Da ken nie? Chees!

Vandaag besloot ik in de locale CD winkel maar eens op zoek te gaan naar wat nieuwe (en oude) muziek. Hun collectie was, net als in nederlandse 'cd'-winkels; erg populair, erg veel dvd's spellen, maar toch ook wel wat muziek. Er was zelfs een afdeling jazz en afdeling klassiek (niet meer dan een paar bakken hoor , maar goed, 't was er). Zoals de wat fanatiekere 2M-TV blog-lezers inmiddels weten is mijn beeld van de Indiase muzieksmaak ietwat doordrongen van zoetsappigheid .. lieve new-age muziek, en nagespeelde klassiekers (die zelfs in de orginele uitvoeringen al net zoveel pit hadden als een doof-stomme zeekoe).

Afijn .. ik op zoek. Ik vond in de 'fusion' afdeling wat interessant ogende CD's: eentje van Shahdaab Bhartiya. Dat was de tabla speler die op de verjaardag van Hariharan met de klassieke performances meespeelde. Errug goed, en schijnbaar een vrij beroemde gast in India. Hij had dus ook een solo cd gemaakt getiteld; "Indian Beat Bazar". De tweede CD die ik vond was van Prem Joshua, een duitse muzikant die inmiddels meer Indier is dan duitser. Wereld beroemd in India. Hij maakt met een live band fusion achtige muziek. In India is fusion muziek: een mix van willekeurige stijlen, in tegenstelling tot de meer westerse opvatting van fusion: een mix van jazz met rock en/of funk. Ik was gewaarschuwd .. tenslotte kan in india een mix van schlager en polka ook fusion heten! Daarnaast heb ook nog een mooie box klassiek gekocht (Bach!).

Het mooiste moment in de muziekwinkel was toen ik het tweede rack met 'fusion' muziek bekeek. Werkelijk waar .. niet gelogen: uitsluitend Kenny G, Kenny G met indiase muzikanten, Richard Clayderman en Richard Clayderman samen met indiase muzikanten. Het enige dat nog ontbrak van Richard Clayderman en Kenny G die SAMEN in traag tempo Bollywood hits naspelen (waarschijnlijk heb ik daar gewoon overheen gekeken). Al mijn semi-spottende opmerkingen in de blogs en in gesprekken met muziek-geinteresseerde vrienden/kennisen blijken 100% waar. 't Kenny Chee-sier.

Afijn. Thuis gekomen maakte ik de score op (geen luister balie in Indiase cd-shops):

Indian Beat Bazar: hier en daar goeie sferen, te veel geprogrammeerde beats en sounds van een niveau waar je in NL de soundmix show niet mee haalt. Maar wel rete goeie instrumentalisten. Totaal: 20% tof, 20% okay, 60 jammer.

Prem Joshua & band in concert: goeie sferen, veel sitar en wereld percussie, Indiase vibes, goed gespeeld. Composities hier en daar (eigenlijk voornamelijk) erg simpel en beetje te new-age. Al met al zeker wel een fijne CD. Misschien is ie met wat wierrook erbij nog beter.

Bach: Super vet, ja wa dan! (beetje weinig tabla & sitar).

p.s. Shahdaab Bhartiya maakt ook muziek voor films etc. Hij heeft muziek gemaakt bij een korte film die een goede impressie geeft van hoe het leven in Mumbai voor sommigen is. Mocht je geinteresseerd zijn klik deze link.

Utsav? Goed zat!

Hoe weet je nu of je in India aan het dineren bent of in NL? Ik vroeg me dat laatst af, toen ik na een weekje NL weer een overheerlijk Indiaas maaltje ging genieten bij de lokale Indier: Utsav Cuisine. Voor het geval je deze vraag ooit aan jezelf stelt heb ik wat pointers samengesteld die je kunnen helpen bij het vaststellen van het juiste antwoord:

• Er loopt meer personeel rond dan dat er gasten zijn (zelfs al zijn er 11 gasten, kunnen er nog steeds 14 man personeel rondlopen (ja, alleen mannen) .. waar gebeurt).
• Op de achtergrond speelt heel erg cheesy muziek .. nee wacht: NAGESPEELDE erge cheesy muziek ("Are You Lonesome Tonight" gecovered door Richard Clayderman, "Please Release Me" gespeeld op een panfluit .. wederom waar gebeurt).
• Je hoeft geen seconde op bediening te wachten, iedereen kijkt je direct aan als je een wenkbrouw richting het plafond durft te bewegen.
• Je bestelling wordt keurig aan je terug gelezen ter controle, en klopt ook altijd.
• Het eten is heerlijk , echt heerlijk (waar gebeurt).
• Je hoeft niets, maar dan ook niets, zelf op je bord te scheppen.
• Als je buiten wilt zitten dan richten een leger bekwame serveerders een bataljon military-grade ventilatoren op je tafel om je toch nog koel te houden (jammer alleen dat de servetjes nu ergens boven zuid-Mumbai vliegen).
• Als je iets niet begrijpt op de menukaart ben je de sjaak; uitleg vragen heeft slechts 1 op de 10 keer zin ivm het engels-linguistisch-vermogen van het gemiddeld bedienend personeel. Gelukkig maakt dat geen reet uit, want het is ALLEMAAL top lekker. Overigens maken ze die verbale tekortkomen meestel ruimschoots goed met hun attentie en hoffelijkheid.
• Alles wat je niet op kunt, wordt ingepakt, gesealed en kun je de volgende ochtend aan het ontbijt nuttigen.
• Bier? Bij Utsav geen alcohol licentie .. ahhh wat jammer.

Als jouw ervaring op bovenstaande lijkt is de kans groot dat je in India bent .. (warm? regen? ja .. ook dan).

Natuurlijk bezorgt Utsav, net als alle anderer goeie restaurants in India ook. Alleen is bestellen telefonisch wat lastig als je de menukaart niet voor je hebt. Op de eerste dag in ons appartement hebben we een poging gedaan. Hieronder, met alle respect voor de hindi-taal een transcript van dat telefoon gesprek. Daar waar *** staat hoorde ik slechts in turbo snelheid half ingeslikte gerecht en ingredient namen die ik niet ken en niet kan/kon onthouden.

MM; "Hello this is Martijn speaking, do you deliver at home?"
Utsav; "Yes sir we do"
MM; "Good then I want to order some food"
Utsav; "Yes sir we do"
MM; "Do you have any dahl"
Utsav; "Yes sir we have many different dahl"
MM; "What types do you have?"
Utsav; "Yes sir we have *** *** ** **@**@ *!@* and !*@**@**! !**! and ***#*!***!! ## and !**#&**"

ok .. hier moest ik dus heeel snel heel creatief worden..

MM; "Ok, we'll have that first one" (geeeeeeeeeen idee!)

MM; "Do you also have some vegetable dish?"
Utsav; "Yes sire we have *** ** ** *$*$ ***@!!* !**! ***$ $*** 8~~ 88** and ((@**** and *(*# and **** and **** with less (((@*@*** and ofcourse #**** with @@!"
MM; "Right. Of course you do. We'll have that last one please" (wederom geeen ideee .. waar gebeurt!!)

Afijn , zo ging het ook met de types rijst, naan en schaap ofzo. Aan het einde van het verhaal las ie het hele zwikkie nog eens op. Ik vroeg: "And is this a good meal for 2 people" .. zn antwoord was natuurlijk "Yes sir". Na een half uurtje zouden ze op de stoep staan.

Vol verwachting klopt ons hart, werkelijk geen idee of we nu iets van fatsoenlijk eten zouden krijgen. Maar na een half uur kwamen onze stoutse dromen (nou ja .. onze culinaire wensen dan) uit; het eten was er, en het was genoeg, en het was heeeeeeerlijk. Voor ruim 3 personen, een Indiaas verrassings menu voor een euro of 9. Een aanrader!

Abi chai chalo (nu gaat ik een koppie thee drinken)

1 week NL

Z0, weer terug .. we zijn een weekje in Nederland terug geweest. Ik (Martijn) ben vandaag weer 'thuis' gekomen, en Tanja komt over een weekje weer deze kant op. Wat op viel:

• Nederland is heeeeel groen
• Nederland is heeeeel rustig
• Nederland heeft dit jaar een heerlijk lente weertje
• Oh ja, onder een dekbed slapen is toch wel heel fijn!
• Sjissus wat is 't duur!
• Sjissus wat zijn er veel regels, borden, strepen, maatregelen, wetten en andere zaken die in de weg staan van gewoon relaxt samenleven en autorijden hehehe.
• In Nederland is een grote doe-het-zelf trend op de luchthavens: zelf inchecken, zelf boarding pass printen op schiphol etc. In Mumbai is alles met balies met meerdere mensen, meerdere formulieren, meerdere stempels met evenzoveel controles (en oh wee als je geen label hebt om een stempel op kwijt te kunnen!!). Afijn aan boord komen in Mumbai duurder bijna 3 uur. Aanboord komen in NL duurde slechts 1 uurtje.
  

Afgelopen week was ook de premiere van Danser. Een docufilm over een dansgroep op weg naar een theater voorstelling. Mijn Tanja is een van de danseressen, dus ik zat trots als een aap in de zaal bij de premiere te genieten. De film is erg tof geworden, een indrukwekkend verhaal en mooie dansen.

Als je slechts een week thuis bent dan is er vrijwel geen tijd over. Onze week zat stamp en stamp vol. Dat was niet echt relaxt, maar we hebben tenminste wel veel mensen weer even kunnen zien en spreken. Nu is het weer tijd voor het Indiase leven, ten minste tot en met eind augustus.

Groeten,
MM

South Mumbai

Gisteren zijn we naar zuid Mumbai geweest. We gingen op zoek naar wat leuke shopping mogelijkheden die in het zuiden te vinden zijn.

Om te beginnen zijn we naar een muziekwinkel op zoek gegaan waar ik wat traditionele instrumenten wilde bekijken. Het was een hele zoektocht want onze chauffeur wist niet precies waar de straat was die we in de Lonely Planet van India hadden gevonden. Tegen de tijd dat we er waren waren onze magen al aan het knorren dus gingen we eerst op zoek naar een plek om te lunchen. Midden op het grote kruispunt waar de muziekwinkel was zagen we ineens een eet tentje. We sprongen uit de auto en vroegen Arjun hier ergens te parkeren terwijl we gingen snacken en shoppen. Jammer genoeg hadden we geen fatsoenlijke foto camera bij, maar met mijn 'telefoon' heb ik toch nog wat kiekjes kunnen knippen van dat kruispunt.

Het eettentje had geen toilet, en gezien de status van onze blazen vertrokken we daar subiet. Even verderop in de status zat een hotel. Tanja liep naar binnen om te kijken of daar nog een soort lunch gelegenheid was. De receptionist vertelde dat er op het dakterras een restaurantje was. Het leek ons wel een avontuur om in dit ietwat rare, en niet al te luxe (understatement) hotel te proberen een lunch te overleven zonder buikloop. We gingen met de lift naar boven. Deze lift was zonder twijfel de allerkleinste lift die ik ooit gezien had. Er stond in de lift geschreven dat ie capaciteit had voor 4 personen. Ja, peuters zijn ook personen natuurlijk, maar meer dan Tanja en ikzelf (ja, ik weet het, ben iets groter dan de gemiddelde Indier) paste er echt niet in. Ik was blij dat ie het tot boven haalde. Boven aangekomen kwamen we op het dakterras. Er waren al wat ander gasten reeds aanwezig, echter allemaal van de categorie duif en raaf. Desalniettemin leek het wel een leuke plek, want het uitzicht was prima en het was buiten redelijk goed toeven (warm, maar met een licht briesje).

Op het menu alleen Indiase gerechten, maar that's the way we like it. We hebben hier heerlijk geluncht, dahl, groentes, chapati, en mineraal water. Uiteindelijk bleek alles heerlijk te zijn en ook heerlijk binnen te blijven.

Toen zijn we naar de muziekwinkel gegaan. In de Lonely Planet stond dat dit DE muziekwinkel van Mumbai was. Dus met redelijke hoop op een goed uitgerustte moderne muziekwinkel liepen we naar binnen. Al snel bleek dat we wederom niet in ogenschouw hadden genomen dat India in veel opzichten nog een ontwikkelings land is. Er was een kleine selectie modern achtige instrumenten (ja, er waren 'keyboards', effecten, drumstokken en gitaren). Maar er was ook een hele selectie aan Christelijke relikwien (beeldjes van Jezus etc). Ik heb met muziek ook af en toe hemelse ervaringen maar dit kon ik toch niet plaatsen. We vroegen een verkoper naar hun collectie bansuri fluiten. Die hadden ze in overvloed, en van erg goede kwaliteit. De toonhoogtes bepaalde de prijs (in de toonsoort A waren ze twee keer zo duur als in A# bijvoorbeeld .. geen idee waarom). De klank van de fluiten was super mooi. Die heb ik 2 aangeschaft, inclusief twee instructie DVD's; eentje voor tabla en eentje voor bansuri fluiten.

Er stond ook een drumstel speel klaar. "Ik durf het bijna niet te vragen maar eh, mag ik even?". Even later zat ik achter het drumstel. Het klonk wel aardig, maar na ruim 2 maanden niet gespeeld te hebben was het een verademing om op een enigzins fatsoenlijk klinkend instrument weer m'n overmatig ritmegevoel kwijt te kunnen! Er stond al snel een kring Indiers om me heen te kijken (leuk!), en Tanja stond naast me te dansen om mijn beats ('t leukst!!!!). Na 5 a 10 minuten spelen kreeg ik applaus, hebben we betaald en gingen we weer op weg.

Tanja wilde op zoek naar wat kledingzakenbuurten die ook in de Lonely Planet beschreven stonden. Maar deze bleken lastig te vinden. Onze chauffeur werkte zich in het zweet door overal te vragen, mensen te bellen etc om maar te vinden wat wij bedoelden. We reden door mega kleine steegjes, langs geiten, karren, hordes mensen en nog meer autos. Erg leuk om te zien, maar uiteindelijk niet effectief.

We waren helemaal in het zuiden van Mumbai, bij het Taj Mahal hotel in de buurt aan het rijden maar de kleding zaken die we zagen spraken niet echt aan. We kwamen door nog veel meer hele kleine zeer drukke straatjes en zagen een leuke winkel: Arabian Nights. Een speciaal zaak voor Hooka's , oftwel Shishas. Deze van oorsprong Egyptische waterpijpen worden ook in India veel gebruikt. Hier zijn we ook de auto uit gesprongen om een kijkje te wagen. We werden hartelijk ontvangen en op prettige wijze geinformeerd over alles wat er te weten valt over de shishas. We hebben er 1tje gekocht, en ook een verzameling smaken om te proberen. Nadat we onze keuze gemaakt hadden werd ie in de winkel gedemonstreerd. Ze hadden wel 43 smaken. Voor de minder ingewijden onder jullie: je rookt in een waterpijp een soort mix van hele lichte tabak met allerlei, voornamelijk fruit gebaseerde, smaken. Het is een soort papje dat je erin doet wat vervolgens met waterdamp etc de smaak geeft in je mond. Uiteindelijk is het 80% lichter dan een sigaret maar met hele interessante smaken; appel, kaneel, kers, mint, koffie. Je kunt ipv water ook vruchtensap, wijn en andere lekkere dingen in je shisha doen. Weer een hele leuke en gezellige ervaring.

Hierna zijn we weer verder door zuid Mumbai gereden om vervolgens in een grote shopping nog naar wat kleding te kijken en een heerlijk bak koffie te drinken. We hebben hier voor het eerst in 2,5 maand weer eens bij MacDonalds te eten. Wat ons opviel:

• Het gaat er erg efficient aan toe bij de Mac in India. We zijn nooit zo snel bediend, en het eten was vers.
• Alles is veg of kip of vis. 100% rundvlees is hier niet bepaald indrukwekkend.
• Het is erg druk bij de Mac in India. Het hippe westerse eten vind gretige aftrek bij de middenklasse in India. Het was niet alleen kwa menu, maar ook kwa geluid en drukte een kippenhok!
• De smaak van de McChicken de FishFilet is nagenoeg hetzelfde als in Nederland.
• Toch is authentiek Indiaas eten lekkerder.

Thuis hebben we zelf onze shisha inelkaar gezet en ge-experimenteerd met wat smaken. Heel leuk en lekker. Het was een hele toffe dag, we hebben weer een aantal leuke plekjes van Mumbai ontdekt waar we zeker nog wel een keertje naar terug gaan.

Vandaag zijn we naar de bruiloft van de baas van onze chauffeur geweest. Weer een aparte ervaring. Hierover binnenkort meer!

Groeten!

Boomblog

Een voorbeeldje van Indiase mentaliteit, die ik echt heel gaaf vind.. Deze boom heeft me al voor een lange tijd geintrigeerd... wat een ontzettend gave afscheiding van de ene helft van de weg naar de andere!!! echt helemaal super!! dat hij nog blijft leven is een wonder...


Vandaag zijn we even een blokje gaan wandelen, Martijn met de camera op zak om mooie plaatjes te schieten... (waar anders voor natuurlijk) dit liep even anders.. Na vijf min werden we door een bewaker aangehouden en verbood ons om nog meer te fotograferen... In Hiranandani mag je geen foto's maken... waarom kon hij niet goed vertellen, maar hij was er wel erg streng... Ik kan hier niet tegen... wat een onzin en ging er natuurlijk tegen in!! We mochten gelukkig onze foto's houden maar dit gaat echt helemaal nergens over... maar goed.... zucht!

Dit is vlakbij ons, het is een straat. Aan de ene kant zie je de westerse winkels en aand e andere kant de Indiase winkeltjes... wat veeeeel gezelliger is natuurlijk!!




Groetjes,
Tanja

Avalongwaydown

Dit is het uitzicht vanuit ons slaapkamer raam direct naar beneden. Het is nogal een eind .. 26 etages.

Dit is ook het uitzicht vanuit de slaap kamer. Links boven zie je een stukje van Powai Lake. Vroeger werd heel Mumbai hierdoor voorzien van drinkwater. Tegenwoordig krijg je extra ledematen van het drinken van dat water

Dit is ook uitzicht vanuit ons appartement. Aan deze kant zijn ze aan het bouwen aan een nieuwe gebouw voor de BPO (Business Process Offshore) industrie.

Tableaux .. Tabla .. Tada!

2009-05-03 Tabla
Originally uploaded by martijn_2m

Eindelijk, na vele jaren stiekem een set tablas te willen bemachtigen is het me gelukt (zie blog van dinsdag 21 april 2009). Zie hier het resultaat. Mooie Koninginnedag oranje ringen eronder (en ook afdek schijfjes .. hier niet op de foto).

Nu nog leren spelen .. dat zal nog wel even duren. In iedergeval zal het nog even duren voordat iemand anders dan ikzelf, Tanja en m'n aanstaande-tabla guru (ben nog op zoek) iets van mijn geklungel zal horen.

Groeten,
MM

Ik stem op Koninginnedag!

30 April was zoals gewoonlijk natuurlijk Koninginnedag. Zelf als een of andere dwaze patjakker het nodig vind om het leven van velen te ruïneren is het nog steeds Koninginnedag.

Op 30 April was het in Mumbai de dag van het stemmen. De nationale verkiezingen zijn in volle gang, en het stemmen gebeurt hier gefaseerd per stad/staat omdat anders de beveiliging niet goed genoeg geregeld kan worden. Daar waar bij ons een aantal vrijwilligers een stemhokje in een herberg of basisschool bemannen worden soortgelijke plekken in Mumbai (en de rest van India) zwaar beveiligd en bemand door speciaal uitgekozen mensen (i.v.m. fraude gevaar). Het is zelfs zo erg dat de nationale cricket kampioenschappen (IPL) gehouden worden in Durban, zuid Afrika omdat er door de verkiezingen niet genoeg beveiligingings personeel meer beschikbaar is om de over-populaire cricket teams te beschermen. Daarnaast wilden veel cricket spelers niet meer in India spelen omdat ook het nationale cricket team in de afgelopen maanden doelwit was van terroristische aanslagen.

In Mumbai zit een Nederlands consulaat alwaar bij nationale Nederlandse feestdagen een soortement equivalent wordt gevierd op kleine schaal. Zo ook dit jaar met Koninginnedag. Omdat we zijn ingeschreven bij het consulaat ontvingen wij ook een uitnodiging voor de festiviteiten. Het vond plaats in het Trident hotel (voorheen Oberoi, ook wel bekend als 1 van de 2 hotels die bij de aanslagen van November 2008 doelwit waren) op het dakterras. Het hotel is poepsjiek, nog net ietsjes sjieker dan het hotel waar wij een maandje gewoond hebben. Ik had al zo'n vermoeden omdat de kamer prijzen begonnen bij 17000 INR (260 €). Ik had in eerste instantie het idee om een kamer te boeken in het hotel om na de festiviteiten (lees= heerlijk aan de oranje bitter en de pinten op kosten van de staat .. tja we blijven NL'ders) direct ter sponde te kunnen. Maar goed, ik vond het toch ietwat aan de prijzige kant zullen we maar zeggen.

De consul generaal heette iedereen welkom bij de deur. Het dakterras van het Trident hotel is echter geen dak terras, maar 'gewoon' de bovenste etage met een dak erop en een fantastisch uitzicht. Desalniettemin een mooie sjieke lokatie (ondanks de weelde aan ballonen en slingers volgens Nederlands recept). Het Indiase personeel liep rond met schalen met: rookworst, haring, loempiatjes (of is het loempiaatjes .. of kleine loempiaas .. nou ja .. eggroll). Er was zelfs een complete poffertjes stand overgevlogen vanuit Nederland (needless to say: we hebben alles geprobeerd, erg lekker!). Na een uurtje deed de consul een woordje. Hij kondigde aan dat vanwege de onfortuinlijke gebeurtenis in Apeldoorn die dag de festiviteiten in Mumbai ook op een laag pitje kwamen te staan. Schijnbaar waren er wat zaken georganiseerd die nu niet door gingen. Hij rijkte voorts een aantal onderscheidingen uit (geen lintjes, maar aandelen in een bank) aan mensen (voornamelijk Indiers) die een belangrijke bijdragen hebben geleverd aan maatschappij en cultuur in Mumbai (waarbij er een relatie is met Nederland in wat voor vorm dan ook). Onder hen was ook een dame die een project had opgezet om straatkinderen te helpen. Nadat ze de onderscheiding had ontvangen en door haar naasten was gefeliciteerd trok Tanja d'r stoute schoenen aan om met haar te gaan kennismaken en contact te leggen. Afijn een tijdje later had de dame onze adres en telefoon gegevens en volgt er mogelijk weer een toffe vrijwilligerswerkervaring voor Tanja.

Het buffet werd geopend! Heerlijk eten , natuurlijk Indiaas, maar er was ook 1 'bak' met hotspot! Nadat we klaar waren met smikkelen en het 2e wijntje aan het nuttigen waren kwamen we in contact met een stel dat we ook bij ons in de buurt wel eens tegen kwamen. We waren echter voorheen nog niet bewust dat zij ook Nederlanders zijn (en normaliter zoeken we dat ook niet perse op). Dat was eigenlijk wel heel gezellig, dus met hen zijn we de rest van avond blijven kletsen.

Aangezien zij op loopafstand van ons appartement wonen was het handig dat ze met ons meereden ipv met de taxi. Dat bespaarde hen de nodige vurige onderhandelingen over de taxiritprijs (300 rs of 400 rs .. het is 1,50€ verschil .. maar het gaat om het principe: niemand wil afgezet worden omdat ie er Nederlands uit ziet), maar 't leverde een kleine ruimtelijk dilemma op. Onze auto is nogal klein zoals sommige van jullie gelezen hebben (het is een soort kleine versie van een Suhunday RS (really small)). Maar het lukte toch allemaal de rit van zuid Mumbai naar Powai te overleven (+/- 1 uurtje). We zijn bij hen nog even een wijntje wezen drinken, ook dat was erg gezellig.

Dus conclusie:

• De consul trekt zich zeker iets aan van wat er in NL gebeurt. Ook in India werd er gepast geminderd.
  
• Poffertjes zijn internationaal!
• Het consulaat heeft hele goeie muzikanten ingehuurd die hele slappe lift-jazz versies van standards kunnen spelen (oh ja joh?)
• De gemiddelde handicap op het feest was aanmerkelijk lager dan bij ons thuis.
• Gehoord op het feestje, relativeren Nederlandse stijl: "Tja, in Mumbai komen dagelijks 20 mensen om het leven alleen al door het reizen met de trein".
  
• Er was veel moeite gestoken om het een gezellig samenzijn te maken, en dat is goed gelukt!
• Ook het consulaat verkiest een Indiaas buffet boven zuurtkool stamp :-)
• We hebben weer fijne mensen ontmoet!
• We hebben 2 tulpenparaplus en 2 doosjes stroopwafels meegekregen.
• We hebben de afterparty met Nederlandse muziek in de Nederlandse kroeg maar overgeslagen ..
• Tanja heeft er mogelijk weer een goed vrijwilligerswerk contact aan over gehouden.

Bis bald!