Apne Aap..

Hi there!

Ja ja... het volgende stukje gaat over de film, maar nu eerst even dit.. Ik heb vandaag een afspraak gehad bij Apne Aap, womens collective. Een organisatie die zich inzet voor vrouwen die in de prostitutie terecht zijn gekomen (als meisje verkocht door familie, of door hun man verkocht, of geboren als dochter in deze omstandigheden.... zonder vooruitzichten en geld...).

Het was ruim 1,5 uur rijden, naar zuid Mumbai (vandaag werd er een brug geopend dus ik ben benieuwd hoe lang t de volgende keer rijden is..) We belanden in een buurt, Kamathipura, waarvan ik vanuit t veilige gevoel van de auto nog kon voelen dat hier een sfeer hangt die niet goed is....

Het was een confronterende reis naar een Mumbai die ik nog niet ervaren had... Tijdens t gesprek maar een tipje van de sluier gehoord maar deze is al een hel....

Ik heb geen fototoestel meegenomen.... maar later op internet gezocht naar wat beelden... hier onder staan afbeeldingen die een impressie geven.. De plaatjes zijn links naar sites die wat meer vertellen...

Ik heb met ze gesproken over wat ze doen en wat mijn rol hierin zou kunnen zijn. Ik heb geweldige ideeen maar zij zijn natuurlijk al jaren bezig en hebben hierdoor veel ervaring wat wel en niet werkt..

Mijn ideeen en interesse heb ik besproken met deze organisatie. Ik had t wilde idee om voor alternatief werk te zorgen en dit aan te kunnen bieden zodat ze niet meer compleet afhankelijk zijn van de prostitutie. Zij hebben dit de eerste jaren ook geprobeerd. Verschillende projectjes zijn opgezet wat niet te moeilijk en zwaar werk was. Maar er is gebleken dat deze dames daar geen puf, concentratie en energie voor kunnen opbrengen om dit uit te voeren... Deze projecten zijn dus niet geslaagd om dat de vrouwen t werk niet konden opbrengen...

Ik heb met twee vrouwen kennis gemaakt en die blik in hun ogen was voldoende om te begrijpen dat, los van alle ziektes die ze krijgen waardoor ze geen energie meer hebben, de levenslust bijna volledig uitgedoofd is... De meeste vrouwen halen een leeftijd van 30 niet... Ze sterven aan hepetitus, aids en worstelen continu met ziektes... Als de vrouwen te ziek zijn om te werken worden ze op straat gegooid.... Deze organisatie zorgt er voor dat ze in t ziekenhuis terecht komen en proberen contact te krijgen met het dorp waar ze vandaan komen. Als t lukt worden deze vrouwen teruggebracht naar hun geboortedorp. Wil de familie niets meer van ze weten dan sterven ze in t ziekenhuis...

Deze organisatie zet zich nu in voor deze vrouwen voor medische zorg, stimuleren condoomgebruik (al is dat erg moeilijk als je niets maar dan ook niets hebt en de klant dat niet wil...) en stervens begeleiding maar de meeste inzet gaat naar de dochters van deze vrouwen. Door van allerlei trainingen, opleidingen en zorg probeeert deze organisatie om de dochters een andere weg in te laten slaan dan hun moeders...

Veel vrijwilligers werk is 's avonds en in t weeekeinde en er is al een heel programma met dans, yoga en naaicursussen. Ik ga een keer hier mee helpen... en door de week ga ik helpen de kleine kinderen (van 2 tot 5) op te vangen en mee te spelen... hoop dat ze niet kei hard gaan huilen als ze mij zien, gezien de vorige ervaringen!!!

kus vanuit t veelzijdige Mumbai....

South Mumbai

Vandaag een supergezellige trip naar zuid Mumbai gedaan. Lekker rond gekeken, van de regen genoten, en heerlijk Japans gegeten! Hier een paar fotos:






.. in zuid Mumbai werden we benaderd door een casting agent. Resultaat: morgen zijn Tan en ik figuranten in een Bollywood film met een mega ster in India: Akshay Kumar. Schijnbaar moeten we in een casino scene op de achtergrond dansen. Wat een idee! We gaan het maar beleven .. wie weet zijn we binnenkort te zien op DVD en het witte doek.

Moeson begon

Vandaag is de moeson echt begonnen. Om 8:30 konden we nog door een licht mistige, regenlucht vanaf het appartement Powai Lake zien. 15 minuten later waren zelfs de gebouwen aan de overkant verhuld achter een dik gordijn van water.

Onderweg naar m'n werk werd ik vergezeld van een rivier van afval die door de hevige regen uit de goot de straat op gespoeld werd.

Bij het kantoor staan buiten enorme kapstokken waar een paar 100 inmiddels hun paraplu aan had gehangen om te drogen.

Ik was blij dat ik mijn blauwe tulpen paraplu (met dank aan het NL consulaat in Mumbai) bij me had voor die 3 meter van de auto naar de deur van het kantoor!

Zo schiet t echt niet op...

Hoi hoi!

Ik ben vorige week aan t zoeken geweest naar een dansschool, hier in de buurt waar ze een vorm van klasieke Indiaanse dans geven.... eentje gevonden, maandag er naar toe maar ik de auto kwam ik er telefonisch achter dat ze maandag de hele dag gesloten zijn. Woensdag dan....

(want dinsdag heb ik tot mijn grote schaamte de HELE dag gewinkeld... de Indiers zijn nogal sjiek en formeel... Ik had hier een formele nette broek maar die was me dus te klein geworden en ik had m mee terug genomen naar Nederland. Ik had dus vrijwel niets mee terug genomen en had hier geen nette kleren. Als we ergens gaan uit eten, bezoekje collega's of wat dan ook is het niet meer dan normaal als je formeler (en t liefste westers...) gekleed gaat, sjieker dan dat wij zouden doen. Dus ik op zoek naar een sjiekere broek.... Phoe dat was een taak.... Ik ben heupbroeken gewend en ik moet zeggen dat ik ook liever niets anders wil... Maar deze hebben ze niet echt hier! De maten zijn standaard maar dan met grote sprongen: 26-28-30 en ik ben er achter gekomen dat ik toch echt 29 heb.... Dus ik heb t hele winkelcentrum gehad en nadat ik de hoop had opgegeven... toch nog een broek gevonden die past!!! Zeer belangrijke informatie dus laat ik maar snel terug gaan naar die woensdag dat ik de dansschool voor de tweede keer wilde gaan bezoeken:

Woensdag onderweg naar de danschool gebeld, en Arjun de telefoon gegeven aangezien hij beter is de weg vinden.... Bleek dat het in die sportclub was waar ik al een keertje geweest was voor een dansles.... maar er toen achter kwam dat die les voor kleine kinderen was... Goed, ik gevraagd naar klasieke dans en een telefoonnummer gekregen, gebeld en na een heel lang over en weer 'hallo?' (wat ze trouwens heel vaak doen! t 'hallo' zovaak herhalen dat je soms maar gewoon ophangt.. want dat schiet natuurlijk niet echt op) ben ik er achter gekomen dat t om half 7 is. Vandaag ben ik dus gegaan (na een wat over en weer geregeld omdat we maar 1 sleutel hebben.

Even over die sleutel, Poonam heeft er een en wij hebben er een. We hadden ala nederlanders gedacht om deze sleutel gewoon te laten namaken... Poonam heeft een poging gedaan, is tot twee keer toe terug gegaan, maar t bleef een slecht passende sleutel die je totaal niet kan gebruiken... Het grappige is dat deze sleutelmaker het slot vroeg... (????) Arjun wist ook een winkel en ook hij heeft een poging gedaan... helaas ook deze sleutel past niet en ziet er ook echt ameutaristisch uit.... ik heb de hoop opgegeven maar misschien volgende week zelf even kijken....

Dus ik vandaag er naar toe, omgekleed en gewacht..... Ik was natuurlijk te vroeg (nou ja natruurlijk mensen die mij kennen vinden t wellicht niet zo natuurlijk...) Maar in deIndische cultuur ben zelfs ik nog altijd te vroeg.... Op een gegeven moment kwamen er moeders en...... KLEINE kinderen aan lopen.... JEP t is een les voor kinderen... mensen om informatie vragen en je laten vertellen wat er gegeven wordt en op welke lokatie heeft niet echt een garantie dat je krijgt waar je om gevraagd had.... Erg jammer want ik had wel zin om te dansen, ik vond t zelfs al niet erg dat t i.p.v. klasieke dans.. Bollywoodstijl was....
Om toch nog wat beweging te hebben ben ik maar op en neer van onze verdieping (26) gelopen... maar ja das nie echt swingen op muziek.... hihihihihi

Oke... op naar t volgende probeersel...

Groetjes uit t stuk koelere nattere India!!!

Blauwe kikkert

Hallo allemaal,

Gisteren zijn we op stap gegaan! We hadden op internet gekeken en in deze tent (blue frog, het logo hiernaast is een link naar de site.... heb je een beetje een idee...) zou een band komen die wat meer richting onze smaak zou kunnen zijn. Dus wij er op af. De kleding keuze was wat lastig aangezien ik hier niet echt veel kleren heb.... en ik geen idee had wat voor een publiek er zou zijn... hoe wordt je geacht je te kleden? Geen idee. Dus een rok die wat aan de grote kant was (met dansen erg lastig....hihihihi, hij hing af en toe bijna op m'n kont!!) en een topje, Martijn in t zwart, wat chique-er (aangezien hij hier ook bijna geen kleren heeft anders dan nette werk kleren en hele casual vrijetijds kleding ...) Arjun gevraagd of hij wilde rijden en dat wilde hij wel graag aangezien hij dan ook meer betaald krijgt..
Die rit naar de Blue Frog maakte t erg duidelijk hoeveel mensen er op straat wonen.... overal lagen er mensen te slapen... op de stoep, hele gezinnen of een groepje mannen. Op houten karren (waar ze overdag mee sjouwen) op bussen, in portieken... overal door heel Mumbai verspreid... erg onwerkelijk om te zien... Het is voor mij best intiem om mensen te zien slapen... nu heb je ineens een kijkje in t leven van deze mensen... en wel in hun 'slaapkamer'... erg appart, Mumbai krijgt een andere sfeer 's avonds...

Door deze slapende mensen, krotten, flatgebouwen, straathonden, lege markten en het verkeer dat een stuk rustiger is dan overdag, baande de auto zich een weg naar een hippe club.... entree: 500 rs per persoon...

Een mooie inrichting... (op de site kun je een virtuele tour maken). Wij even een drankje genomen en kwamen er achter dat t behoorlijk aan de prijzige kant was. Martijn heeft een hoegaarden (!) besteld, a 400 rs (ongeveer 6 euro) en later namen we twee rode wijn, erg smaakvol!! 800 rs (12 euro). Dit zijn wel even andere prijzen dan dat we gewend waren...

Maar t was de moeite waard, heerlijke muziek!! Echt lekker gedanst (als een van de weinige... toch een beetje een mat publiek). Na de act was bijna iedereen ineens verdwenen... erg jammer want de DJ draaide echt wel heerlijke, indiaase drum en bass. Echt typisch vind ik dat je in deze club hele maattijden kon bestellen. Het ligt niet voor niets in India!! Daar gaat echt alles via de maag. Als je ergens op bezoek bent krijg je eten en als je liever niets hebt dringen ze net zo lang aan dat je toch iets pakt (al is t maar om van t gezeur af te komen... hihihihi). Dus ook in deze luxe club liepen obers af en aan met borden vol eten...



Erg leuke avond.... zo merkte ik ook de volgende dag.... phoe! Dus een lekker rommeldagje thuis en volgende week maar naar de Taj!!

kus van mij

Tablablahblah

Sinds een paar weken heb ik tabla les. 1 a 2 keer per week komt m'n tabla-guru Madhurya bij ons thuis les geven. Tabla leren is iets wat ik al jaren lang wilde doen, maar ik zag er wat tegenop omdat a) de tablas in NL zeer duur zijn en b) de techniek moeilijk is en het vreselijk veel tijd en oefening kost om uiteindelijk fatsoenlijk te kunnen spelen (en ik eigenlijk al teveel andere instrumenten en hobbies heb).

Afijn, als je dan toch in India bent dan moet je natuurlijk wel! Ik heb er erg veel lol in, en het leren gaat een heel stuk sneller dan ik verwachtte. Er zijn veel overeenkomsten met drums, maar ook veel hele lastige verschillen. E.e.a. wordt overgebracht met klank namen, iedere slag en combinatie van slagen heeft een andere aanduiding. Maar goed, ik zal jullie verder niet vermoeien met alle details niet .

Mijn huidige tabla set is een redelijk goeie set, maar nu dat ik er wat verder mee uit de voeten kant hoor ik zelfs dat het wel iets beter kan. Mijn leraar bevestigde dat het een goede studeer set is, maar voor het echter werk moet je een stapje verder. Daar had ik wel oren naar. Dus na mijn les van gisteren zijn we samen (Madhurya, Tanja, Arjun achter het stuur, en ik) naar de wijk Andheri gegaan alwaar een van de beste tabla makers van Mumbai z'n winkel heeft. Deze winkel verkoopt niet alleen tablas, ze worden ook daar gemaakt.

Op de foto zie je de trotse eigenaar van de winkel (Narindra) in z'n winkeltje. Ja, wat je op de foto ziet is de hele winkel! Hij heeft 2 man personeel, eentje is gespecialiseerd in de bindingen (van koeienhuid) en de andere in het maken en aanbrengen van de Syahi (alleen het aanbrengen is al 4 uur handwerk!).

Zoals bij veel winketjes van gespecialiseerde artikelen was het ook hier zo dat je voornamelijk naar de winkel gaat om kennis te maken, en een praatje te maken over wat je zoekt. Natuurlijk met een kopje chai erbij. Met kleermakers gaat het net zo. De kleren die je uiteindelijk koopt zijn tenslotte toch nog niet klaar om te passen.

Toen we daar waren legden de tabla mannen de laatste hand aan een reparatie van een van de tablas (de kleine, houte trommel in de tabla set) van Madhurya. Die tabla had een nieuw vel (geitenhuid) gekregen en werd nu nog piek fijn afgestemd. Deze tabla is gestemd in C#, waarbij je door het stemmen nog een halve noot naar boven en beneden kan. Madhurya liet me horen hoe deze tabla klonk. Echt super! Een heel stuk beter dan mijn tabla (die ook al goed klinkt). Ik wist dat ik aan het goede adres was in deze tabla shop.

In deze zaak kon je heel goed het hele productie proces zien, dat was erg leuk. Toen we gingen bespreken wat voor tabla ik wilde werd er een harmonium bij gehaald om goed te kunnen bepalen welke toonhoogtes ik wilde. Aangezien ik met andere instrumenten veel speel in de toonsoorten D en A wilde ik wel een tabla in dat bereik. De tabla die ik nu heb is C. (In tegenstelling tot het westerse drumstel is bij tabla veel meer toon te horen en is het juist belangrijk dat de tabla dezelfde toon gestemd is als de rest van de muziek).

Narindra had in zijn winkel een aantal tabla shells (alleen het houten deel, zonder vel/binding) staan die klaar waren voor productie. Ze varieerden van goeie kwaliteit gelakt hout tot het super goeie ongelakte sheesham hout (creme de la creme van Indiaas hardhout, ook wel indian rosewood genoemd).

Ook de bayan (de grotere trommel, van metaal) is er in verschillende kwaliteit (aangeduid met gewicht en materiaal). De bayan die ik nu heb is van staal, maar de echte goede kwaliteit bayans zijn van koper met een chroom buitenlaagje. Dit geeft een warmer, luider en voller geluid.

Afijn, na wat prijs en specificatie afspraken had ik mn tabla set besteld! Ik vind het super tof dat ik over ongeveer een week een nieuwe set tablas van top kwaliteit heb die speciaal voor mij zijn gemaakt!

ps op de foto zie je Madhurya links naast mij zitten.

Mon komt niet zo soon

Het regen seizoen is gestart! Nu de regen nog. Eigenlijk had de regen in de eerste week van juni moeten beginnen (althans 'moeten' .. moeder natuur zet de kraan meestal rond die tijd pas open). Echter tot nu toe hebben we alleen een paar laffe buitjes gehad (a la Nederland, maar dan nog steeds snikheet en klef). De meeste buitjes vallen 's ochtends vroeg (vandaar dat ik niet schreef dat wij laffe buitjes hadden GEZIEN). Maar gisteren was er zowaar 's middags een redelijk buitje. Het was nogthans voor 't eerst dat Arjun de ruitenwissers gebruikte.

Nu zijn Tanja en ik allebei nog niet boven de 70, en zitten we niet in de bus met onze roze buskaart .. waarom dan toch praat over het weer?

De moeson heeft iets meer invloed dan alleen het paraplu gebruik;

Mumbai wordt voorzien van drinkwater uit een aantal grote meren net buiten Mumbai. Maar deze toevoer is niet voldoende. Waarschijnlijk is er niet genoeg zuiverings capaciteit om in de behoefte van Mumbai te voorzien. Daarom zijn er ook vele regenwater-opvang-reservoirs (3 x woordwaarde) van waaruit het water direct of met lokale zuivering gebruikt wordt voor toiletten, tuinsproeien en dat soort zaken. De voorraad in de reservoirs begint echter behoorlijk op te raken. Dus er is nu sprake van een schoon-water-tekort.

Hebben wij daar ook last van? Ja zeker, en hoe! We hebben hier in ons appartement maar 2 badkamers, en vorige week is er 1tje volledig afgesloten van water!! Het was verschrikkelijk, we moesten al onze toilet spullen verhuizen naar de andere kant van het appartement zodat de 2e badkamer tijdelijk onze hoofd-badkamer kon worden. Wat een geklungel! We moesten helemaal wennen aan de nieuwe indeling, de nieuwe douche straal en het andere toilet, zucht. ;-)

Maar na een week kwam ik er achter dat de 1e badkamer weer operationeel was, het was na de eerste bui die we overdag hadden gezien. Wellicht is de waterschaarste vrees nu weg.

Maar goed, nu even serieus:

Wij wonen in Powai. In die wijk heeft iedereen wel stromend water. Sterker nog, we hebben 7*24 stromend water. In de echter 'achterstandswijken' die net iets beter zijn dan de sloppen heeft men slechts 1 of 2 uur stromend water per dag. En de electriciteit is net zo schaars, het is er, maar zeker niet de hele dag. Tussen bepaalde tijden wordt 't gewoon uitgeschakeld. Dus zo slecht hebben we het nog niet.

Je ziet nu ook dat mensen die op straat werken en wonen over hun bezittingen of stalletjes overdekkingen hebben gemaakt. Met zeil en een aantal bamboe stammen ofzo maken ze hele constructies om ook tijdens de moesson vada pao te kunnen blijven verkopen, en/of droog te kunnen slapen!

Op dit moment regent het ook. Niet bijzonder veel of bijzonder hard, maar goed, de plantjes zullen desondanks erg blij zijn! Het koelt nu ook goed af. Maar het blijft benauwd en klam.

Oet moan!

twee weken verder...

hallo allemaal,

Na t memorabele bezoek aan de ashram weer terug in Mumbai... eerst uitgerust zoals ik al verteld had, mijn god wat was ik moe.. Maar daarna voelde ik de leegte in t appartement... deze weken heb ik even een dipje gehad...

Het project van de danskleren liep een beetje vast. Ik had voordat ik naar Nederland ging stoffen gekocht en stond eigenlijk te popelen om te beginnen.. maar eenmaal terug bleef ik t uitstellen... voelde me lusteloos..

Uiteindelijk heb ik de lockmachine uitgepakt en ingeregen. Voor diegene die t nog niet weten: Ik heb sinds ongeveer 1 jaar een lockmachine maar door allerlei dingen (nieuwe baan, martijn, vertrek naar India) was ik er nog niet een begonnen om echt uit te vogelen hoe hij werkt. Ik had m al wel zelf in elkaar weten te rijgen en gebruikte maar t fijne weet ik er nog niet van.. Een lockmachine is een soort naaimachine die t stof afwerkt door er een randje af te snijden en daarna met draden t stof afwerkt zodat hij niet meer rafelt. (draai je kleren maar binnestebuiten dan zie je waarschijnlijk deze locksteek). Je kunt er enkel of dubbele stoffen mee afwerken en/of aan elkaar naaien en afwerken. Deze machine heb ik dus mee naar Mumbai genomen. Ik had een flightcase van Martijn ontdaan van al zijn apperatuur en de machine ingeladen, beschermd met alle stoffen en klossen garen. Deze machine is behoorlijk zwaar en ik kon dan daarnaast ook helemaal niets meenemen, zelfs mijn lenzenvloeistof heb ik thuis gelaten! T was iets te zwaar maar gelukkig deden ze er niet moeilijk over (anders was t een behoorlijk duur grapje geweest). Eenmaal in Mumbai aangekomen wilde ik met deze koffer naar buiten lopen, maar dat ging niet zomaar. Ik werd aangehouden en de koffer moest door de scan. Ik moest invoerrechten betalen over deze machine!!! Ik protesteerde, ik gebruik deze machine alleen zelf, en neem m over een aantal maanden weer mee terug. Maar de bewaker was onverbiddelijk. Dus ik met deze machine door de scan. Een andere bewaker wilde uitleg over de machine. Ik heb m verteld wat dit was (gebruiksaanwijzing gegeven) wat ik er mee ging doen en een beetje de waarheid verdraaid over de prijs en de datum van aankoop. Gelukkig wilde hij een 'student in kleding ontwerp' niet op kosten jagen en kon ik doorlopen. Phoe ik schrok wel even...

Terug naar t verhaal; ik had de machine uitgepakt en gelukkig doet hij t helemaal!!!
Als eerst ben ik begonnen met alles te ordenen en te archiveren. Omdat ik dit goed wil aanpakken heb ik voor t eerst gebruik gemaakt van een computerprogramma. Ik heb alles opgedeeld in hoofdstukken en tijdsindicaties om zo een overzicht te krijgen. Dit omdat ik wat meer grip wil krijgen op de tijd die ik denk dat ik nodig heb en de tijd die het uiteindelijk gekost heeft. Van alle stappen en ontwerpen foto's gemaakt en die ook in de computer gezet. Zo krijg ik straks een heel verhaal hoe alles tot ontwikkeling gekomen is, goed he!!

Daarna ben ik begonnen met het basispatroon van mij en Marleen. Ik heb alles in mijn hoofd hoe ik t precies tot ongeveer wil hebben maar om dan een patroon er van te kunnen tekenen is een ander verhaal. Aangezien ik in de begin fase zit van kleren maken heb ik nog niet de vaardigheid hierin ontwikkeld. Thuis bladerde ik door de zelfmaak mode bladen en ging bestaande patronen aanpassen maar die heb ik hier niet en ik kon deze ook niet meenemen vanwege t gewicht. Ik ben dus heel fanatiek begonnen met een patroon tekenen, proefje maken en tot de ontdekking komen dat t helemaal niet is zoals ik in mijn hoofd had... Na dit een aantal keren herhaald te hebben werd ik wat moedeloos... zo kan t echt heeeeeel lang gaan duren.... Dus op internet gezocht maar niet echt iets kunnen vinden... ik sla dit stukje maar even over (ben aan t kijken of ik hulp kan krijgen) en ga verder met de andere stukken. Dus voor Kat en Yves verder. Na een aatal proefjes weet ik hoe ik t moet gaan doen dus genoeg te doen!!

Ik vond mezelf deze weken dus ploeterend met de patronen, alleen, de hele dag in een airco appartement in Mumbai... Ik ben er nu achter gekomen dat dat niet goed is voor mij!!! Ik voelde me echt totaal nutteloos... Voor diegene die mij kennen ben ik erg goed in drama en ook deze weken heb ik t heel goed bedreven!! Het ging van me niet zo fijn voelen naar wat kan ik uberhoubt, naar mezelf nutteloos en hulpeloos te voelen! Deze gedachtes helpen mij dan ook niet echt en t feit dat Martijn complimenten voor zijn werk en prestaties gekregen heeft is super voor hem maar t maakte mij nog verdrietiger...

Na een goede huilbui en een goede nachtrust ging t weer een heel stuk beter!! Een verschil van dag en nacht.... (ik werd vroeger niet voor niets jantje huit en jantje lacht genoemd..hihihihi) Nu ben ik weer vol energie en heb ik er weer zin in. Dus ik ben op zoek gegaan naar een dansschool in de buurt en ik ga daar maandag even kijken (ben benieuwd) en heb ook nieuwe organisaties aangeschreven voor vrijwilligerswerk, tot nu toe is er nog niets uitgekomen maar ik ben er mee bezig en dat voelt erg goed!

Even een kleine noot van de auteur.... Ik ben openhartig maar schrik hier als je blieft niet van! Dit gebeurt wel eens bij mij en er is helemaal iets erg aan. Als er iemand goed is in overdrijven dan ben ik t wel!! In Mumbai wonen kan heel super zijn maar net zo goed als in Eindhoven wonen kan t ook wel eens even minder zijn...

Vrijdag ben ik naar Akanksha gegaan en heb de kinderen een voor een bij mij gehad om ze engels te laten voorlezen. Ik heb ze waar nodig gecorrigeerd en bij sommige woorden de betekenis uitgelegd. Was erg leuk!! Voortaan ga ik elke vrijdag Hiral (dat is de lerares) helpen met een lesonderdeel. De groep wordt in tweeen gedeeld en ik ga met de ene helft een engels boekje (van Roald Dahl) lezen en bespreken. Ik ben benieuwd!!

Gisteren zijn we voor t eerst naar de KFC gegaan. Deze ligt bij ons in de buurt en we moeten er toch wel een keertje naar toe... Ik heb nog nooit meegemaakt dat er bij een fastfood restaurant een portier in uniform gezien die de deur voor je openhoud en je welkom heet!!! Dit is nu echt India.... ;)
Daarna hebben we heerlijk een kopje koffie (en daarna wat wijntjes...) gedronken en sisha gerookt in t cafetje Mocha. Leuk tentje!!
Straks gaat Martijn een nieuwe tabla kopen en we hebben t plan om morgen met de trein te rijden naar t zuiden en bij t beroemde Taj Mahal hotel sushi te gaan eten!!! Ben erg benieuwd!! Heb er veel zin in!!!

Een grote kus van mij en tot snel in t vervolg met kleren klungelen... hihihihihi

Hindlish - 2

In deze aflevering over het gehindificeerde engels dat in India gesproken wordt een stukje over het engelse woord 'even'. Behalve het tegenovergestelde van 'odd' is 'even' ook de engelse variant van 'zelfs'. Voorbeeld; "Even the queen has to go to the toilet".

In India wordt 'even' echter zelden of nooit als 'zelfs' gebruikt. Ik vermoed namelijk dat in hindi de woorden voor 'zelfs' en 'ook' hetzelfde zijn. En dus kom je hier geregeld ogenschijnlijk arrogante of rare dingen tegen. Een voorbeeld:

Hindi-engels;"Even I said that"

Ogenschijnlijke vertaling;"ZELFS IK heb dat gezegd"

Werkelijke vertaling in het flat-brabants;"Da heej ik ook gezeet gehad"

Werkelijke vertaling in het nederlands :"Dat heb ik ook gezegd"

Met andere woorden: in plaats van 'zelfs ik' betekent 'even I' eerder een bescheiden 'ik ook'.

beleven en reizen...

Hallo allemaal!!

Ik ben weer in Mumbai aangekomen... Na drie ontzettende intensieve weken ben ik erg blij dat ik even niks heb en thuis ben... waar dat dan ook mag zijn ;)

De twee weken in Nederland waren mega super, vooral door de film Danser en alles wat ik met de danseressen heb mogen mee maken!!!
Ik kwam maandagnacht terug in Mumbai en woensdagochtend vloog ik richting Tamil-Nadu (niet echt handig gepland maar zoals velen weten is dat toch niet echt mijn sterkste kant). Dus nog helemaal niet uitgerust vertrok ik alleen naar het vliegveld. Spannend omdat ik alleen was in het hectische India. Maar al op het vliegveld kwam ik Robin tegen (hij woont ook in Powai en we waren hem wel eens tegen gekomen, fijne gast) Hij ging ook naar de training. Dat is echt toevallig en samen hebben we de reis ondernomen (stiekem wel erg fijn om samen met hem te reizen..). na geland te zijn in en Coimbatore een taxi geregeld vertrokken richting het Center. Leuk om door India te rijden...

Na ongeveer 1 uur rijden zagen we bergen... super mooi!! en opeens een hekwerk met schrikdraad.... hmmm... (het bleek later voor de wilde olifanten te zijn! hihihihihi...) We arriveerden... na het invullen van (natuurlijk) verschillende formulieren kreeg ik een kamer aangewezen. Er waren verschillende verblijven. Je kunt het bekijken als verschillende vierkante blokken die naastelkaar en opelkaar gezet waren. Het had een ontzettende gezellige sfeer.. De omgeving was ook echt heel bijzonder mooi!! Helaas mocht je er eigenlijk geen foto's maken, die deed ik toch maar werd er elke keer op gewezen...Ik deelde de kamer met een van de tieners die op de school van de Isha foundation zitten (deze school is ongeveer vier jaar geleden opgezet en wat ik er over gehoord hebt klinkt t als een super school!!! Als ze zaken gaan onderzoeken gaan ze de natuur in. Er komen vaak gasten die vertellen over hun cultuur en die muziek of dans laten zien van die plek...)

Het programma werd niet echt gegeven. We werden geacht om woensdag om zes uur bijelkaar te komen. Voor het eerst een echte Guru gezien.. tulband, witte baard en mooie gewaden. hij heeft gesproken, gesproken, gesproken, gesproken en gesproken. Niet alleen die dag maar die komende dagen hebben we yoga gedaan en geluisterd, geluisterd en geluisterd... Super interessant over manier van leven, keuzes ens. Maar van negen uur 's ochtends tot 1 uur 's middags op de grond zitten en luisteren is niet echt wat ik gewend ben. phoe.. Ik was kapot elke vrije minuut (vaak alleen van half 2 tot vier) alleen maar geslapen.. Ik wilde echt graag naar huis... weer tot rust komen, slapen... Op een gegeven moment (ik weet niet of dit door de oefeningen kwam) kon ik de geur van eten niet meer verdragen. Ik kreeg ook geen hap naar binnen.. Op zich voor mij erg raar... De eerste dagen was het eten namelijk echt mega super lekker!!! En bij elke maaltijd was er live muziek!!

Op een gegeven moment hadden we een wandeling door het bos naar een plek waar we een sessie hadden. Dus Sadguru gewapend met een hoed, zonnenbril en felgele regenjas voorop door t bos. Hij leek wel ZZtop! we kwamen door een dorpje, kippen, geitjes en koeien vrij buiten rondlopen. Hutjes huizen met muren, motoren en een zeer moderne graafmachine... sommige dorpjes gaan ook met de tijd mee!! We kwamen bij een riviertje wat we over moesten steken. aangezien het behoorlijk geregend had (en nog steeds af en toe regende, daar is de moesson al begonnen) moesten we op stenen klauteren en sommige trokken hun schoenen uit. Er stonden een aantal vrouwen de was te doen (daar is de moderne tijd nog niet echt doorgedrongen.. ) en een peutertje stond er bij. Met alleen een hempie aan stond hij op z'n blote voetjes in t water met open mond de hele volksverhuizing te aanschouwen... Moet je je eens voorstellen dat je in t water aan t spelen bent en dan komen er uit t niets ineens 170 mensen de rivier over steken...
Uit eindelijk bij een open plek aangekomen en daar was alles geinstaleerd, geluid, zeil om op te zitten en de sessie kon beginnen! Daarna bleek dat we daar ook gingen eten. Alle vrijwilligers hadden al het eten naar die open plek in het bos gesjouwd!!!! Helaas brak het noodweer toen los.... Binnen enkele min. waren we doorweekt en dreven de aardappeltjes rond op mijn bordje... uiteindelijk zijn we allemaal terug gelopen... wat een gewaarwordeing, zo'n heftige regen!!!
(Dat zal wel wat worden in Mumbai.... http://www.powai.info/2009/05/highest-high-tide-in-a-100-years.html)

Er is daar een tempel waarin een energie aanwezig was, die Sadguru met drie anderen gemaakt heeft, die er voor zorgde dat alle chakra's aangeraakt werden. Ik zelf kon dit niet echt ervaren maar wel merkte ik een bepaalde sfeer en soms wat subtiele trillingen in mij. Ook voelde ik de stilte ook al was ik er al uit... heeft wel iets maar ik kan t erg moeilijk onder woorden krijgen..
Verder hadden ze daar een waterval dat vanuit de bergen in een gebouw stroomde. Het gebouw was ontzettend hoog, langwerpig met een breede trap naar het water toe. In het water was een beeld (het heeft een bepaalde naam maar zoals vooral de 'spanje gangers' weten ben ik niet echt goed in namen onthouden). Het was de bedoeling dat je in het water ging. Het eerst half uur was voor de vrouwen het tweede voor de mannen. Je moest je in een gebouw er naart omkleden, douchen en daarna een rood, aarde kleurig gewaad aan doen. Ik liep de trappen af en het was alsof tijd stilstond... het leek net alsof ik in de tijd terug gegaan was en honderden jaren voor christus in een tempel als priesteres leefde... Mooi. Het water was koud maar het frappante was der er een soort opstuwende kracht in het water aanwezig was... heel bijzonder... het gaf een soort vrij verheven gevoel. Maar het is echt heel moeilijk om deze gevoelens op papier te zetten..
Maar dit was echt een super ervaring!!

Daarna weer terug naar Mumbai... eindelijk even niks... Slapen.... dat is wat ik de afgelopen dagen dan ook gedaan heb!!!

kus van mij

Hindlish - 1

In India spreken veel mensen engels. Dat is maar goed ook, want uit de warboel van de vele andere talen (merathi, hindi, tamil) kan ik niet heel veel halen. Ik heb natuurlijk wel een paar woordjes geleerd, maar dat mag term vakantie-hindi nog niet eens hebben.

Het engels in India is op 2 manieren apart:

1 - Er zitten veel archaische termen in het indiase engels, die nog stammen uit de tijd van de britse overheersing. Termen en zegswijzen die in het westen al lange tijd niet meer gebruiket worden zijn hier nog aan de orde van de dag.

2 - Er zit veel invloed van de hindi taal in het engels dat hier gesproken wordt. Door te luisteren naar het engels van de indiers kun je dingen leren over hindi.

Ik vond het wel leuk om deze zaken te ontdekken, en heb besloten om dit maar eens af en toe te gaan bloggen. Leuk voor de mensen die ook nog eens deze kant op komen en voor mogelijke andere linguistisch geinteresseerden onder ons. En daarom:

In de serie hindlish, vandaag een uitspraak van onze chauffeur. Arjun's engels is niet top, maar hij kan zich aardig verstaanbaar maken. Hij is goed in het bijelkaar puzzelen van de termen die hij in zijn beperkte engelse lessen heeft opgepakt. Dit is belangrijk om je te realiseren omdat je daarmee door associaties en het volgen van zn denkwijze soms sneller begrijpt wat ie bedoelt. Je ontdekt zo hoe het engels leren wordt opgebouwd in India. Het gebruik van voorzetsels is bijvoorbeeld erg prominent. Een pracht voorbeeld uit een gesprek van deze ochtend:

Arjun: "Today before time come outside?"

Vertaling brabants: "Taaide gij 'm vandaag wa vruger af?"

Vertaling ABN: "Verlaat je (u) vandaag wat vroeger dan normaal het kantoor?"

Tot volgende keer!

Tamil Tijgertje

Hallo. Voor degene die zich afvragen waarom de blog uitsluitend door mij (Martijn) aangevuld wordt met hoogstaande literaire werken (ahum) hier even wat opheldering:

- Nee, ik heb Tanja niet verboden om nog op de blog te schrijven (ik moest eens durven!).
- Nee, in Nederland had ze inderdaad geen tijd om te bloggen
- Nee, Tanja heeft niet spontaan haar blog-zin verloren
- Nee, Tanja is niet de link/URL naar onze blog kwijt
- Nee, Tanja is niet meer in Nederland
- Nee, Tanja en ik zijn niet uit elkaar (Tanja moest eens durven!)

Wat dan wel? Welnu, ze is op reis. Ze is naar het zuiden van India gegaan, naar de staat Tamil Nadu. In Tamil Nadu regent het al, maar dat ter zijde. In de stad Coimbatore is een yoga tempel genaamd Dhyanalinga. Deze tempel is niet gekoppeld aan enige religie, en je hoeft er ook niet te bidden ofzoiets. Het is een zeer bijzondere yoga/meditatie tempel.

Tanja doet daar mee aan een yoga program, Inner Engineering. Erg interessant, erg toffe omgeving. Maar goed, ik heb het alleen maar van 't internet en de paar telefoongespreken die we intussen gehad hebben (ze is woensdag vertrokken). Maandag is ze weer 'thuis' in Mumbai .. dus ik heb het weekend nog om het huis aan kant te krijgen (wat in india slechts een relatieve inspanning vergt, i know i know).

Afijn, mysterie opgelost. No doubt zal ze binnenkort zelf ook weer aan den blog slaan!

Dagje Mumbai - shoppen in Galleria

Voor degene die nieuwschierig zijn naar hoe het is om gewoon een dagje dagelijksleven in Mumbai mee te maken (althans, zoals wij westerlingen dat dan meemaken), hier nog een nieuwe additionele extra toegevoegde impressie over shoppen (bovenop, en in aanvulling op dat wat we al eerder geblogd hebben over shoppen in India);

Waar shoppen wij? Welnu, in onze buurt (die geheel in greco-romeinse stijl is nagebouwd van Italiaans orgineel) is ook een authentiek nagebouwd italiaans overdekt winkel centrumpje ("Galleria");
Hierin vind je allerlei kleine winkeltjes. De grootste zal ongeveer 8 bij 4 meter zijn. Voornamelijk klerenwinkeltjes, brillen zaken, schoenen winkels, juwiliers en electronica winkeltjes waar je alles kunt kopen van muismatten, printers, cd's, scheerapparaten tot kabeltjes, souvenirs en pennen. Bovenin zit ook een zogenaamd food court. Hier heb je allerlei hele kleine eettentjes. Ik bedoel ook echt HEEL KLEIN; Tanja en ik hebben er een keer bij een Thais tentje gegeten; er waren 4 tafels in de zaak en slechts 1 ober (erg weinig voor indiase begrippen). Het eten werd bereid in het volgende tentje (wat tevens een snackbar achtige toonbank had voor als je niet wilde zitten bij het nuttigen van je Thaise eten. Tussen twee tafels in, op 1,8 meter hoogte zat er tussen de twee tentjes een luik in de muur waardoor , bestek, borden en bestellingen uitgewisseld werden. We hebben hier overigens heerlijk gegeten.

Tanja moest voor haar tripje naar Tamil Nadu nog wat kleren kopen. En dat deden we ook in de Galleria, in dit kledingzaakje. Hier renden wel een legertje aan jonge mennekes heen en weer om voor Tanja de juiste kleuren en maten van 'zolder' te halen.

Een shirtje hier en een shirtje daar, een broekje hier en een broekje daar. Net als in Nederland ga je op een gegeven moment wel selectief worden en een beetje je keuzes beperken. Even je koop drang in bedwang houden zeg maar, in deze tijden van economische crisis. Maar goed, in India realiseer je je achteraf dat je 2 zakken vol kleren hebt en nog geen 12 euro hebt uitgegeven.

(de fotos zijn wat slecht, ik heb ze natuurlijk stiekum gemaakt met mn telefooncamera, want fotograferen in Hiranandani is strengste verboden : stel je voor dat iemand het gebruikt om hun nauwkeurig nagemaakte Italiaanse bouwstijl elders na te maken!).

In dit winkel centrumpje zit ook de kapper waar ik vandaag wederom voor 1,50 € mn haar heb laten kortwieken.