zelfde stijl als het diner, maar nu met eieren en wat vettige padadums). Wederom heerlijk eten! De huismasseur kwam die dag, en de gastvrouw vroeg of we ook van z’n diensten gebruik wilden maken. 3 uur later hadden Tanja en ik allebei een volledige massage gehad (head to toe), klinkt erg lux, is het ook, maar kost hier maar 300 rs per persoon.
Next stop: toch nog even snel naar Alibag. We hadden nog net genoeg tijd over voor een korte trip naar Alibag, om daar vanaf de boulevard het beroemde fort te zien, en daarna naar de haven van Mandve te rijden. Zondagen zijn erg druk op de catamaran. Aangekomen bij de haven kochten we de kaarten .. de upperdeck klasse was al uitverkocht voor ons, maar Sunita wisselde de lowerdeck tickets snel in voor upperdeck. Ze is al 15 jaar een local, en heeft (.. of neemt) daardoor wat privileges. Er was een grote rij voor de boot, echt veel mensen gingen weer naar Mumbai. Ook dit kon Sunita niet echt boeien en ze banjerde gewoon de boot op terwijl de rest nog stond te wachten. Aangezien zij de kaartjes had moesten we haar volgen. We hadden dus, met licht schuld gevoel, wel goeie zitplaatsen!
Next stop: het hotel. Vanavond hebben we voorlopig voor het laatst van het buffet in ons hotel genoten. Na het schrijven van deze blog ga ik net als Tanja ook inpakken. Morgen verhuizen!
Het was een erg surrealistisch weekend. Het was super relaxt, mooi, lekker, en fijn! Dat gezegd hebbende raden we verder niemand aan om zomaar met vreemden mee te gaan!!Groeten,
2M&TV
vrijdag 27 maart 2009
Merry Gudi Padva!
Hallo allemaal,
Hier weer een update uit het verre oosten. Vandaag was een vrije dag in Mumbai, het nieuwe jaar voor de Hindoes in deze staat (Maharastra) is begonnen. Merry newyear everybody!
Voor mij betekende het geen verandering in de kalender, maar wel een vrije dag! We besloten vandaag weer Mumbai in te trekken op zoek naar wat noodzakelijke shopping mogelijkheden.
Voordat we gingen hadden dronken we nog wat thee in de lounge van het hotel. Ook dit was een sjieke bedoeling: de verscheidenheid aan thee-keuzes was overweldigend. Ik koos een Belgian-mint thee, en tanja een citrus mint thee. Allebei erg lekker, in speciale papieren pyramide envelopjes kwam pyramide theezakjes die weer precies pastten in de theepotjes. Een gouden zandloper werd op tafel gezet om precies aan te geven wanneer je thee optimaal was om te drinken. Dit alles werd natuurlijk door 2 personen tegelijk overdreven netjes geserveerd. "Enjoy your thee m'am, enjoy your thee sir, I hope your stay is going well m'am, have a good day sir, have a good day m'am" Ja .. houdoe he , tijd voor een bakske thee :-)
Ik had gehoord dat Lemmington Road een goeie plek was in Mumbai om voor electronica te shoppen. Aangezien ik nog altijd een harddisk nodig heb voor mn privélaptop zijn we daar heen gegaan (bij alle grotere computer winkels verkopen ze geen losse onderdelen). Afijn, eenmaal aangekomen stapte ik het eerste de beste computer winkeltje binnen (8m * 3m, voorzien van net iets te veel personeel, zoals overal gebruikelijk is). Ik begin gelijk te vragen of ze hebben wat ik nodig heb, et voila: binnen no time ligt 't op de toonbank. Ik vraag of ze nog anderen hebben met meer capaciteit en compatible met mijn laptop, en prompt beginnen ze in het rond te bellen (ook heel gewoon in India). Het ding schijnt er te zijn, ik onderhandel over de prijs, en voor ongeveer 10% minder dan de NL prijs maak ik een deal. Gelijk sprint er een van de verkopers de winkel uit, en verschijnt 5 minuten later met mijn nieuwe harddisk terug. Heel gemakkelijk allemaal! Nu kan ik weer knutselen, en hopelijk binnenkort weer aan de slag met muziek.
2 deuren verder zat een stoffen winkel. Tanja was er binnengeslopen op zoek naar kussenslopen en dekbedovertrekken. Een overenthousiaste verkoper liet haar de meeste lelijke combi's zien, maar er zaten ook een paar toffe bij! Hier zijn we geslaagd voor wat kussens, een dekbed, decoratief (Indiase stijl) bed bedekking etc. In dezelfde winkel hadden ze ook stoffen voor kleding, en hadden ze natuurlijk goeie deals met wat kleer makers. Een uurtje later hadden we 2 pantalons, 2 overhemden, 3 kurta/broek pakken besteld: zelf stoffen uitgekozen. Viel nog niet mee, want de verkoper vond ze allemaal heel goedkoop en allemaal met very different design (tip voor diegene die nog in India willen komen shoppen: no matter what they say .. de Indiers zijn NIET in staat jouw smaak in te schatten .. "I know what European people like" betekent: "Let me see if the Europeans like the hidious designs that even the locals wouldn't buy"). Maar laat wel duidelijk zijn dat deze zaak ook een weelde aan super mooie en fijne materialen had! De herenkleermaker kwam binnen no-time naar deze zaak toe en mat mij helemaal op. Voor de dameskleermaker moesten we een stukje meelopen naar het atelier. Daar alle details van de traditionele Indiase vrouwen kleding besproken (in houtjetouwtje engels .. dus wie weet hoe het er uit komt te zien!), en Tanja werd geheel opgemeten. Bij terugkomst in de stoffenwinkel kregen we Indiase thee (chai) aangeboden. Erg lekker, erg zoet en erg veel melk (zoals gewoonlijk bij koffie/thee in India).
Iets anders dat ik over de buurt van Lemmington Road had gehoord is dat er ook muziek instrumenten winkels zouden zijn. Arjun, onze chauffeur nam ons mee naar betreffende plek. We vonden een winkel waar ze veel traditionele Indiase instrumenten hadden. De verkopen demonstreerde ze, en vertelde er enthousiast over. Ik wil graag wat Indiaas instrumenten zien en eventueel kopen, en deze shop had een weelde aan sitar, harmonium en percussie instrumenten. De tabla (een instrument waar ik al jaren op aas) hadden ze daar ook, en zeer prettig geprijst! Hier moeten we nog een keertje terug.
's avonds hebben we in het hotel weer genoten van het buffet. Voorlopig voor het laatst want a.s. maandag gaan we verhuizen naar ons eigen appartement! Dit weekend zijn we niet in Mumbai: we gaan morgen naar het plaatsje Alibag, zo'n 108 km ten zuiden van Mumbai. We gaan met de boot en met de bus, zal wel weer een avontuur worden! Alibag heeft een groot fort (Janjira) dat destijds dienst deed om met name de Hollanders en Portugezen buiten te houden. We hebben hier een hotelletje geboekt, vlak bij het strand, en bij mooie (hopelijk) natuur gebieden.
Op de foto zie je achter Tanja ongeveer 1/4 van het buffet. Iets van 20 warmhouders staan daar met Indiase, Europese en Aziatische gerechten. Onze favorieten zijn bijna uitsluitend de Indiase. De ontdekking van deze week op eet gebied was: de pessaratu dosa met parippu chutney. Een dosa is een soort knapperige pannekoek, gemaakt van verpulverde rijst met een beetje suiker. De pessaratu variant (uit het zuiden) heelft hier nog wat linzen en kruiden in verwerkt. Voor de details; google er maar eens op los. De chutney en dal die er bij geserveerd werden waren werkelijk on-ge-loofelijk lekker. Alleen al hiervoor gaan we nog wel een paar keert in het hotel eten in de komende maanden (feel free to come and join us).
Afijn .. we houden het nog wel even vol.
Groeten,
Martijn & Tanja
Hier weer een update uit het verre oosten. Vandaag was een vrije dag in Mumbai, het nieuwe jaar voor de Hindoes in deze staat (Maharastra) is begonnen. Merry newyear everybody!
Voor mij betekende het geen verandering in de kalender, maar wel een vrije dag! We besloten vandaag weer Mumbai in te trekken op zoek naar wat noodzakelijke shopping mogelijkheden.
Voordat we gingen hadden dronken we nog wat thee in de lounge van het hotel. Ook dit was een sjieke bedoeling: de verscheidenheid aan thee-keuzes was overweldigend. Ik koos een Belgian-mint thee, en tanja een citrus mint thee. Allebei erg lekker, in speciale papieren pyramide envelopjes kwam pyramide theezakjes die weer precies pastten in de theepotjes. Een gouden zandloper werd op tafel gezet om precies aan te geven wanneer je thee optimaal was om te drinken. Dit alles werd natuurlijk door 2 personen tegelijk overdreven netjes geserveerd. "Enjoy your thee m'am, enjoy your thee sir, I hope your stay is going well m'am, have a good day sir, have a good day m'am" Ja .. houdoe he , tijd voor een bakske thee :-)Ik had gehoord dat Lemmington Road een goeie plek was in Mumbai om voor electronica te shoppen. Aangezien ik nog altijd een harddisk nodig heb voor mn privélaptop zijn we daar heen gegaan (bij alle grotere computer winkels verkopen ze geen losse onderdelen). Afijn, eenmaal aangekomen stapte ik het eerste de beste computer winkeltje binnen (8m * 3m, voorzien van net iets te veel personeel, zoals overal gebruikelijk is). Ik begin gelijk te vragen of ze hebben wat ik nodig heb, et voila: binnen no time ligt 't op de toonbank. Ik vraag of ze nog anderen hebben met meer capaciteit en compatible met mijn laptop, en prompt beginnen ze in het rond te bellen (ook heel gewoon in India). Het ding schijnt er te zijn, ik onderhandel over de prijs, en voor ongeveer 10% minder dan de NL prijs maak ik een deal. Gelijk sprint er een van de verkopers de winkel uit, en verschijnt 5 minuten later met mijn nieuwe harddisk terug. Heel gemakkelijk allemaal! Nu kan ik weer knutselen, en hopelijk binnenkort weer aan de slag met muziek.
2 deuren verder zat een stoffen winkel. Tanja was er binnengeslopen op zoek naar kussenslopen en dekbedovertrekken. Een overenthousiaste verkoper liet haar de meeste lelijke combi's zien, maar er zaten ook een paar toffe bij! Hier zijn we geslaagd voor wat kussens, een dekbed, decoratief (Indiase stijl) bed bedekking etc. In dezelfde winkel hadden ze ook stoffen voor kleding, en hadden ze natuurlijk goeie deals met wat kleer makers. Een uurtje later hadden we 2 pantalons, 2 overhemden, 3 kurta/broek pakken besteld: zelf stoffen uitgekozen. Viel nog niet mee, want de verkoper vond ze allemaal heel goedkoop en allemaal met very different design (tip voor diegene die nog in India willen komen shoppen: no matter what they say .. de Indiers zijn NIET in staat jouw smaak in te schatten .. "I know what European people like" betekent: "Let me see if the Europeans like the hidious designs that even the locals wouldn't buy"). Maar laat wel duidelijk zijn dat deze zaak ook een weelde aan super mooie en fijne materialen had! De herenkleermaker kwam binnen no-time naar deze zaak toe en mat mij helemaal op. Voor de dameskleermaker moesten we een stukje meelopen naar het atelier. Daar alle details van de traditionele Indiase vrouwen kleding besproken (in houtjetouwtje engels .. dus wie weet hoe het er uit komt te zien!), en Tanja werd geheel opgemeten. Bij terugkomst in de stoffenwinkel kregen we Indiase thee (chai) aangeboden. Erg lekker, erg zoet en erg veel melk (zoals gewoonlijk bij koffie/thee in India).
Iets anders dat ik over de buurt van Lemmington Road had gehoord is dat er ook muziek instrumenten winkels zouden zijn. Arjun, onze chauffeur nam ons mee naar betreffende plek. We vonden een winkel waar ze veel traditionele Indiase instrumenten hadden. De verkopen demonstreerde ze, en vertelde er enthousiast over. Ik wil graag wat Indiaas instrumenten zien en eventueel kopen, en deze shop had een weelde aan sitar, harmonium en percussie instrumenten. De tabla (een instrument waar ik al jaren op aas) hadden ze daar ook, en zeer prettig geprijst! Hier moeten we nog een keertje terug.
's avonds hebben we in het hotel weer genoten van het buffet. Voorlopig voor het laatst want a.s. maandag gaan we verhuizen naar ons eigen appartement! Dit weekend zijn we niet in Mumbai: we gaan morgen naar het plaatsje Alibag, zo'n 108 km ten zuiden van Mumbai. We gaan met de boot en met de bus, zal wel weer een avontuur worden! Alibag heeft een groot fort (Janjira) dat destijds dienst deed om met name de Hollanders en Portugezen buiten te houden. We hebben hier een hotelletje geboekt, vlak bij het strand, en bij mooie (hopelijk) natuur gebieden.Op de foto zie je achter Tanja ongeveer 1/4 van het buffet. Iets van 20 warmhouders staan daar met Indiase, Europese en Aziatische gerechten. Onze favorieten zijn bijna uitsluitend de Indiase. De ontdekking van deze week op eet gebied was: de pessaratu dosa met parippu chutney. Een dosa is een soort knapperige pannekoek, gemaakt van verpulverde rijst met een beetje suiker. De pessaratu variant (uit het zuiden) heelft hier nog wat linzen en kruiden in verwerkt. Voor de details; google er maar eens op los. De chutney en dal die er bij geserveerd werden waren werkelijk on-ge-loofelijk lekker. Alleen al hiervoor gaan we nog wel een paar keert in het hotel eten in de komende maanden (feel free to come and join us).
Afijn .. we houden het nog wel even vol.
Groeten,
Martijn & Tanja
woensdag 25 maart 2009
even een update...
Hallo allemaal,
Zondag waren we van plan om heerlijk uit te slapen toen ineens rond half 11 de hoteltelefoon rinkelde. Het was de persoon die vanuit het bedrijf regelt dat we in het appartement kunnen. Blijkbaar had hij Martijn een mailtje gestuurd dat we zondag om tien uur een afspraak hadden met de verhuurders van het appartement... wij hebben het mailtje echter niet gehad, , en hij had zonder checken verondersteld dat Martijn 's avonds na 21:00 zijn werk-email nog leest, dus op de 'vroege' zondag was er wat gestress... uiteindelijk konden we toch nog om 1 uur terecht. Dus wij naar Powai! Blijkt de flat te zijn van een arts (een vooraanstaand haar implantaat specialist). We hebben deze mensen ontmoet en 't was zeer goed bevallen, leuke vriendelijke mensen die een redelijk moderne kijk op de wereld hebben.
De zondag verder hebben we heerlijk geluncht met champagne (dit hoorde er blijkbaar bij en aangezien we nog niet hadden ontbeten werd het een gezellige middag.. ;-) )
Maandag kwam Martijn er achter dat hij vrijdag een vrije dag heeft omdat dan hier in de staat Maharashtra het nieuwe jaar begint: Gudi Padva. Heerlijk!! samen een lang weekeinde!
Maandag en dinsdag heb ik bij Akanksha gewerkt, super leuk om te doen!! Heb uitgebreid over Nederland verteld. (moest zelf veel opzoeken op internet aangezien ik van een heleboel dingen niet echt op de hoogte was...)
Woensdag zou ik met Chand beddengoed gaan kopen omdat we donderdag zouden gaan verhuizen... ja jullie horen het goed! Het is nu donderdag en we zitten nog in het Hotel... Maandag krijgen we de sleutel... dus, maandag verhuizen!
Vanaf dan is de luxe toch iets minder... Dus dan krijgen we de was niet meer zo..
Ze zijn trouwens aan t hotel aan t werken... schrok me echt kapot!! :)
Alleen hebben we geen beddengoed gekocht... Het was echt druk op straat en we zijn uiteindelijk in een winkel beland waar ze echt hele dure beddengoed hadden... rond de 100 euro!! De verkoper zij tegen Chand dat hij mij mee moest helpen te overtuigen dan zou hij ook een bedrag krijgen! Heb met Chand lang in de auto gezeten en veel gehoord over India... Corruptie, corruptie en corruptie.... Mensen gaan niet bij de politie om morele redenen, nee als agent kun je vrij veel zwart bij verdienen. Dus elke politieman moet op z'n minst 5000 rs betalen om überhaupt te mogen werken. Als ze daar werken (zelfs de verkeers politie haalt per dag nog even zo'n 1000 rs op... ) laten ze mensen betalen... Rijke mensen kunnen dus ook met alles wegkomen... Veel politici zijn erg corrupt, ze verdienen echt bakken vol met geld, waar de Indiërs dus eigenlijk belasting voor betalen...
Er zijn ontzettend veel bendes op straat. Je kunt een kindje of baby huren voor ongeveer 200 rs, zodat je met bedelen meer op haalt. Het geld moeten de kinderen vaak afgeven aan de leiders, doen ze dat niet dan worden ze geslagen.. De politie doet er niets aan, vraagt zelfs geld... Slumdug millionaire is geen fictie..
Gister en vandaag lang bezig geweest om iets leuks te boeken voor dit speciale weekeinde.. alleen dachten meer mensen dit! We wilde naar Ellora (daar zijn echt immens veel tempels en grotten. Ik kon op een gegeven moment wel een treinkaartje boeken maar geen zitplaats!! Tja ik had toch niet zo veel zin om zeven uur te staan... Uiteindelijk hebben we besloten om een andere keer naar die plek toe te gaan (zodat we iets langer van te voren een treinkaartje kunnen boeken) en dit weekeinde wat dichter in de buurt te gaan. We gaan nu zaterdag met de ferry naar een of ander resort, daar zijn ook een aantal leuke plekken om te bezoeken (o.a. een fort dat gebouwd is voor onder andere de verdediging tegen de Hollanders!!).
Ik heb wel een luchmaatje gevonden!!
Hij komt hier blijkbaar dagelijks en zit te vissen!
Tot snel!!
Zondag waren we van plan om heerlijk uit te slapen toen ineens rond half 11 de hoteltelefoon rinkelde. Het was de persoon die vanuit het bedrijf regelt dat we in het appartement kunnen. Blijkbaar had hij Martijn een mailtje gestuurd dat we zondag om tien uur een afspraak hadden met de verhuurders van het appartement... wij hebben het mailtje echter niet gehad, , en hij had zonder checken verondersteld dat Martijn 's avonds na 21:00 zijn werk-email nog leest, dus op de 'vroege' zondag was er wat gestress... uiteindelijk konden we toch nog om 1 uur terecht. Dus wij naar Powai! Blijkt de flat te zijn van een arts (een vooraanstaand haar implantaat specialist). We hebben deze mensen ontmoet en 't was zeer goed bevallen, leuke vriendelijke mensen die een redelijk moderne kijk op de wereld hebben.
De zondag verder hebben we heerlijk geluncht met champagne (dit hoorde er blijkbaar bij en aangezien we nog niet hadden ontbeten werd het een gezellige middag.. ;-) )
Maandag kwam Martijn er achter dat hij vrijdag een vrije dag heeft omdat dan hier in de staat Maharashtra het nieuwe jaar begint: Gudi Padva. Heerlijk!! samen een lang weekeinde!
Maandag en dinsdag heb ik bij Akanksha gewerkt, super leuk om te doen!! Heb uitgebreid over Nederland verteld. (moest zelf veel opzoeken op internet aangezien ik van een heleboel dingen niet echt op de hoogte was...)
Woensdag zou ik met Chand beddengoed gaan kopen omdat we donderdag zouden gaan verhuizen... ja jullie horen het goed! Het is nu donderdag en we zitten nog in het Hotel... Maandag krijgen we de sleutel... dus, maandag verhuizen!
Vanaf dan is de luxe toch iets minder... Dus dan krijgen we de was niet meer zo..
Ze zijn trouwens aan t hotel aan t werken... schrok me echt kapot!! :)
Alleen hebben we geen beddengoed gekocht... Het was echt druk op straat en we zijn uiteindelijk in een winkel beland waar ze echt hele dure beddengoed hadden... rond de 100 euro!! De verkoper zij tegen Chand dat hij mij mee moest helpen te overtuigen dan zou hij ook een bedrag krijgen! Heb met Chand lang in de auto gezeten en veel gehoord over India... Corruptie, corruptie en corruptie.... Mensen gaan niet bij de politie om morele redenen, nee als agent kun je vrij veel zwart bij verdienen. Dus elke politieman moet op z'n minst 5000 rs betalen om überhaupt te mogen werken. Als ze daar werken (zelfs de verkeers politie haalt per dag nog even zo'n 1000 rs op... ) laten ze mensen betalen... Rijke mensen kunnen dus ook met alles wegkomen... Veel politici zijn erg corrupt, ze verdienen echt bakken vol met geld, waar de Indiërs dus eigenlijk belasting voor betalen...
Er zijn ontzettend veel bendes op straat. Je kunt een kindje of baby huren voor ongeveer 200 rs, zodat je met bedelen meer op haalt. Het geld moeten de kinderen vaak afgeven aan de leiders, doen ze dat niet dan worden ze geslagen.. De politie doet er niets aan, vraagt zelfs geld... Slumdug millionaire is geen fictie..
Gister en vandaag lang bezig geweest om iets leuks te boeken voor dit speciale weekeinde.. alleen dachten meer mensen dit! We wilde naar Ellora (daar zijn echt immens veel tempels en grotten. Ik kon op een gegeven moment wel een treinkaartje boeken maar geen zitplaats!! Tja ik had toch niet zo veel zin om zeven uur te staan... Uiteindelijk hebben we besloten om een andere keer naar die plek toe te gaan (zodat we iets langer van te voren een treinkaartje kunnen boeken) en dit weekeinde wat dichter in de buurt te gaan. We gaan nu zaterdag met de ferry naar een of ander resort, daar zijn ook een aantal leuke plekken om te bezoeken (o.a. een fort dat gebouwd is voor onder andere de verdediging tegen de Hollanders!!).
Ik heb wel een luchmaatje gevonden!!
Hij komt hier blijkbaar dagelijks en zit te vissen!
Tot snel!!
zondag 22 maart 2009
Elephanta Caves
Vandaag hadden we als plan om de Elephanta Caves te bezoeken. Dit zijn een aantal uit lavagesteente gehakte grotten die dienen ter verering van de Hindoe God Shiva. Deze grotten liggen 10km buiten Mumbai op een eilandje. Dus we moesten een bootje vinden om ons daarnaar toe te brengen. Enkele honderden Indiërs hadden dat gat in de toeristische markt reeds vele jaren geleden ontdekt en begroetten ons fanatiek bij de Gateway Of India om ons boat-tickets en grot-info-boekjes aan te bieden.
Nadat we kaartjes hadden gekocht (120 INR) vonden we het bootje aan de achterkant van de Gateway Of India. Vlak na het aan boord gaan vertrokken we, voor ons eerste avontuur op de Arabische Zee.
We kunnen echt merken dat het steeds warmen wordt... Maar op het water waaide het heerlijk!!
H zie je, door de smog heen (of rare mist want 't was echt behoorlijk raar foggie weer) Mumbai vanuit de boot, nee echt waar!!
Martijn had voor het eerst zijn camera mee dus die begon meteen fanatiek te knippen!!
Als je ongeveer 1 uur op een boot zit wil je nog wel eens contact maken met mensen, dit meisje echter liever niet met mij... Ze was de hele tijd aan het staren, helemaal in trance naar mij aan t kijken, maar als de moeder dichter bij mij kwam kroop ze weg en neigde ze tot huilen. Haar moeder probeerde t toch nog maar een keer. In eerste instantie ging het vrij aardig maar op een gegeven moment bleek de blanke blonde vrouw toch net iets te eng... en ze zette een enorme keel op!!
En wat zie je op het water?Boten,
boten,
bootjes,
en.... boten! Op zo'n boot als deze zaten wij ook ..
Ja!!! we zijn er!!!!kiezen, of met een treintje de lange pier (200m) af voor 10 rs of lopen.... wij kozen voor de benenwagen, even lekker genieten van de zon.
Zie hier het Indiase openlucht Marine museum!
Dan ineens sta je in de (min of meer) natuur in plaats van een drukke stad!! We waren hiervergezeld van kippen, geiten, een rund, veel mooie grote vogels en een paar zwerfhonden.
Voor het bezoeken van de grotten moet iedereen een behoorlijk stuk klimmen en de plaatselijke bevolking had hier handig op ingespeeld want wat is er nu beter om uit te rusten en tegelijkertijd een souveniertje te kunnen kopen!!
Voila; de grotten (om ze te mogen bezoeken moest je een kaartje kopen, voor de Indiërs 20 rs en voor niet-Indiërs 250 rs!!)
In de grotten (die overigens behoorlijk vernield zijn door de Portugezen rond de 16e eeuw) zijn er afbeeldingen van de God Shiva te vinden. Zijn huwelijk, zijn goddelijke dans, zijn slag met een demoon en andere mythologische taferelen zoals bijvoorbeeld het onstaan van de rivier de Ganges.
Hier zag je, voor dat het vernield werd, een tafereel dat de dans van Shiva uitbeeldde.
Veel Indiërs gaan zeer spontaan op de foto, nonchalant, niet stijfjes... ahum... echt iedereen die we tot nu toe een foto hebben zien maken gaan voor het voorwerp staan, als lijdend voorwerp!! Deze jongeman heeft ogenschijnlijk zijn cursus poseren met glans afgerond!Deze jongen staat voor het 5m hoge beeld van de 3-hoofdige God Trimurti, die Brahma, Vishnu en Shiva (schepper, beschermer, vernietiger) voorstelt.
De Hindoe mythologie is erg interessant, we hebben er veel over gehoord, maar we kunnen het nog niet helemaal bevatten!
En ineens zagen we aapjes!!!! Niet in een dierentuin maar gewoon langs de kant!! Schijnbaar zijn deze aapjes nogal brutaal en gaan ze er met je tas van door als je deze onbewaakt laat staan.
en... heel verrassend... weer terug! Heerlijk uitwaaien op de boot.
aaah....vanuit hier is Mumbai echt een plaatje.....De oplettende lezer heeft gezien dat er in onze foto's geen elephants te zien zijn. Dit kan kloppen. Het eiland is Elephanta Caves genoemd door de Portugezen omdat er een groot beeld van een olifant stond bij de aanlegplaats van het eiland. Dit beeld is uiteengevallen en door de Britten gerestaureerd en verplaatst naar Victoria-park. We gaan waarschijnlijk nog wel een keertje terug naar de caves, er is nog veel meer te zien, de sfeer was fijn en het lekker dobberen met de boot was ook top!
vrijdag 20 maart 2009
even net iets anders....
Hallo daar!!
Gisteren ben ik met de leerkrachten en ook een vrijwilliger van Akansha naar de film gegaan. Ik had afgesproken bij de school en van daar uit zijn we met een riksja naar de film gegaan. Kaartje gekocht (85 rs, net iets minder dan 1,50) en eerst even een hapje gaan eten. De gewoonte in India is dat wat je besteld vanzelfsprekend gedeeld wordt met elkaar!!! Dus iedereen zit van elkaars bord te snoepen, helemaal iets voor mij!!! Ik had geen idee naar welke film ik zou gaan. Ik vond t zo leuk dat ze mij mee vroegen dat t mij niet zo veel interesseerde welke film dat was. Ik kwam er achter dat het geen Bollywood film was en dat vond ik wel jammer (maar goed een Engelstalige film kan ik ook net iets beter verstaan!). Het bleek The Reader te zijn.... een ontzettend mooie film!!!
Wel heel bijzonder om een film die zich afspeelt in Duitsland in Mumbai te kijken...
Het zaaltje was erg klein, veel kleur, lampjes om het scherm die in allerlei patronen en kleuren knipperden. Gelukkig niet tijdens de film maar in de pauze meteen wel. Zit je midden in een dramatische gevoelige sfeer en ineens gaat er Hindi muziek aan en de lampjes knipperen, een vrij bizarre overgang maar iedereen kan deze overgang met gemak maken... alleen ik zat nog wat verbluft in mijn stoel..
Deze film had dus geen lawaaierige Indiërs... wat schijnbaar normaal is tijdens de Bollywood films... Wel knagende mensen, krakende zakjes en bellende Indiërs!!
Dan is de film afgelopen en sta je weer ineens in t luidruchtige Mumbai... over overgangen gesproken.. Er was even onduidelijkheid over de manier waarop ik naar het hotel zou komen. Er zou een taxi voor mij geregeld worden, kreeg t nummer mee van Nina (ook een vrijwilliger) die ik meteen moest bellen als ik aangekomen was. Martijn zou naar beneden moeten komen om mij op te vangen als ik met de taxi aan kwam rijden en toen vroegen ze of t wel oké was als ik alleen met de taxi zou gaan... Ja t was oké maar door deze reactie voelde t toch niet meer zo prettig...
Dus uiteindelijk ging ik mee met Nina die met een riksja naar huis ging om daarna met dezelfde riksja naar het hotel gebracht te worden. Halverwege nodigde ze me uit en we zijn toen naar haar appartement gegaan. Nina is 48 jaar en heeft een dochter van 20. Ze is niet uitgehuwelijkt maar hebben zelf voor elkaar gekozen... een vrij moderne instelling! Ze wonen in een appartement dat samen met drie appartement gebouwen omheind is en bewaakt wordt. Leuke, gezellige avond gehad. Haar dochter is zeer geïnteresseerd in taal en haar wat Nederlandse woorden bij gebracht. Ze hebben mij later naar huis gebracht. Nina reed en t schijnt dat een rijbewijs krijgen heeeeeeel gemakkelijk gaat!! Amrita (de dochter) vertelde hoe haar examen geweest was. Ze stapte in de auto, reed 5 meter en was geslaagd!!!! Maar dit 'examen' is vaak helemaal niet nodig. Als je wat betaalt hoef je niet eens te rijden... Tja dat is ook India...
tot later!!
kus van mij
Gisteren ben ik met de leerkrachten en ook een vrijwilliger van Akansha naar de film gegaan. Ik had afgesproken bij de school en van daar uit zijn we met een riksja naar de film gegaan. Kaartje gekocht (85 rs, net iets minder dan 1,50) en eerst even een hapje gaan eten. De gewoonte in India is dat wat je besteld vanzelfsprekend gedeeld wordt met elkaar!!! Dus iedereen zit van elkaars bord te snoepen, helemaal iets voor mij!!! Ik had geen idee naar welke film ik zou gaan. Ik vond t zo leuk dat ze mij mee vroegen dat t mij niet zo veel interesseerde welke film dat was. Ik kwam er achter dat het geen Bollywood film was en dat vond ik wel jammer (maar goed een Engelstalige film kan ik ook net iets beter verstaan!). Het bleek The Reader te zijn.... een ontzettend mooie film!!!
Wel heel bijzonder om een film die zich afspeelt in Duitsland in Mumbai te kijken...
Het zaaltje was erg klein, veel kleur, lampjes om het scherm die in allerlei patronen en kleuren knipperden. Gelukkig niet tijdens de film maar in de pauze meteen wel. Zit je midden in een dramatische gevoelige sfeer en ineens gaat er Hindi muziek aan en de lampjes knipperen, een vrij bizarre overgang maar iedereen kan deze overgang met gemak maken... alleen ik zat nog wat verbluft in mijn stoel..
Deze film had dus geen lawaaierige Indiërs... wat schijnbaar normaal is tijdens de Bollywood films... Wel knagende mensen, krakende zakjes en bellende Indiërs!!
Dan is de film afgelopen en sta je weer ineens in t luidruchtige Mumbai... over overgangen gesproken.. Er was even onduidelijkheid over de manier waarop ik naar het hotel zou komen. Er zou een taxi voor mij geregeld worden, kreeg t nummer mee van Nina (ook een vrijwilliger) die ik meteen moest bellen als ik aangekomen was. Martijn zou naar beneden moeten komen om mij op te vangen als ik met de taxi aan kwam rijden en toen vroegen ze of t wel oké was als ik alleen met de taxi zou gaan... Ja t was oké maar door deze reactie voelde t toch niet meer zo prettig...
Dus uiteindelijk ging ik mee met Nina die met een riksja naar huis ging om daarna met dezelfde riksja naar het hotel gebracht te worden. Halverwege nodigde ze me uit en we zijn toen naar haar appartement gegaan. Nina is 48 jaar en heeft een dochter van 20. Ze is niet uitgehuwelijkt maar hebben zelf voor elkaar gekozen... een vrij moderne instelling! Ze wonen in een appartement dat samen met drie appartement gebouwen omheind is en bewaakt wordt. Leuke, gezellige avond gehad. Haar dochter is zeer geïnteresseerd in taal en haar wat Nederlandse woorden bij gebracht. Ze hebben mij later naar huis gebracht. Nina reed en t schijnt dat een rijbewijs krijgen heeeeeeel gemakkelijk gaat!! Amrita (de dochter) vertelde hoe haar examen geweest was. Ze stapte in de auto, reed 5 meter en was geslaagd!!!! Maar dit 'examen' is vaak helemaal niet nodig. Als je wat betaalt hoef je niet eens te rijden... Tja dat is ook India...
tot later!!
kus van mij
donderdag 19 maart 2009
Graauuuuwww!!!
He hallo daar!
Gisteren ben ik weer naar de kinderen gegaan. Was wel zenuwachtiger dan de eerste dag maar toen ik binnen kwam stoven ze al op me af, super leuk om te merken dat je in ieder geval echt welkom bent!! Ze keken raar naar mijn touwtjes van mijn broek (ik heb zo'n hele wijde Indiase broek gekocht en je maakt deze vast met touwtjes) Maar ik hoorde later dat het niet echt normaal is om deze buitenboord laten hangen!!!
Ik had kaartjes geschreven met simpele bewegingen, dieren en dingen er op. Afhankelijk van de kleur moesten de kinderen het gaan uitbeelden of tekenen op het bord.
De anderen moesten het raden. Tekenen gaat dan nog wel maar uitbeelden is natuurlijk echt heeeel eng als iedereen naar je kijkt! Het spel eindigde dat ik op een gegeven moment voor de klas stond en dat een van de leerkrachten vroeg of ik iets met drama wilde vertellen. Euh... ??!!? Ik had echt geen idee wat ik moest doen en ben toen zelf maar gaan uitbeelden wat de kinderen moesten raden. Maar goed als je ineens iets moet bedenken is dat vaak lastig... Op een gegeven moment wist ik het niet meer en het woord bevallen kwam nog wel in mij op. Dus ik op de grond zitten en overtuigd een bevalling neerzetten. Hiral (de lerares) kwam niet meer bij!! de kinderen echter gaven geen antwoord... hmmm... dit zal waarschijnlijk toch meer achter gesloten deuren plaats vinden!!! Uiteindelijk kwamen de kinderen er toch op en kon ik ze het Engelse woord bijbrengen..
Uiteindelijk kon ik echt niets meer bedenken en liet de kinderen iets bedenken wat ik ging uitbeelden. Ik heb alle mogelijke dieren te horen gekregen en alles uitgebeeld. Erg leuk om te doen, vooral de tijger... Ik ging de kinderen als mijn nieuwe prooi besluipen... en gromde naar ze waardoor ze naar achteren stoven!! De kinderen waren zo enthousiast dat ze soms iets te hard aan mij het nieuwe dier vertelde... waardoor iedereen het hoorde!! Kortom: Super leuk!!
Maandag ga ik weer iets voorbereiden. Maar Hiral heeft aangegeven dat de kinderen er wel iets van moeten leren. Ze zijn erg gericht op kennis. De kinderen kregen vandaag vragen over de wereldwonderen, wie de Australian Open gewonnen had (zowel man als vrouw), wie de president van Amerika is en wat de hoofdstad is. Veel kinderen konden de antwoorden geven!!!!
Dus ik ga puzzelen wat ik maandag kan gaan doen. Als je een leuk idee hebt laat t maar ff weten, een soort interactieve ontwikkelingshulp! Hihihi!!
Vanavond naar de film!!
tot de volgende keer,
groetjes van mij
Gisteren ben ik weer naar de kinderen gegaan. Was wel zenuwachtiger dan de eerste dag maar toen ik binnen kwam stoven ze al op me af, super leuk om te merken dat je in ieder geval echt welkom bent!! Ze keken raar naar mijn touwtjes van mijn broek (ik heb zo'n hele wijde Indiase broek gekocht en je maakt deze vast met touwtjes) Maar ik hoorde later dat het niet echt normaal is om deze buitenboord laten hangen!!!
Ik had kaartjes geschreven met simpele bewegingen, dieren en dingen er op. Afhankelijk van de kleur moesten de kinderen het gaan uitbeelden of tekenen op het bord.
De anderen moesten het raden. Tekenen gaat dan nog wel maar uitbeelden is natuurlijk echt heeeel eng als iedereen naar je kijkt! Het spel eindigde dat ik op een gegeven moment voor de klas stond en dat een van de leerkrachten vroeg of ik iets met drama wilde vertellen. Euh... ??!!? Ik had echt geen idee wat ik moest doen en ben toen zelf maar gaan uitbeelden wat de kinderen moesten raden. Maar goed als je ineens iets moet bedenken is dat vaak lastig... Op een gegeven moment wist ik het niet meer en het woord bevallen kwam nog wel in mij op. Dus ik op de grond zitten en overtuigd een bevalling neerzetten. Hiral (de lerares) kwam niet meer bij!! de kinderen echter gaven geen antwoord... hmmm... dit zal waarschijnlijk toch meer achter gesloten deuren plaats vinden!!! Uiteindelijk kwamen de kinderen er toch op en kon ik ze het Engelse woord bijbrengen..Uiteindelijk kon ik echt niets meer bedenken en liet de kinderen iets bedenken wat ik ging uitbeelden. Ik heb alle mogelijke dieren te horen gekregen en alles uitgebeeld. Erg leuk om te doen, vooral de tijger... Ik ging de kinderen als mijn nieuwe prooi besluipen... en gromde naar ze waardoor ze naar achteren stoven!! De kinderen waren zo enthousiast dat ze soms iets te hard aan mij het nieuwe dier vertelde... waardoor iedereen het hoorde!! Kortom: Super leuk!!
Maandag ga ik weer iets voorbereiden. Maar Hiral heeft aangegeven dat de kinderen er wel iets van moeten leren. Ze zijn erg gericht op kennis. De kinderen kregen vandaag vragen over de wereldwonderen, wie de Australian Open gewonnen had (zowel man als vrouw), wie de president van Amerika is en wat de hoofdstad is. Veel kinderen konden de antwoorden geven!!!!
Dus ik ga puzzelen wat ik maandag kan gaan doen. Als je een leuk idee hebt laat t maar ff weten, een soort interactieve ontwikkelingshulp! Hihihi!!
Vanavond naar de film!!
tot de volgende keer,
groetjes van mij
woensdag 18 maart 2009
Office facts
Een paar office facts, voor degene die benieuwd zijn hoe het is om hier te werken:
- Een werkdag start rond 10:00 (niet omdat het uitslapers of luilakken zijn .. maar omdat ze dan meer tijdsoverlap hebben met Europa).
- Een werkdag eindigt rond 18:30 a 19:00 of later. Overwerk wordt echter niet betaald.
- De kantoren zijn voorzien van cubicles. Mensen met een functie op het nivo van de functie die ik NL had delen hier een cubicle met een aantal mensen (allemaal een hoekje). Mensen die op een hoger nivo zitten hebben een cubicle voor zichzelf, en pas de laag daarboven heeft een eigen kantoor. Privacy is er dus niet, rust ook niet echt.
- Beveiliging is overdreven: mijn laptop wordt iedere dag ingeschreven in het gasten boek, en bij aankomst en vertrek controleren ze met 2 personen dat mijn laptop nog altijd hetzelfde serie nummer heeft. Er mag geen enkele electronische informatie drager mee naar binnen of buiten, geen usb stick, geen compact flash, geen ext. harddisk, geen dvd's, geen cd's (nee, zelfs geen muziek cd's), geen camera's. PC's worden gecastreerd: CD drive en USB poorten worden disabled, en de meeste publieke websites zijn niet toegankelijk vanaf het netwerk in India.
- Echter .. mijn telefoon, voorzien van 2 Gig SD kaartje, fototoestel en videocamera en USB aansluiting gaat dagelijks zonder problemen mee in en uit. Ook voor de geblokkeerde sites en ander zaken zijn allerlei legale oplossingen (maar eh .. you'll have to figure that out by yourself).
- Koffie & thee: ook hier zijn automaten zoals in NL. 99% van de thee en koffie varianten bevat melk & suiker. 'Zwart' kennen ze nauwelijks. Wel: lemon tea, en cardamon tea en allerlei koffie met melk varianten. Vandaag lukte het me een bak zwarte leut eruit te krijgen, maar ik vrees dat dat was omdat de melk op was.
- Toilet: de hele dag zijn er jonge mannen die de toiletten schoonhouden. Dat is ook wel nodig. Niet omdat de Indiers smeerpoetsen zouden zijn, juist omdat ze heel hygienisch zijn. De toiletten zijn allemaal voorzien van een fonteintje aan een slang. Een soort flexi-bidet. Hiermee wordt je geacht om je carrosserie mee te kuisen (er hangt ook toilet papier hoor). En hierbij spettert er nogal eens wat water buiten de pot. Dat wordt allemaal keurig opgedweilt. En de rest van de tijd wordt de spiegel glanzend gehouden en het handenafdroogpapier bijgevuld ('1 vel is genoeg' staat er millieubewust overal op geschreven).
- Gebouwen: de kantoren zijn erg net, veel glimmend marmer (schoon!), veel beveiligings personeel (die zich, mits je het juiste serie nr op je laptop hebt, erg dienstbaar en nederig opstellen ondanks hun rol en uniform). Overal zie je jonge mannen in minder streng uniform die schoonmaken, de vergader kamers voorzien van flesjes mineraal water, airco instellingen en temperaturen controleren en allerlei ander, over het algemeen ondergeschikt geacht (tja, het is een andere cultuur), werk doen. Roken is overal natuurlijk verboden. In een van de 2 gebouwen is ook een gasten ontvangst faciliteit waar de meeste gebouwen van ons bedrijf in NL niet aan kunnen tippen (met personeel, standaard verse koffie en koekjes, mokken en glazen (nee niet de bekende plastic bekertjes zoals in NL) frisdrank, en natuurlijk speciale toiletten voor gasten).
- Kleding: de eerste werkdag van de week -> verplicht stropdas. Dit wordt vrij fanatiek nageleefd (behalve door de vrouwen). Maar je ziet mensen binnenkomen zonder das, vervolgens uit hun la de maandagdas pakken en om knopen. Verder is het iedere dag wel de bedoeling dat je net gekleed bent (pantalon en net overhemd), maar een das hoeft dan niet perse meer. Vrijdag is casual day .. dus dan mogen jeans en sneakers, maar aub wel iets met een kraagje. Over het algemeen genomen is men wel beter gekleed op het werk dan in NL. De dames dragen heel veel typische Indiaase kleding (80%), zeer kleurig en gracieus. Maar sommige ook nette broeken met een blouse. 90% van de dames draagt nette slippers (geen camping stappers of crocs, maar sjieke slippers) of open schoenen met een bescheiden hakje. Buiten kantoor dragen 95% van de mannen ook open schoenen, maar op het werk is dat niet toegestaan.
- Lunch: rond een uurtje of 13:00 gaan we hier lunchen. De kantine is druk (hier staat de airco overigens wel uit), en er is veel personeel. Tafels en stoelen maak je niet zelf schoon en zet je niet zelf recht, daar verdienen weer anderen hun geld mee. De keuken heeft een uitgebreid assortiment: Indiaas. Je kunt er volledige maaltijden krijgen, Indiase snacks of een Indiase groente 'tosti'. Ook blikjes drinken, verse sappen en koffie/thee kun je er krijgen. Een volledige maaltijd: groente drapje, dahl, wat kip (ok, het mag nauwelijks kip heten .. een manke kippepoot), rijst, chapatis , papadum en wat zoetigheid .. is heerlijk, gezond, en kost 50 INR maximaal (35 Euro cent). De meeste Indiers hebben een zware voorkeur voor home-cooked eten, en nemen hun eigen eten mee: veelal 1 tupperware bakje met een drapje erin (gravy of dahl ofzoiets, vegetarisch, veel en lekker gekruidde groente) en wat chapatis. Na het eten verfrist iedereen z'n mond met een hap anijs en suiker (dit schrijvende vraag ik me af of tandarts kosten ook in hun ziektekostenverzekering gedekt wordt). Men eet over het algemeen volgens Indiaase etiquette: met rechter hand. Hoewel ook door de Indiers hierin gesmokkeld wordt en ook geregeld lepels en vorken gebruikt worden. Ik eet afwisselend die groente-tosti (heeeerlijk gekruid) of wat rijst/chapatis met een groente drapje. In iedergeval allemaal erg lekker.
- Mall: het team waar ik mee werk gaat zo'n 1 a 2 keer per maand in de naastgelegen shoppingmall eten. Er is een uitgebreide food court, met allerlei stijlen/smaken eten. Van Aziatisch tot Amerikaans tot en met een verscheidenheid aan Indiase stijlen kun je er krijgen. Vandaag ging ik voor het eerst met hen daar eten, en Tanja was ook naar de mall gekomen om met het team kennis te maken. Erg gezellig!
Zo dat was het .. hoop dat dit de werk-praktische nieuwschierigen onder jullie wat heeft kunnen bekoren. Het was weer een genoegen om mijn observaties 'literair' met jullie te kunnen delen. Veel groeten uit het nu al fiks warmer wordende (36 graden) India.
Namaste, 2M
koppie koppie
haai...
Afgelopen weken heb ik gemerkt dat ik toch wat raar aangekeken wordt op straat. Ik vermoedde dat het mijn kapsel te maken had. Dus ik heb mijn uitgroei behandeld en er weer een asymmetrisch kort koppie van gemaakt. Laten we hopen dat dat de reden was dat ik zo aangekeken werd en dat het morgen toch echt een stuk minder zal zijn!!
Wat denken jullie? kus kus kus
Afgelopen weken heb ik gemerkt dat ik toch wat raar aangekeken wordt op straat. Ik vermoedde dat het mijn kapsel te maken had. Dus ik heb mijn uitgroei behandeld en er weer een asymmetrisch kort koppie van gemaakt. Laten we hopen dat dat de reden was dat ik zo aangekeken werd en dat het morgen toch echt een stuk minder zal zijn!!
Wat denken jullie? kus kus kus
maandag 16 maart 2009
Hello! Wat is your name?
Hallo!!
Vandaag in verschillende winkels haarverf gezocht. nee, niet bruin of zwart maar blond! alleen is dit niet te vinden in de winkels.... maar uiteindelijk blondeerspul voor highlights gevonden... dit zit nu in mijn haar (al was het net niet genoeg..) en al typend hoop ik dat het blond wordt!!! maar oranje zou event. ook nog kunnen! hmmm...
Ik heb vandaag en hele leuke dag gehad! Echt heel fijn trouwens dat we Arjun hebben (de chauffeur) want die heeft aan verschillende mensen moeten vragen waar dit 'community center' was. Uiteindelijk was het hem gelukt en stopte we voor een iets minder lux gebouw dan ons hotel. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik uiteindelijk in een halletje waar een bende slippertjes buiten stonden. Binnen zaten drie dames op de grond te kletsen. Een daarvan was de lerares waarmee ik gesproken had. We hebben even gekletst, dit is haar tweede jaar dat ze hier les geeft.
Langzaam kwamen de kinderen binnen en ik stond natuurlijk erg in de belangstelling. Ze spraken mij meteen aan (althans de brutalere) en sleepten mij mee naar het bord om van alles te laten zien, erg leuk. 
Ik heb (tijdens de les, ai..ai) een hele tijd zitten kletsen met een social-worker. Zij had even tijd tussen de bezoeken thuis. Zij heeft dus contact met ouders en met de kinderen. Alle kinderen die hier aanwezig waren, zijn de eerste binnen de familie die naar school gaan en kunnen leren. De ouders zijn ook erg trots dat hun kinderen de kans krijgen en staan er echt achter.
Deze kinderen gaan 's ochtends naar de gemeente school (al zijn deze behoorlijk slecht... tussen de 60 en 80 kinderen in 1 klas. Sommige leerkrachten zijn natuurlijk wel goed en gericht op het kind maar veel ook niet. Deze komen bijvoorbeeld niet opdagen of zijn dronken, niet te vergelijken met ons goed geregeld landje!!).
's middags van half twee tot vier komen ze naar Akanksha. Daar wordt over het algemeen Engels gesproken en ze leren dit ook schrijven. Daarnaast ook rekenen en algemene kennis, zoals zaken over het land, dieren enz. Het officiele programma is eigenlijk afgelopen omdat de grote vakantie in mei is. Vandaag hebben ze woord en taal spelletjes gedaan en rekenen.
Deze kinderen zijn al behoorlijk bevoorrecht omdat ze uberhoubt hier naar toe mogen, en zijn er nog meer vrijwilligers. Daarom blijf ik nog even verder zoeken om te kijken waar ik nog meer kan helpen.
Ik denk wel dat het voor mezelf goed is om niet meteen in de heftigste ellende terecht te komen.. want die is er genoeg... zeker na wat ik gehoord heb van deze maatschappelijk werkster. Dus daarom blijf ik hier zeker terug komen. De sfeer is namenlijk erg gezellig en dat is ook niet echt onbelangrijk!
Ik ga voorlopig kleine gesprekjes met kinderen doen, aangezien ze bij mij niet de uitvlucht hebben om in hun eigen taal te vervallen en ik ga de volgende keer een soort uitbeeld spel spelen. Er hangt een ontzettende leuke sfeer. Ook de leerkrachten en andere vrijwilligers zijn erg gezellig naar elkaar en ze hebben mij uitgenodigd om a.s. donderdag mee met hen naar de film te gaan, ben benieuwd! We gaan eerst een hapje eten met elkaar en dan naar de film (die om 6 uur al begint!)
Morgen ga ik alleen niet terug naar de kids omdat ik morgen ga lunchen met collega's van Martijn, en Martijn zelf ook natuurlijk! Leuk om hen te ontmoeten, weet ik tenminste met wie Martijn de hele dag door rond hangt! Woensdag ga ik weer naar Akanksha en dan zijn er nog meer vrijwilligers, ben erg benieuwd!!
Tot snel!!! kus kuskus kus
Vandaag in verschillende winkels haarverf gezocht. nee, niet bruin of zwart maar blond! alleen is dit niet te vinden in de winkels.... maar uiteindelijk blondeerspul voor highlights gevonden... dit zit nu in mijn haar (al was het net niet genoeg..) en al typend hoop ik dat het blond wordt!!! maar oranje zou event. ook nog kunnen! hmmm...
Ik heb vandaag en hele leuke dag gehad! Echt heel fijn trouwens dat we Arjun hebben (de chauffeur) want die heeft aan verschillende mensen moeten vragen waar dit 'community center' was. Uiteindelijk was het hem gelukt en stopte we voor een iets minder lux gebouw dan ons hotel. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik uiteindelijk in een halletje waar een bende slippertjes buiten stonden. Binnen zaten drie dames op de grond te kletsen. Een daarvan was de lerares waarmee ik gesproken had. We hebben even gekletst, dit is haar tweede jaar dat ze hier les geeft.
Langzaam kwamen de kinderen binnen en ik stond natuurlijk erg in de belangstelling. Ze spraken mij meteen aan (althans de brutalere) en sleepten mij mee naar het bord om van alles te laten zien, erg leuk. 
Ik heb (tijdens de les, ai..ai) een hele tijd zitten kletsen met een social-worker. Zij had even tijd tussen de bezoeken thuis. Zij heeft dus contact met ouders en met de kinderen. Alle kinderen die hier aanwezig waren, zijn de eerste binnen de familie die naar school gaan en kunnen leren. De ouders zijn ook erg trots dat hun kinderen de kans krijgen en staan er echt achter.
Deze kinderen gaan 's ochtends naar de gemeente school (al zijn deze behoorlijk slecht... tussen de 60 en 80 kinderen in 1 klas. Sommige leerkrachten zijn natuurlijk wel goed en gericht op het kind maar veel ook niet. Deze komen bijvoorbeeld niet opdagen of zijn dronken, niet te vergelijken met ons goed geregeld landje!!).
's middags van half twee tot vier komen ze naar Akanksha. Daar wordt over het algemeen Engels gesproken en ze leren dit ook schrijven. Daarnaast ook rekenen en algemene kennis, zoals zaken over het land, dieren enz. Het officiele programma is eigenlijk afgelopen omdat de grote vakantie in mei is. Vandaag hebben ze woord en taal spelletjes gedaan en rekenen.
Deze kinderen zijn al behoorlijk bevoorrecht omdat ze uberhoubt hier naar toe mogen, en zijn er nog meer vrijwilligers. Daarom blijf ik nog even verder zoeken om te kijken waar ik nog meer kan helpen.
Ik denk wel dat het voor mezelf goed is om niet meteen in de heftigste ellende terecht te komen.. want die is er genoeg... zeker na wat ik gehoord heb van deze maatschappelijk werkster. Dus daarom blijf ik hier zeker terug komen. De sfeer is namenlijk erg gezellig en dat is ook niet echt onbelangrijk!
Ik ga voorlopig kleine gesprekjes met kinderen doen, aangezien ze bij mij niet de uitvlucht hebben om in hun eigen taal te vervallen en ik ga de volgende keer een soort uitbeeld spel spelen. Er hangt een ontzettende leuke sfeer. Ook de leerkrachten en andere vrijwilligers zijn erg gezellig naar elkaar en ze hebben mij uitgenodigd om a.s. donderdag mee met hen naar de film te gaan, ben benieuwd! We gaan eerst een hapje eten met elkaar en dan naar de film (die om 6 uur al begint!)
Morgen ga ik alleen niet terug naar de kids omdat ik morgen ga lunchen met collega's van Martijn, en Martijn zelf ook natuurlijk! Leuk om hen te ontmoeten, weet ik tenminste met wie Martijn de hele dag door rond hangt! Woensdag ga ik weer naar Akanksha en dan zijn er nog meer vrijwilligers, ben erg benieuwd!!
Tot snel!!! kus kuskus kus
zaterdag 14 maart 2009
Mumbai experience
Zo, dat was een enerverend dagje. Een rustige start, ontbijtje, en vervolgens op pad. We hadden voor vandaag een aantal 'actiepunten' voor onszelf gedefineerd: pasfotos laten maken (nodig voor huur overeenkomst etc), een minijack-minijack kabeltje kopen (zodat ook de nog in tact zijnde laptop aan de speakers kan), naar de kapper (het wordt warmer, dus haren weer lekker kort). In het kort: alles is gelukt. In het lang: zie onder.
Een veilige en rustige start van een dagje inkopen en klusje doen begint in de mall. Ik had een andere shoppingmall uitgezocht via de bronnen op het Internet. Dit maal de Phoenix Mills shopping mall. Deze is in het zuidelijk deel van Mumbai, in de wijk Upper Worli. De mall bleek erg uitgebreid op het gebied van kleren, geuren en schoenen en dat soort zaken. Hier vonden we een aantal dingen naar onze gading: een mooie kurta en een mega wijde Indiaase broek (excuses voor de slechte foto: de was-meneer kwam onze was/strijk spullen, incl onze nieuwe shirts ophalen, dus nog even heel snel een kiekje tussendoor).
Ik had verwacht dat het in India stik heet zou zijn. En jawel, dat is ook zo. Vandaag voelden we echt het begin van zomer opkomen, het was erg warm. Maar binnen (hotel, auto, mall, maar ZEKER op kantoor) is het behoorlijk koel vanwege de fanatieke aircos! Ik heb het echt koud gehad op kantoor. Daarom toch nog maar een shirt met lange mauwen mouwen kopen en een extra pantalon. Beide ook in de Phoenix Mills mall gevonden. De pantalons hier zijn allemaal standaard te lang omdat ze ter plekke op lengte worden gemaakt; 0 euro extra, binnen 30 minuten klaar (moet zeggen dat ik zo'n service in NL nog niet ben tegengekomen .. eerder 10 euro en 5 dagen later klaar). Dus hier zijn we beide goed geslaagd!
Op naar de pasfoto zaak. We hadden van ons beide 4 pasfotos nodig voor de huurovereenkomst en bijbehorende documenten. In de wijk Bandra wist onze chauffeur nog wel een goed plekje. In een klein zaakje foto zaakje op de hoek van een typische winkelstraat (kleine simpele winkeltjes, vieze straten), konden we pasfotos laten maken. Minimale afname: 8 stuks pp. De ' winkel ' door naar achter gelopen kwamen we in de 'studio' .. een krukje voor een witte muur. Er waren wel profi lampen in de 2x2 studio, en een jonge man met een digitale spiegel reflex camera dirigeerde ons zitten, kijken etc. 10 minuten later waren de fotos klaar. Resultaat: 16 prima pasfotos voor het luttele bedrag van 100 rs (1,51 euro).
Op naar een kapper. De chauffeur bracht ons naar de wijk Juhu (waar schijnbaar ook de bollywood sterren wonen), op zoek naar een kapper. De eerste kapperszaak die we vonden was ladies only. Tanja heeft er een poging gewaagd, maar asymetrische kort blonde kapsels wekten bij die zaak niet echt een gevoel van leuke creatieve uitdaging op (tondeuze hebben ze helemaal niet in vrouwen salons). Tanja heeft haar knipbeurt maar kortgesloten. Ik moest ook nodig gekortwiekt worden, en vond een straatje verder een heren salon. Voor mij wachtte een hele andere ervaring. In een kleine zaak (6m bij 3m) stonden 6 stoelen klaar. Verschillende mannen werden reeds onderhanden genomen, en ik kon er nog hendig bij. Wat mij op viel:
- Rust. Geen radio, geen "Zo, wat een weertje he? Ben je vrij vandaag?".
- Spiegels. Overal spiegels.
- Indiase kappers zijn zeer nauwkeurig.
- Mannen kappers kennen wel tondeuzes, en zijn er nog behendig mee ook.
- Vast onderdeel (hoewel optioneel) van de dienstverlening is een hoofdmassage! Met een huidverzorgende tonic wordt je hele hoofd goed gemasseerd, daarna ook je schouders, net, armen, handen. Daarna het hele circus opnieuw met een mega-tril apparaat op de hand van de kapper om je echt tot rust te laten komen. Erg fijn!
- Resultaat: perfect kort kapsel en heerlijk relaxt gevoel. Kosten: 100 rs (1,51 Euro, ja: een euro eenenvijftig).
De Hindu tempel (hare krishna stroming) is midden in de wijk, wit, marmer en redelijk druk bezocht op de zaterdag middag. Nadat we de poort door waren (gefouilleerd, gescand zoals iedereen) konden we onze schoenen buiten achterlaten bij een grote desk met allemaal schoenen vakjes. We kregen een nummertje mee zodat we onze eigen schoenen weer mee terug konden nemen na afloop. Helaas werd fotos maken daar niet gewaardeerd, dus geen visueel bewijs. We liepen naar binnen, er waren reeds ongeveer 75 mensen die luisterden en meezongen met een kleine groep monik-muzikanten (de bekende hare krishna achtige chants). Na een paar minuten gingen immense deuren open, daarachter waren een paar altaren te zien met beelden van figuren uit de Hindu religie. Natuurlijk voorzien van heel veel glitter, goud, versiersels. Een aantal 'voorgangers' bliezen harde tonen op grote schelpen en voorzagen daarna die beelden en het aanwezige publiek van wat wierook achtige geuren. Sommige aanwezigen uitte hun geloof met de handen in de lucht, sommige knielden of gingen zelfs helemaal op de grond liggen. Het was er verders behoorlijk vredig, en ondanks dat we vreemd aangekeken werden vond verder iedereen het wel prima dat we als westerlingen kwamen kijken. We zijn met de stroming meegelopen langs de grote deuren/alteren, en hebben vervolgens nog even rondgekeken: in de muren waren een soort etalages met poppen in weelderige kleding uitgestald die een deel van de geloofsverhalen uitbeeldden. Bij de uitgang van de tempel waren ook wat winkels (spiritualiteits boeken en hindu spullen) en er was eten te krijgen. Indiase snacks. We hebben hier ludu en samosas gekocht en lekker buiten op het tempel terrein opgegeten. Heerlijk. Op het tempel terein waren verder nog allerlei informatie standjes te vinden over gerelateerde initiatieven op gebied van spiritualiteit en liefdadigheid. Het was een bijzonder interessante ervaring!
Zo, en na al dit was het tijd voor de terugreis naar het hotel. In het hotel hebben we de was gesorteerd en Tanja's kapsel afgemaakt :-) Het was een hele leuke, succesvolle, gezellige, interessante dag. De eerste tekenen van je ook prettig/thuis achtig voelen op straat beginnen bij ons binnen te slepen, en daar zijn we erg blij mee. Zo .. en nu een KingFisher op het terras. Goede avond lezers, prettig weekend! Namaste!
vrijdag 13 maart 2009
Joehoe!
Hier nog wat kleine impressies van het straat leven in Mumbai in de wijk Juhu. In Juhu leven overigens ook de rijksten van Mumbai, maar daar is in deze fotos geen spoor van te vinden. Op de onderste fotos (midden en rechts) zie je ook sloppenhutjes. Op de foto midden-onder zie je hoe deze mini-onderkomentjes op elkaar gestapeld en gepropt langs de straten staan. Hierin leeft vaak meer dan 1 gezin. De Indiers leven vaak samen met familie: dus twee broers met hun vrouwen, kinderen en ouders (zoals meneer Chand, zie de blog van Tanja van 10 Maart). Of de mensen zonder familie in Mumbai (vaak daarheen gekomen om werk te vinden) wonen in zo'n kleine kamer met een aantal vrienden. Privacy is voor de meeste Indiers (ook degene die in de wat riantere appartementen wonen) erg schaars.Vanavond werden onze stoelen weer voor ons aangeschoven, en hoefden we ook het bronwater niet zelf in te schenken. Als een betrapte haas snelde de Indiase ober zich naar Tanja's kant van de tafel toen hij ontdekte dat ze er aan dacht om zelf nog wat van het heerlijke Indiase eten op te scheppen.
Zo veel verschil moet er eigenlijk helemaal nie wezen .. maar goe .. even doorbijten .. ?
Aanstaande maandag gaat mijn werkgever de laatste onderhandelingen over 'ons' appartement voeren. Hopelijk gaat dat voorspoedig, en kunnen we over ruim een week gaan overhuizen. We kijken er erg naar uit om onze eigen voordeur open te mogen maken en een echt thuis te maken!
Abonneren op:
Posts (Atom)