even net iets anders....

Hallo daar!!

Gisteren ben ik met de leerkrachten en ook een vrijwilliger van Akansha naar de film gegaan. Ik had afgesproken bij de school en van daar uit zijn we met een riksja naar de film gegaan. Kaartje gekocht (85 rs, net iets minder dan 1,50) en eerst even een hapje gaan eten. De gewoonte in India is dat wat je besteld vanzelfsprekend gedeeld wordt met elkaar!!! Dus iedereen zit van elkaars bord te snoepen, helemaal iets voor mij!!! Ik had geen idee naar welke film ik zou gaan. Ik vond t zo leuk dat ze mij mee vroegen dat t mij niet zo veel interesseerde welke film dat was. Ik kwam er achter dat het geen Bollywood film was en dat vond ik wel jammer (maar goed een Engelstalige film kan ik ook net iets beter verstaan!). Het bleek The Reader te zijn.... een ontzettend mooie film!!!


Wel heel bijzonder om een film die zich afspeelt in Duitsland in Mumbai te kijken...
Het zaaltje was erg klein, veel kleur, lampjes om het scherm die in allerlei patronen en kleuren knipperden. Gelukkig niet tijdens de film maar in de pauze meteen wel. Zit je midden in een dramatische gevoelige sfeer en ineens gaat er Hindi muziek aan en de lampjes knipperen, een vrij bizarre overgang maar iedereen kan deze overgang met gemak maken... alleen ik zat nog wat verbluft in mijn stoel..
Deze film had dus geen lawaaierige Indiërs... wat schijnbaar normaal is tijdens de Bollywood films... Wel knagende mensen, krakende zakjes en bellende Indiërs!!

Dan is de film afgelopen en sta je weer ineens in t luidruchtige Mumbai... over overgangen gesproken.. Er was even onduidelijkheid over de manier waarop ik naar het hotel zou komen. Er zou een taxi voor mij geregeld worden, kreeg t nummer mee van Nina (ook een vrijwilliger) die ik meteen moest bellen als ik aangekomen was. Martijn zou naar beneden moeten komen om mij op te vangen als ik met de taxi aan kwam rijden en toen vroegen ze of t wel oké was als ik alleen met de taxi zou gaan... Ja t was oké maar door deze reactie voelde t toch niet meer zo prettig...

Dus uiteindelijk ging ik mee met Nina die met een riksja naar huis ging om daarna met dezelfde riksja naar het hotel gebracht te worden. Halverwege nodigde ze me uit en we zijn toen naar haar appartement gegaan. Nina is 48 jaar en heeft een dochter van 20. Ze is niet uitgehuwelijkt maar hebben zelf voor elkaar gekozen... een vrij moderne instelling! Ze wonen in een appartement dat samen met drie appartement gebouwen omheind is en bewaakt wordt. Leuke, gezellige avond gehad. Haar dochter is zeer geïnteresseerd in taal en haar wat Nederlandse woorden bij gebracht. Ze hebben mij later naar huis gebracht. Nina reed en t schijnt dat een rijbewijs krijgen heeeeeeel gemakkelijk gaat!! Amrita (de dochter) vertelde hoe haar examen geweest was. Ze stapte in de auto, reed 5 meter en was geslaagd!!!! Maar dit 'examen' is vaak helemaal niet nodig. Als je wat betaalt hoef je niet eens te rijden... Tja dat is ook India...

tot later!!

kus van mij