Camperen in de jungle

Camperen in de jungle in India, is niet het zelfde als in camping "De Krappe Plek" in Oerle:

- Een forest-official met geweer begeleid je
- 2 mannen die water dragen en koken etc
- een natuur deskundige
- wakker worden in je tentje omdat er koffie bezorgd wordt (personeel midden in de jungle).
- niet helemaal naar het 'toilet' (gat in de grond) durven omdat er gevaar is voor luipaarden en beren
- slaapzak in tent, op stenen en zand
- zwemmen in een verlaten meer
- geen enkele andere toerist in een 500m ratio te bekkenen
- beren en apen communiceren van de ene kant van t meer naar de andere kant terwijl wij op een bamboe vlot lekker aan het dobberen zijn.
- alle kleren zijn nattig
- alles blijft nat (90% luchtvochtigheid in 't regenwoud)
- er wordt voor je gekookt op een vuurtje, met lokale spullen .. 't lekkerste eten!
- stukje non-veg hebben we zelf gevangen in het meer (althans gepoogd).
- de hele trek en campeer experience obrengsten komen ten goede van de lokale stammen die in het woud woonden voordat het een reservaat werdt.

Super vet hoor! We hebben nog veel meer van dit soort avonturen beleefd, maar nu is het tijd om onze relax modus in Goa voort te zetten .. tot snel!

MM & TV

Verhuizen, reizen, vakantie!

Nou, het is me een drukke tijd in India. Maar het goede nieuws is dat mijn vakantie morgen toch echt begint! De blog achterstand is groter dan ooit. En wellicht alleen voor mezelf zal ik toch een kleine opsomming geven van wat we eigenlijk nog moeten beschrijven (al is het alleen om onze eigen geheugens te ondersteunen).

- Dharavi slum tour

- South Mumbai heritage walk


- Leela Hotel - diner met onze ouders
- Hanging Gardens (2 keer! .. een keer goed en een keer heel goed)
- Holy Name Cathedral



- Mahalaxmi tempel
- Etentjes bij Utsav, Pooja, bij ons thuis met Nina & Krish
- Bhademiya snack experience in zuid Mumbai met Shantanu en Tara en Rayhan
- Dobi Ghat



- Sanjay Ghandi National Park
- Mumbai trains



- Akanksha
- Marine Drive
- Prince Of Wales museum
- en nog wat zaken waar ik nu even niet op kan komen .. maar overal (behalve Dharavi en Mahalaxmi tempel) zijn fotos van!

Het was erg leuk om onze ouders te laten zien waar we al die tijd uitgehangen hebben. Het is wel erg leuk dan ons beide schoonouders nu echt mee kunnen praten over de India ervaring!

Op dit moment is een team van verhuizers hier bij ons in het appartement bezig met inpakken. Vanuit onze Nederlands doe-het-zelf cultuur gezien is ook dit weer een ervaring. Eigenlijk hadden we zelf niets hoeven doen, ze pakken alles voor ons in. Wel dikker, en met meer papier dan wat wij zouden doen (het is een papier en bubblewrap festijn hierzo), maar het is wel zorgvuldig en stoot en kras bestendig. Na vandaag laten we het appartement achter waar we ongeveer een half jaar in hebben gewoond. De spullen voor onze reis zijn appart gehouden en we laten nog een paar dingetjes achter in Mumbai die we ophalen voordat we naar NL vliegen. Alle last minute voorbereidingen hebben vooral Tanja en mijn moeder bezig gehouden de laatste dagen. Ik zelf heb me morgen druk maken om de adminstratie en communicatie .. het bellen met reis organisaties, met de verhuizers, etc etc. Ik kan je vertellen dat het verschepen van een klein stukje huisraad erg veel rompslomp met zich mee brengt (formulieren, internationale betalingen, formulieren, stempels, afspraken etc etc). Maar los van het 'gedoe' gaat het wel professioneel en voorzichtig.

Morgen ochtend gaan Tanja en ik op reis .. Kerala en Goa en daarna nog wat vrienden opzoeken. We eindigen met een paar daagjes in Mumbai en vliegen daarna terug naar NL.

Zo, de verhuizers zijn klaar met het (her)inpakken van onze spullen, ik mot gaan! Weer verder met voorbereiding. Tot de volgende blog!

Power Tourism

Als je alsmaar de tourist loopt uit te hangen dan heb je gewoonweg geen tijd om te bloggen. Het zijn drukke weken, maar we zien een heleboel moois!

Zie hier wat fotos (achteraan staan weer een zwik nieuwe prenten).

Zie hier wat video:

Ja!

Hier zijn we in vol ornaat in typisch Indiaase trouwkleding te zien. Er is verder nog zo veel te bloggen, we hebben vorige week ook heel veel meegemaakt toen Tanja's ouders in Mumbai waren, en daarna zoveel meegemaakt met alle festiviteiten in NL. Maar vooralsnog nauwelijks tijd om goed te bloggen. Binnenkort zullen mijn echtgenote ik er weer eens goed voor gaan zitten :-)

Groeten uit Eindhoven,
Martijn & Tanja

Finish!

Yes, m'n project is afgerond! Klus is geklaard. M'n project is goed geslaagd, we hebben bereikt wat bereikt moest worden, en de boel kan autonoom doordraaien als ik niet meer betrokken ben. Het was een erg leuke klus, met goeie resultaten, dus ik ben er wel tevreden over en ook van mn opdrachtgever in NL kwam positieve feedback. Ik ben ook blij dat het klaar is; normaliter heb ik jobs zonder begin en einde, maar dit was een tijdige klus en ik moet zeggen dat dat goed bevallen is.

Vandaag hebben we op het werk pizza laten komen om ons succes te vieren, en daarmee is er een formeel en sociaal einde aan de klus gekomen! Morgen komen Tanja d'r ouders hier op bezoek en gaan we een weekje samen met hen Mumbai verkennen, daarna vliegen we terug naar Nederland met z'n vieren. Op 7 september gaan Tanja en ik weer naar India .. ik ga nog 2 weken helpen bij de start van een volgend project van een collega, en daarna gaan Tanja en ik India verder verkennen!

Hindlish - 3

In deze aflevering over het India-engels alleen stukje over het woord "only". Het woord "only" heeft natuurlijk de betekenis van alleen, uitsluitend of slechts. Maar in het taalgebruik in India gaat dit nog een stapje verder. Ik denk dat dat komt omdat het Hindi meer betekenissen kent van ditzelfde woord.

Voorbeeld:

Hindi-engels;"Put it there only"

Ogenschijnlijke vertaling;"Leg het uitsluitend daar neer!"

Werkelijke vertaling in het flat-brabants;"Makt oe eige ginne zorge nie en pleur doar moar neer"

Werkelijke vertaling in het nederlands :"Leg het daar maar neer hoor"

Met andere woorden: in plaats van 'uitsluitend' betekent het 'only' in de Indiase context heel vaak alleen: je hoeft nergens anders aan te denken, doe maar gewoon alleen dit (het makkelijkste).

Nog een voorbeeld, uit de praktijk: je vraagt je kleermaker of ie een patroontje exact kan namaken. Hij zegt natuurlijk "Yes yes". Je vraagt nog een keer bevestiging, en hij zegt; "Yes yes, same only".

Zelfs op officiele rekeningen staat er soms na het totaal bedrag "only".

See you next time only!

Janmashtami

Janmashtami is een festival in India dat de geboorte van lord Krishna viert. In het hele land zijn er festiviteiten, maar vooral (alleen?) in Mumbai is dit een waar spectakel. Overal door de stad zijn er potten hoog boven de straat opgehangen. In deze potten zit buttermilk maar ook geld! Vanuit allerlei wijken gaan teams van klimende jongeren op pad (veelal in vrachtautos) en doen bij verschillende potten een poging om met een menselijke pyramide er bij te komen. Een van de kleinste mennekes van de groep krijgt een fietshelm op en mag voor 'piek' spelen. Als ze bij de pot komen breken ze deze, waarna het hele team onder de zuivel komt en het geld in het team verdeeld wordt. Sommige potten bevatten een paar duizend roepies, en sommige zelfs honderdduizenden roepies.

Wij wilden dit spektakel natuurlijk ook meemaken. Ik was vroeg van mn werk vertrokken en hadden met Wouter en Dorieke afgesproken om naar de lokale variant, in onze wijk, te gaan kijken. Arjun hadden we lekker naar huis gestuurd want wij konden net zo makkelijk te voet. Gewapend met fotocamera en goeie zin (he Tanja?) gingen we op pad. We kwamen er echter al heel snel achter dat het door het gemeente bestuur verboden was om dit festival in onze wijk te vieren. De reden: swine flu. Dus .. toch Arjun maar weer terug laten komen en met de auto op pad. Arjun volgde de trucks vol klimmers richting Gatkopar en Vikrholi. Onderweg was het al een festijn op de weg, de licht aangeschoten jongeren vonden het super om op de foto te gaan, en waren schijnbaar ook nog minder dan normaal gegeneerd om naar mijn sexy verloofde te staren. Onderweg zagen we vanuit de auto nog net 1 team een potje breken, maar we wilden het natuurlijk van dichtbij bekijken.
Ergens in een wijk zagen we een pot hangen. We besloten daar te wachten. Na 5 minuten kwamen er 2 ploegen uitbundige klimjongeren aan die niet precies wisten of de pot, of de 2 blanke europeanen nu het interessantste waren op straat. Afijn het was gezellig.
De teams hadden beide hun eigen tactiek (ploeg a: zie maar, doe maar wat .. gas er op naar boven .. en ploeg b: een geoefende structuur .. zie foto). Maar beide teams kwamen minstens 2 lagen mensen te kort om bij de pot te komen. Desalniettemin werden de kleine piek-rakkers wel triomfantelijk het plein over gedragen na het voltooien van de helaas niet hoog genoege menselijke pyramide. Het feit dat wij, als westerlingen, enthousiast waren en mee klapten en aanmoedigden was nu voor de paar honderd mensen en vooral de teams een extra attractie! Heel apart allemaal. Maar wel erg leuk om van dichtbij mee te maken.

Zie m'n foto site voor meer prettige prenten (<- click!).

Groeten,
Martijn & Tanja

reizen...

Hallo allemaal!

Ik weet t.... het is erg lang geleden.... Was zelfs onze blog bijna vergeten! even een update:

- Martijn had inderdaad na drie dagen geen last meer van oorpijn!

- ik ben uiteindelijk niet gaan werken bij Apne Aap. Ik heb ben er een keer naar toe gegaan, of althans een poging gedaan, want na ruim 2,5 uur in de auto gezeten te hebben kwamen we er achter dat de straten blank stonden en we er niet konden komen met de auto. Aangezien het niet zo'n hele erge frisse buurt is ga ik daar niet in m'n eentje naar toe lopen... Het is echt te lang rijden en als ik daar dan aankom dan blijft er maar zo weinig tijd over om daadwerkelijk iets te doen.... dat werkt dus niet, helaas...

- Ik ben naar een toneelstuk gegaan in een super leuk theater. We hadden iemand ontmoet die dit stuk had geproduceerd en had ons uitgenodigd.... Ik kwam er pas daar acchter dat t in t Hindi was en dat t een stuk voor kinderen was...!!!

- Ik ben met Poonam (onze kok) een sari gaan kopen. Ontzettend leuk!! uiteindelijk kwam ik er achter dat wij toch echt met een hele verschillende bril naar zaken kijken. Ik vond een geel/oranje sari het mooiste omdat haar donkere huid daar zo mooi in uit kwam.... Maar Poonam vond dat juist een groot minpunt!!! ze koos uiteindelijk voor een groene omdat haar donkere kleur daar niet zo in op viel!!!

- Ik heb uiteindelijk een naaimachine winkel gevonden en heb een naaimachine gekocht. Er waren gelukkig ook voor hun moderne (voor ons de al wat oudere modellen) naaimachines voor thuis. De vintage S trap naaimachine wordt hier nog gewoon gebruikt, sterker nog je kunt deze, of dit soort, gewoon nieuw kopen. Maar om dat mee terug te nemen naar Nederland?! Die dingen wegen echt loooood zwaar!

- Verder is Martijn zijn project aan t afronden en ben ik dus veel achter de naaimachine gekropen.

- Ik heb 'nederlands' gekookt voor onze verhuurders. Nederlands tussen haakjes aangezien de echte nederlandse gerechten met varkens of rundvlees is was dat toch nogal een probleem... en een echt standaard maal (kip met groenten en aardappels met sju) daar durfde ik toch niet echt te gaan serveren bij echte Indiers... Dus ik heb italiaans gekookt, zeer simpel maar onze kok keek haar ogen uit... "Hoe maak je nu pasta?" Hahahaha, dat is echt niets, vergeleken met Indiaas eten!!

De afgelopen weken stond echter in t teken van plannen, puzzelen en meten! Zoals een aantal weten zijn mijn ouders in India aan t reizen en komen ze de 20e bij ons in Mumbai. Nu hadden wij t wilde idee om een stukje met ze mee te reizen... Maar dan als verassing.... Gewoon ineens bij hun hotel, of stadje te zijn en ze tegen te gaan komen dat leek ons echt een super verassing! Een heel leuk idee alleen een hels karwei om t uit te zoeken!!! Dit vliegtuig was te duur, deze trein is vol, deze vlucht sluit niet aan op de andere vlucht, deze maatschappij biedt een te dure tour aan, deze nog duurder enz, enz. Uiteindelijk is het ons gelukt!! het plan was alsvolgt:

Donderdag 6 aug. vertrek 7.30 van huis om de vlucht van 9.25 naar Delhi te halen. Aankomst Delhi om 11.20 uur en vertrek aansluitende vlucht om 12.40 naar Amritsar. Aankomst in Amritsar om 14.00 uur. Mijn ouders zouden die dag om 13.30 uur aankomen met de trein in Amritsar dus wij zouden ze gaan verassen in het hotel.

Oke, de vlucht van Mumbai naar Delhi had vertraging... Ik zag t al voor me.... verassing niet gelukt, dure vlucht weggegooid (in totaal 2 personen alleen heenvlucht was ongeveer 120 euro!!! dat was de enige die er nog vrij was...) en daar stonden we... in Delhi.... Verder was ik helemaal zen, en volledig ontspannen!! Bij de landing zijn wij als een gek gaan rennen naar de juiste incheck balie (hadden in eerste instantie de foute balie maar uiteindelijk de goede gevonden). Aan t personeel situatie voorgelegd, mochten voor de rij apart inchecken en toen rennend naar de boarding gate.... want die was al begonnen! Uiteindelijk zitten wij hijgend in te vliegtuig naar Amritsar... we hebben t gehaald!!!!

Toen had de vlucht van Amritsar vertraging... zucht... uiteindelijk kwamen wij om 15.00 in t hotel aan om er achter te komen dat mijn ouders al weg waren met gids... K**!
Aan het hotel uitgelegd wat wij van plan waren, die wisten t nummer van de chauffeur te achterhalen, die werd gebeld en in t Hindi uitgelegd wat de situatie was. De chauffeur zou na het bezoeken van de tempel en voor de India/Pakistan border closing ceremony naar het hotel gaan om zogenaamd iets op te halen... rond vier uur zouden ze er zijn, maar wij zouden bericht krijgen als ze onderweg naar t hotel kwamen.. dus wij wachten... en wachten...

16.15...niets gehoord... ik wist wel dat we hen per see te pakken moesten krijgen anders gingen ze naar de border closing ceremony en dan zouden ze pas om 20 uur weer terug zijn.... dan hadden we die hele reis gemaakt om alleen 's avonds met hen te eten (want zij vertrokken de volgende dag namelijk weer)

Na een hoop gebel en stress (van mijn kant uit, Martijn was natuurlijk erg rustig..) heeft Martijn het nummer van de gids te pakken weten te krijgen en deze gebeld... Dan maar geen verassing zoals we gepland hadden, dat we ze te pakken kregen was t belangrijkste! Dus Martijn nog een keer gebeld, en na een paar momenten van verwarring gaf de gids de telefoon maar aan Rein. Martijn had nu ineens Rein aan de lijn ..

Nu zaten Rein en Elly (mijn ouders) op dat moment net in een meditatieruimte bij de Gouden Tempel van de Sihks.. Dit is echt een hele bijzondere plek... Deze tempel is een groot complex waar iedereen, ongeacht geloof, naar toe kan. Je moet alleen je schoenen uit doen en je hoofd bedekken. Deze tempel is volledig in gebruik. Er worden gratis maaltijden verstrekt en je kan er gratis slapen (er lagen 's avonds dus ook honderden mensen verspreid over het hele complex op t marmer te slapen) er wordt gelezen in het heilige boek. Er zijn leraren en leerlingen die daar wonen en die hun leven gewijd hebben aan t geloof. Het is een heel vooruitstrevend geloof. Zo'n 300 jaar geleden heeft De oprichter (Guru Nanak ... je klikt op de gouden tempel krijg je de site te zien met van allerlei informatie) aangegeven dat hij vindt dat iedereen gelijkwaardig is, of je nu uit de lage kaste komt of een vrouw bent, iedereen heeft recht op gelijke kansen. Deze visie zorgt voor een hele fijne sfeer in het gehele tempel complex. Je mag overal komen en kijken en iedereen is open en hartelijk. Heel bijzonder om te zien hoe deze mensen vol overgave zich geven aan deze levens invulling. Er wordt namelijk non stop in het heilige boek gelezen. ze hebben tour beurten van drie uur zodat er altijd gelezen wordt... dat kun je gewoon bekijken!

Oke even terug naar de situatie:
mijn ouders in de meditatieruinte van de Sikhs;

Telefoon voor Rein:

Rein keek al raar op, dat kan niet!!???
Rein: "Yes, good afternoon this is Rein Verhoeven speaking"

Martijn: "Hallo Rein, Martijn hier: hebben jullie zin om samen met ons naar de borderceremonie te gaan!?"

Rein gaf dit bericht door aan Elly en mam slaakte een gil!! "WAT!!?!"

Dit galmde natuurlijk door de hele meditatieruimte van de sihks!!!! HAHAHA!! Daar had ik graag bij willen zijn!

Nadat ze de tempel bezocht hadden keerden ze terug naar het hotel en samen zijn wij naar de border met Pakistan gegaan. Dit is de enige veilige officiele grensovergang met Pakistan en deze wordt elke avond officieel met een ceremonie gesloten. Deze officiele ceremonie gaat er luidruchtig, passievol en opzwepend aan toe. De Pakistanen zitten aan de andere kant en zowel de Indiers als de Pakistani slaken luide kreten ter ere van hun land. De bedoeling is dat je nog meer herrie kan maken dan de andere kant!Daarna gezellig een hapje gegeten met elkaar en de volgende dag zijn mijn ouders naar t volgende plaatsje gegaan en hebben wij de tempel bezocht. De dag er op zijn wij heeel vroeg vertrokken naar Agra (dat wil zeggen met de trein naar Delhi en daar met de auto naar Agra) Een hele tocht om natuurlijk de..... Taj Mahal te zien!! We zijn er met zons ondergang en met zonsopgang geweeest... kippenvel...



Een hele mooie, leuke maar ontzettend vermoeiende tocht!
Tot de volgende keer!! kus

कान

Al een paar dagen heb ik last van een oorontsteking. De pijn komt en gaat een beetje op en af etc. Gisteren kwam 't weer terug met pijnscheuten die echt verre van fijn waren. Afijn, tijd om een professional op te zoeken voor wat hulp.

In India gaat dat ('t zal eens niet zo zijn) toch even wat anders dan in Nederland. Beter of slechter? You be the judge..

In NL:

• Je maakt een afspraak met de huisarts. De volgende dag kun je terecht.
• De huisarts kijkt in je oor, ziet een ontsteking.
  
• Je krijgt het advies om te druppelen met lauw warme zonnebloem olie (ofzoiets), en absoluut geen water in je oor te laten komen. Als het na een paar dagen niet weg is mag je terug komen.
• Een paar dagen later kom je terug. Je krijg voorzichtig wat antibiotica voorgeschreven.
• Je rijd naar de apotheek. Die is gesloten tot 14:00 ivm lunch pauze.
• 2 uur later kom je weer terug en koop je je medicijn.
• Je krijgt een heel doosje, met bijsluiter, want dat is de eenheids verpakking als het ware. Je betaald dus wel wat meer, en over 2 jaar kun je de rest wegmikken in de chemobak.
  
• Een paar dagen later kom je, vergezeld van helse pijn, weer terug en je krijgt wat meer antibiotica.
• Als de pijn je inhaalt mag je naar de KNO arts in het ziekenhuis. Over 1,5 week is er een plekje in de agenda.
• De KNO arts kijkt en checkt, ziet precies wat voor infectie het is, maakt wat schoon. Je krijgt wat sterkere antibiotica en neusdruppels voorgeschreven.
• Je rijdt wederom naar de apotheek, wacht 46,3 minuten in de rij en krijgt vervolgens je spullen mee.
  
• Na 3 dagen is het voorbij.

In India:

• Je belt 't ziekenhuis, vraagt om een afspraak met de KNO arts. Het ziekenhuis vraagt wanneer je wil komen. 2 uur later heb je de afspraak.
• Je komt in het ziekenhuis, schrijft je in (verzekering; moet je zelf maar weten) en betaald voor het eerste consult: 500 INR (7,50 €).
• De KNO arts checkt je oor en stelt de diagnose.
• Je verteld over het olie druppelen en hoe dat niet echt gewerkt heeft.
• De KNO arts denkt dat ik een geintje maakt. Nee, er mocht niets in het oor, het oor onderhoud zichzelf, de natuur lost alles op.
  
• Je krijgt industrial-strength antibiotica en nog wat pilletjesvoorgeschreven, alsmede wat neusdruppels. 2 maal daags voor 3 dagen.
• Op je weg het ziekenhuis uit koop je je medicijnen bij de interne apotheek.
• Je krijgt (en betaald) alleen de strips pillen die je nodig hebt. De bijsluiters etc zijn er niet bij, maar goed .. de arts zal het wel weten.
  
• Et voila .. 3 dagen later .. eh .. nou we zullen zien, ben gisteren pas geweest :-)

Tot horens!

Sacha 2005-2009

Vandaag is uit bloed onderzoek gebleken dat Sacha d'r nieren nauwelijks meer functioneerden. Het verklaarde waarom ze al een paar dagen ellendig was, niet meer at, zwalkend liep en zichzelf continu in een donker hoekje weg stopte.

Helaas is er niets wat hier aan te doen is. De zorg die ze de afgelopen dagen heeft gekregen mocht ook niet baten. Dus hebben we besloten om d'r uit haar lijden te verlossen.

Erg ellendig om te weten dat een dierbaar diertje aan de andere kant van de wereld zich zo rot voelt, en dat je zonder een aai afscheid moet nemen.

Afijn, Sacha en ik hebben veel aan elkaar gehad (in random order):

- Brokjes en af en toe wat verse snacks
- Aaien
- De aanblik van een vertederend viervoetertje heeft me vaak gered van de effecten van het uit bed stappen met het verkeerde been
- Knuffels
- Warm bed in een warm huis
- Vers water
- Sacha heeft me meer dan eens (zeker meer dan 50 keer) gered van het te laat op mn werk zijn: de alarm klok uitzetten is een ding, maar Sacha's ontbijt negeren dat gaat echt niet.

Het is echt niet zo dat een poes net is als een kind zoals sommige poezen liefhebbers zeggen. Nee .. een poes is net als een poes (zowieso veel minder aandacht nodig en een makkelijker dieet). Als poezenliefhebber kan ik melden dat dat ook pijn doet als ze lijden en zeker als ze er plots niet meer zijn.

Doei Sacha, je was een fijne poes, lieve huisgenoot, heb erg van je genoten en hoop dat je het fijn hebt gehad ondanks de laatste ellendige dagen.

Singing In The Rain

Vandaag is de moeson echt los gebarsten, straten zijn omgetoverd tot kreekjes en beekjes. Zelfs in onze wijk (die wat hoger ligt dat bv zuid Mumbai) stonden delen straat onder water.

Zie hier het lokale nieuws.

Groetjes!

Bats!!

Afgelopen weekend zijn we in Udaipur geweest. Iedere avond vliegen daar duizenden grote vleermuizen over het meer naar het noorden. Precies waarheen en waarvoor is ons niet duidelijk geworden, maar met een beetje geluk kon ik ze op de gevoelige chip vastleggen.






Vooruitlopend op een blog over onze Udaipur trip, hier alvast wat fotos.

De dana da

Hallo Nederland,

Zondag zijn we dus heeeeeeel vroeg opgestaan om op 8 uur in Zuid Mumbai te zijn waar we werden opgehaald voor onze zeer belangrijke, enerverende rollen als figuranten. Het is niet te geloven maar we waren te vroeg... We waren er gewoon als eerste!!!!
Langzaam druppelde de mensen binnen bij de afspesproken plek, heel toepasselijk... voor de mac... hmmmm ;)

Aangezien de bus een lekke band had werden we met taxi's (en wij met Arjun) naar de studio gebracht. Studio klinkt heel erg lux maar dat is in India toch even een ander verhaal.... Het gebouw leek op een oude Oekrainse school... verf die afbladderde, een gat in de tegels als wc, afgebroken stukken, lekkende kranen en alles in een mooie toepasselijke mint kleur geschilderd...
We werden naar de gang gebracht en konden een ontbijtje krijgen... Als je aan een ontbijtje denkt dan denk je waarschijnlijk aan een lekker eitje, broodjes, jus en een kopje koffie... Maar in India is dat toch anders... ontbijt, lunch en avondeten zijn t zelfde ... (ik weet niet of een indier dat ook zou zeggen.... maar das een ander verhaal) Als je Erg, erUg weinig geslapen hebt dan heb je toch echt geen behoefte aan een warm avondmaal.... dus deze hebben we maar overgeslagen. Martijn werd mee genomen om een tuxedo aangemeten te krijgen, witte blouse, vlinderstrikje, jasje en mooie brede band i.p.v. en riem. De schoenen van hem waren al goed gekeurd maar de schoenen van een van de andere jongens niet...Er werd een schaar genomen en die schoenen waar hij waarschijnlijk wel in zou kunnen werden opengeknipt.

Toen iedereen er was werden er zwarte jurkjes uitgedeeld aan de dames... Hmmmm.... Tja.... wat kan ik er van zeggen.... Voor ons zou t een leuk jurkje zijn voor een avondje op stap in Ramona maar hier werd t als een luxe casino outfit bestempeld... Alle dames werden opgemaakt...Voor de heren was dat blijkbaar niet nodig... Aan mijn haar hoefde niets gedaan te worden en ik mocht mooie glitter schoenen met hakjes uitzoeken.
De figuranten waren van allerlei nationaliteiten... Het meerendeel van de westerse mensen waren backpakkers, jongelui die door india trokken, niet echt t volk wat je in een Casino (want daar speelde deze scene zich af) aantreft... maar goed westers is westers!!!

En uiteindelijk werden we gedirigeerd naar de set... Er was een mega casino nagemaakt!!

maar dan totaaaaaal uit z'n verband getrokken, ik heb nog nooit zo'n grote roulette tafel gezien!!!

We werder op verschillende plaatsen neergezet, wat ongeveer zo'n drie keer veranderde...Er liepen ontzettend veel mensen rond en voor ons was t erg onduidelijk wie nu wat deed.... veel mannen hadden van die portofoons aan hun oren en die dirigeerden de mensen op hun juiste plek. De broek van Martijn zat niet echt goed dus hij werd op een gegeven moment mee genomen om hem te laten maken. Er was een kleermaker aanwezig die terplekke alle kleding aan ging passen met zijn vintage, voet-aangedreven Singer. Het resultaat was echt alleen voor de film... van dichtbij zag t er vaak niet echt goed uit!! Voering los, draden er langs maar dat zag toch geen mens.. Het bizarre is dat t plafond er uitzag als een dak uit de sloppewijken... en dat voor een mega grote studio waar die dag verschillende films opgenomen werden...


Er zijn verschillende shots opgenomen. Uiteindelijk ongeveer 30 sec van een liedje. Een van de spelers komt in dit caniso terecht en zingt dat ze ondeugend is. Verschillende outfits die geen van alle echt mooi waren en goed zaten... Ze was er volgens mij zelf ook niet echt tevreden over want ze bleef t naar beneden trekken en pas met een zwarte doek voor zich gehouden (net als je je omkleed op t strand) deed ze haar jurkje echt goed... En zij, Neha Dhupia staat bekend in India als een van de beroemdheden die zich vaak sexy neer zet.


Hoe t werkt:
De chreografe (tenminste in denk dat ze t is) leerde de stappen van Neha aan aan een andere meid. Deze moest de passen heel snel op pikken. Zij danste t met de jongens en bleef in positie staan zodat de camera ingesteld kon worden. Vervolgens legde zij t uit aan Neha. Dit ging natuulijk niet helemaal goed.. (Ik vond trouwens dat Neha niet echt kon dansen, met draaien bijvoorbeeld spotte ze niet en verloor ze continu haar evenwicht... als t nu tien draaien waren snap ik dat wel maar t was een simpel kruis-over en draai... even voor de danseressen onder ons... hihihi. Maar ze is ontzettend mooi, dat heeft natuurlijk ook zijn waarde!) Als t niet meteen goed ging kwam de choreografe zich er weer mee bemoeien en veranderde desnoods de passen zodat t er beter uit zag. Maar er waren ook nog twee mannen die zich er ook mee bemoeide... Zij vertelde ook wat de jongens moesten doen maar ook voor Neha.... Kortom, t was super interessant om naar te kijken, want t was chaotisch, onduidelijk, alles werd vaak veranderd en dit alles ging met een moordend tempo!!
Natuurlijk ontbrak de VENTILATOR niet in t geheel. Voor wie nog nooit een Bollywood film gezien heeft.... overal waar de acteur is wappert zijn haar heel mooi naar achteren... Nu we op zo'n set zijn geweest begrijpene we dat wel enigszins... aangezien t er mega, bloed-heet was!!!

Uiteindelijk waren we gelukkig al om 8 uur klaar... erg fijn want t is behoorlijk vermoeiend... zitten, zitten, zitten, wachten, wachten, wachten, rondhangen... rondhangen... bij een roulette tafel staan en staan en staan.... Dit in t volle warme licht!!

We snappen er alle twee niet echt iets van.... kennen die Indiers het woord continuiteit wel? In een van de scenes werden we op een bank neergedrappeerd, mannen en vrouwen er op en een aantal vrouwen op de zitting.. Voor ons werd gedanst. Deze scene is een paar keer veranderd, een paar keer anders opgenomen en wij zijn ook een paar keer veranderd... hmmmm.... Hoe ziet dat er uit? Het aller vreemste was een van de scenes bij de gokautomaten. Martijn en een of andere beeeldschoon meisje (was helemaaaaal niet jaloers... ;) zaten vooraan aan de gokautomaten. Dat was t eerste deel. Daarna werd t tweeede deel in een closeup gefilmd.... Na een paar keer oefenen op de pasjes werd er gefilmd en Martijn werd ineens achter in de mensen gezet... euh??... het eerste beeld staat hij te gokken en t volgende shot staat hij achterin.... ????!!! Maar goed wij hebben natuurlijk geen idee in welke volgorde alles gebruikt gaat worden.... We zijn wel ontzettend benieuwd!!! Over een maand komt hij al uit!!! (laten we hopen dat deze planning wel goed gaat...) Dan gaan we hier natuurlijk naar de film!!

Filmen in India.... betekent:
- Mega goede dure apperatuur (zoem even in op t zonneteken wat op de camera staat).
- Veeeel mensen die vast wel allemaal een taak hebben maar t loopt behoorlijk chatoisch doorelkaar
- Dansen.... de meest cheesy simpele pasjes ontzetend overdreven krachtig sexy en stoer uitgevoerd vaak meteen terplekke verzonnen en uitgevoerd. Hier boven zie je een van de dansers.... Er werd volgens mij een eerbetoon gegeven aan Michael...

- Muziek... We hebben wellicht wel 50 keer maar een klein stukje van t liedje gehoord... t dreunt nog steeds na... met ontzettend diepgaande tekst... i'm naughty, naughty baby girl.. i wanna give you, you wanne give me all you love...

- en natuurlijk wachten.... maar vooral Kleffe Warme plak momenten......

tot volgende keer groetjes van jullie Filmsterren!!!

Apne Aap..

Hi there!

Ja ja... het volgende stukje gaat over de film, maar nu eerst even dit.. Ik heb vandaag een afspraak gehad bij Apne Aap, womens collective. Een organisatie die zich inzet voor vrouwen die in de prostitutie terecht zijn gekomen (als meisje verkocht door familie, of door hun man verkocht, of geboren als dochter in deze omstandigheden.... zonder vooruitzichten en geld...).

Het was ruim 1,5 uur rijden, naar zuid Mumbai (vandaag werd er een brug geopend dus ik ben benieuwd hoe lang t de volgende keer rijden is..) We belanden in een buurt, Kamathipura, waarvan ik vanuit t veilige gevoel van de auto nog kon voelen dat hier een sfeer hangt die niet goed is....

Het was een confronterende reis naar een Mumbai die ik nog niet ervaren had... Tijdens t gesprek maar een tipje van de sluier gehoord maar deze is al een hel....

Ik heb geen fototoestel meegenomen.... maar later op internet gezocht naar wat beelden... hier onder staan afbeeldingen die een impressie geven.. De plaatjes zijn links naar sites die wat meer vertellen...

Ik heb met ze gesproken over wat ze doen en wat mijn rol hierin zou kunnen zijn. Ik heb geweldige ideeen maar zij zijn natuurlijk al jaren bezig en hebben hierdoor veel ervaring wat wel en niet werkt..

Mijn ideeen en interesse heb ik besproken met deze organisatie. Ik had t wilde idee om voor alternatief werk te zorgen en dit aan te kunnen bieden zodat ze niet meer compleet afhankelijk zijn van de prostitutie. Zij hebben dit de eerste jaren ook geprobeerd. Verschillende projectjes zijn opgezet wat niet te moeilijk en zwaar werk was. Maar er is gebleken dat deze dames daar geen puf, concentratie en energie voor kunnen opbrengen om dit uit te voeren... Deze projecten zijn dus niet geslaagd om dat de vrouwen t werk niet konden opbrengen...

Ik heb met twee vrouwen kennis gemaakt en die blik in hun ogen was voldoende om te begrijpen dat, los van alle ziektes die ze krijgen waardoor ze geen energie meer hebben, de levenslust bijna volledig uitgedoofd is... De meeste vrouwen halen een leeftijd van 30 niet... Ze sterven aan hepetitus, aids en worstelen continu met ziektes... Als de vrouwen te ziek zijn om te werken worden ze op straat gegooid.... Deze organisatie zorgt er voor dat ze in t ziekenhuis terecht komen en proberen contact te krijgen met het dorp waar ze vandaan komen. Als t lukt worden deze vrouwen teruggebracht naar hun geboortedorp. Wil de familie niets meer van ze weten dan sterven ze in t ziekenhuis...

Deze organisatie zet zich nu in voor deze vrouwen voor medische zorg, stimuleren condoomgebruik (al is dat erg moeilijk als je niets maar dan ook niets hebt en de klant dat niet wil...) en stervens begeleiding maar de meeste inzet gaat naar de dochters van deze vrouwen. Door van allerlei trainingen, opleidingen en zorg probeeert deze organisatie om de dochters een andere weg in te laten slaan dan hun moeders...

Veel vrijwilligers werk is 's avonds en in t weeekeinde en er is al een heel programma met dans, yoga en naaicursussen. Ik ga een keer hier mee helpen... en door de week ga ik helpen de kleine kinderen (van 2 tot 5) op te vangen en mee te spelen... hoop dat ze niet kei hard gaan huilen als ze mij zien, gezien de vorige ervaringen!!!

kus vanuit t veelzijdige Mumbai....

South Mumbai

Vandaag een supergezellige trip naar zuid Mumbai gedaan. Lekker rond gekeken, van de regen genoten, en heerlijk Japans gegeten! Hier een paar fotos:






.. in zuid Mumbai werden we benaderd door een casting agent. Resultaat: morgen zijn Tan en ik figuranten in een Bollywood film met een mega ster in India: Akshay Kumar. Schijnbaar moeten we in een casino scene op de achtergrond dansen. Wat een idee! We gaan het maar beleven .. wie weet zijn we binnenkort te zien op DVD en het witte doek.

Moeson begon

Vandaag is de moeson echt begonnen. Om 8:30 konden we nog door een licht mistige, regenlucht vanaf het appartement Powai Lake zien. 15 minuten later waren zelfs de gebouwen aan de overkant verhuld achter een dik gordijn van water.

Onderweg naar m'n werk werd ik vergezeld van een rivier van afval die door de hevige regen uit de goot de straat op gespoeld werd.

Bij het kantoor staan buiten enorme kapstokken waar een paar 100 inmiddels hun paraplu aan had gehangen om te drogen.

Ik was blij dat ik mijn blauwe tulpen paraplu (met dank aan het NL consulaat in Mumbai) bij me had voor die 3 meter van de auto naar de deur van het kantoor!

Zo schiet t echt niet op...

Hoi hoi!

Ik ben vorige week aan t zoeken geweest naar een dansschool, hier in de buurt waar ze een vorm van klasieke Indiaanse dans geven.... eentje gevonden, maandag er naar toe maar ik de auto kwam ik er telefonisch achter dat ze maandag de hele dag gesloten zijn. Woensdag dan....

(want dinsdag heb ik tot mijn grote schaamte de HELE dag gewinkeld... de Indiers zijn nogal sjiek en formeel... Ik had hier een formele nette broek maar die was me dus te klein geworden en ik had m mee terug genomen naar Nederland. Ik had dus vrijwel niets mee terug genomen en had hier geen nette kleren. Als we ergens gaan uit eten, bezoekje collega's of wat dan ook is het niet meer dan normaal als je formeler (en t liefste westers...) gekleed gaat, sjieker dan dat wij zouden doen. Dus ik op zoek naar een sjiekere broek.... Phoe dat was een taak.... Ik ben heupbroeken gewend en ik moet zeggen dat ik ook liever niets anders wil... Maar deze hebben ze niet echt hier! De maten zijn standaard maar dan met grote sprongen: 26-28-30 en ik ben er achter gekomen dat ik toch echt 29 heb.... Dus ik heb t hele winkelcentrum gehad en nadat ik de hoop had opgegeven... toch nog een broek gevonden die past!!! Zeer belangrijke informatie dus laat ik maar snel terug gaan naar die woensdag dat ik de dansschool voor de tweede keer wilde gaan bezoeken:

Woensdag onderweg naar de danschool gebeld, en Arjun de telefoon gegeven aangezien hij beter is de weg vinden.... Bleek dat het in die sportclub was waar ik al een keertje geweest was voor een dansles.... maar er toen achter kwam dat die les voor kleine kinderen was... Goed, ik gevraagd naar klasieke dans en een telefoonnummer gekregen, gebeld en na een heel lang over en weer 'hallo?' (wat ze trouwens heel vaak doen! t 'hallo' zovaak herhalen dat je soms maar gewoon ophangt.. want dat schiet natuurlijk niet echt op) ben ik er achter gekomen dat t om half 7 is. Vandaag ben ik dus gegaan (na een wat over en weer geregeld omdat we maar 1 sleutel hebben.

Even over die sleutel, Poonam heeft er een en wij hebben er een. We hadden ala nederlanders gedacht om deze sleutel gewoon te laten namaken... Poonam heeft een poging gedaan, is tot twee keer toe terug gegaan, maar t bleef een slecht passende sleutel die je totaal niet kan gebruiken... Het grappige is dat deze sleutelmaker het slot vroeg... (????) Arjun wist ook een winkel en ook hij heeft een poging gedaan... helaas ook deze sleutel past niet en ziet er ook echt ameutaristisch uit.... ik heb de hoop opgegeven maar misschien volgende week zelf even kijken....

Dus ik vandaag er naar toe, omgekleed en gewacht..... Ik was natuurlijk te vroeg (nou ja natruurlijk mensen die mij kennen vinden t wellicht niet zo natuurlijk...) Maar in deIndische cultuur ben zelfs ik nog altijd te vroeg.... Op een gegeven moment kwamen er moeders en...... KLEINE kinderen aan lopen.... JEP t is een les voor kinderen... mensen om informatie vragen en je laten vertellen wat er gegeven wordt en op welke lokatie heeft niet echt een garantie dat je krijgt waar je om gevraagd had.... Erg jammer want ik had wel zin om te dansen, ik vond t zelfs al niet erg dat t i.p.v. klasieke dans.. Bollywoodstijl was....
Om toch nog wat beweging te hebben ben ik maar op en neer van onze verdieping (26) gelopen... maar ja das nie echt swingen op muziek.... hihihihihi

Oke... op naar t volgende probeersel...

Groetjes uit t stuk koelere nattere India!!!

Blauwe kikkert

Hallo allemaal,

Gisteren zijn we op stap gegaan! We hadden op internet gekeken en in deze tent (blue frog, het logo hiernaast is een link naar de site.... heb je een beetje een idee...) zou een band komen die wat meer richting onze smaak zou kunnen zijn. Dus wij er op af. De kleding keuze was wat lastig aangezien ik hier niet echt veel kleren heb.... en ik geen idee had wat voor een publiek er zou zijn... hoe wordt je geacht je te kleden? Geen idee. Dus een rok die wat aan de grote kant was (met dansen erg lastig....hihihihi, hij hing af en toe bijna op m'n kont!!) en een topje, Martijn in t zwart, wat chique-er (aangezien hij hier ook bijna geen kleren heeft anders dan nette werk kleren en hele casual vrijetijds kleding ...) Arjun gevraagd of hij wilde rijden en dat wilde hij wel graag aangezien hij dan ook meer betaald krijgt..
Die rit naar de Blue Frog maakte t erg duidelijk hoeveel mensen er op straat wonen.... overal lagen er mensen te slapen... op de stoep, hele gezinnen of een groepje mannen. Op houten karren (waar ze overdag mee sjouwen) op bussen, in portieken... overal door heel Mumbai verspreid... erg onwerkelijk om te zien... Het is voor mij best intiem om mensen te zien slapen... nu heb je ineens een kijkje in t leven van deze mensen... en wel in hun 'slaapkamer'... erg appart, Mumbai krijgt een andere sfeer 's avonds...

Door deze slapende mensen, krotten, flatgebouwen, straathonden, lege markten en het verkeer dat een stuk rustiger is dan overdag, baande de auto zich een weg naar een hippe club.... entree: 500 rs per persoon...

Een mooie inrichting... (op de site kun je een virtuele tour maken). Wij even een drankje genomen en kwamen er achter dat t behoorlijk aan de prijzige kant was. Martijn heeft een hoegaarden (!) besteld, a 400 rs (ongeveer 6 euro) en later namen we twee rode wijn, erg smaakvol!! 800 rs (12 euro). Dit zijn wel even andere prijzen dan dat we gewend waren...

Maar t was de moeite waard, heerlijke muziek!! Echt lekker gedanst (als een van de weinige... toch een beetje een mat publiek). Na de act was bijna iedereen ineens verdwenen... erg jammer want de DJ draaide echt wel heerlijke, indiaase drum en bass. Echt typisch vind ik dat je in deze club hele maattijden kon bestellen. Het ligt niet voor niets in India!! Daar gaat echt alles via de maag. Als je ergens op bezoek bent krijg je eten en als je liever niets hebt dringen ze net zo lang aan dat je toch iets pakt (al is t maar om van t gezeur af te komen... hihihihi). Dus ook in deze luxe club liepen obers af en aan met borden vol eten...



Erg leuke avond.... zo merkte ik ook de volgende dag.... phoe! Dus een lekker rommeldagje thuis en volgende week maar naar de Taj!!

kus van mij

Tablablahblah

Sinds een paar weken heb ik tabla les. 1 a 2 keer per week komt m'n tabla-guru Madhurya bij ons thuis les geven. Tabla leren is iets wat ik al jaren lang wilde doen, maar ik zag er wat tegenop omdat a) de tablas in NL zeer duur zijn en b) de techniek moeilijk is en het vreselijk veel tijd en oefening kost om uiteindelijk fatsoenlijk te kunnen spelen (en ik eigenlijk al teveel andere instrumenten en hobbies heb).

Afijn, als je dan toch in India bent dan moet je natuurlijk wel! Ik heb er erg veel lol in, en het leren gaat een heel stuk sneller dan ik verwachtte. Er zijn veel overeenkomsten met drums, maar ook veel hele lastige verschillen. E.e.a. wordt overgebracht met klank namen, iedere slag en combinatie van slagen heeft een andere aanduiding. Maar goed, ik zal jullie verder niet vermoeien met alle details niet .

Mijn huidige tabla set is een redelijk goeie set, maar nu dat ik er wat verder mee uit de voeten kant hoor ik zelfs dat het wel iets beter kan. Mijn leraar bevestigde dat het een goede studeer set is, maar voor het echter werk moet je een stapje verder. Daar had ik wel oren naar. Dus na mijn les van gisteren zijn we samen (Madhurya, Tanja, Arjun achter het stuur, en ik) naar de wijk Andheri gegaan alwaar een van de beste tabla makers van Mumbai z'n winkel heeft. Deze winkel verkoopt niet alleen tablas, ze worden ook daar gemaakt.

Op de foto zie je de trotse eigenaar van de winkel (Narindra) in z'n winkeltje. Ja, wat je op de foto ziet is de hele winkel! Hij heeft 2 man personeel, eentje is gespecialiseerd in de bindingen (van koeienhuid) en de andere in het maken en aanbrengen van de Syahi (alleen het aanbrengen is al 4 uur handwerk!).

Zoals bij veel winketjes van gespecialiseerde artikelen was het ook hier zo dat je voornamelijk naar de winkel gaat om kennis te maken, en een praatje te maken over wat je zoekt. Natuurlijk met een kopje chai erbij. Met kleermakers gaat het net zo. De kleren die je uiteindelijk koopt zijn tenslotte toch nog niet klaar om te passen.

Toen we daar waren legden de tabla mannen de laatste hand aan een reparatie van een van de tablas (de kleine, houte trommel in de tabla set) van Madhurya. Die tabla had een nieuw vel (geitenhuid) gekregen en werd nu nog piek fijn afgestemd. Deze tabla is gestemd in C#, waarbij je door het stemmen nog een halve noot naar boven en beneden kan. Madhurya liet me horen hoe deze tabla klonk. Echt super! Een heel stuk beter dan mijn tabla (die ook al goed klinkt). Ik wist dat ik aan het goede adres was in deze tabla shop.

In deze zaak kon je heel goed het hele productie proces zien, dat was erg leuk. Toen we gingen bespreken wat voor tabla ik wilde werd er een harmonium bij gehaald om goed te kunnen bepalen welke toonhoogtes ik wilde. Aangezien ik met andere instrumenten veel speel in de toonsoorten D en A wilde ik wel een tabla in dat bereik. De tabla die ik nu heb is C. (In tegenstelling tot het westerse drumstel is bij tabla veel meer toon te horen en is het juist belangrijk dat de tabla dezelfde toon gestemd is als de rest van de muziek).

Narindra had in zijn winkel een aantal tabla shells (alleen het houten deel, zonder vel/binding) staan die klaar waren voor productie. Ze varieerden van goeie kwaliteit gelakt hout tot het super goeie ongelakte sheesham hout (creme de la creme van Indiaas hardhout, ook wel indian rosewood genoemd).

Ook de bayan (de grotere trommel, van metaal) is er in verschillende kwaliteit (aangeduid met gewicht en materiaal). De bayan die ik nu heb is van staal, maar de echte goede kwaliteit bayans zijn van koper met een chroom buitenlaagje. Dit geeft een warmer, luider en voller geluid.

Afijn, na wat prijs en specificatie afspraken had ik mn tabla set besteld! Ik vind het super tof dat ik over ongeveer een week een nieuwe set tablas van top kwaliteit heb die speciaal voor mij zijn gemaakt!

ps op de foto zie je Madhurya links naast mij zitten.

Mon komt niet zo soon

Het regen seizoen is gestart! Nu de regen nog. Eigenlijk had de regen in de eerste week van juni moeten beginnen (althans 'moeten' .. moeder natuur zet de kraan meestal rond die tijd pas open). Echter tot nu toe hebben we alleen een paar laffe buitjes gehad (a la Nederland, maar dan nog steeds snikheet en klef). De meeste buitjes vallen 's ochtends vroeg (vandaar dat ik niet schreef dat wij laffe buitjes hadden GEZIEN). Maar gisteren was er zowaar 's middags een redelijk buitje. Het was nogthans voor 't eerst dat Arjun de ruitenwissers gebruikte.

Nu zijn Tanja en ik allebei nog niet boven de 70, en zitten we niet in de bus met onze roze buskaart .. waarom dan toch praat over het weer?

De moeson heeft iets meer invloed dan alleen het paraplu gebruik;

Mumbai wordt voorzien van drinkwater uit een aantal grote meren net buiten Mumbai. Maar deze toevoer is niet voldoende. Waarschijnlijk is er niet genoeg zuiverings capaciteit om in de behoefte van Mumbai te voorzien. Daarom zijn er ook vele regenwater-opvang-reservoirs (3 x woordwaarde) van waaruit het water direct of met lokale zuivering gebruikt wordt voor toiletten, tuinsproeien en dat soort zaken. De voorraad in de reservoirs begint echter behoorlijk op te raken. Dus er is nu sprake van een schoon-water-tekort.

Hebben wij daar ook last van? Ja zeker, en hoe! We hebben hier in ons appartement maar 2 badkamers, en vorige week is er 1tje volledig afgesloten van water!! Het was verschrikkelijk, we moesten al onze toilet spullen verhuizen naar de andere kant van het appartement zodat de 2e badkamer tijdelijk onze hoofd-badkamer kon worden. Wat een geklungel! We moesten helemaal wennen aan de nieuwe indeling, de nieuwe douche straal en het andere toilet, zucht. ;-)

Maar na een week kwam ik er achter dat de 1e badkamer weer operationeel was, het was na de eerste bui die we overdag hadden gezien. Wellicht is de waterschaarste vrees nu weg.

Maar goed, nu even serieus:

Wij wonen in Powai. In die wijk heeft iedereen wel stromend water. Sterker nog, we hebben 7*24 stromend water. In de echter 'achterstandswijken' die net iets beter zijn dan de sloppen heeft men slechts 1 of 2 uur stromend water per dag. En de electriciteit is net zo schaars, het is er, maar zeker niet de hele dag. Tussen bepaalde tijden wordt 't gewoon uitgeschakeld. Dus zo slecht hebben we het nog niet.

Je ziet nu ook dat mensen die op straat werken en wonen over hun bezittingen of stalletjes overdekkingen hebben gemaakt. Met zeil en een aantal bamboe stammen ofzo maken ze hele constructies om ook tijdens de moesson vada pao te kunnen blijven verkopen, en/of droog te kunnen slapen!

Op dit moment regent het ook. Niet bijzonder veel of bijzonder hard, maar goed, de plantjes zullen desondanks erg blij zijn! Het koelt nu ook goed af. Maar het blijft benauwd en klam.

Oet moan!

twee weken verder...

hallo allemaal,

Na t memorabele bezoek aan de ashram weer terug in Mumbai... eerst uitgerust zoals ik al verteld had, mijn god wat was ik moe.. Maar daarna voelde ik de leegte in t appartement... deze weken heb ik even een dipje gehad...

Het project van de danskleren liep een beetje vast. Ik had voordat ik naar Nederland ging stoffen gekocht en stond eigenlijk te popelen om te beginnen.. maar eenmaal terug bleef ik t uitstellen... voelde me lusteloos..

Uiteindelijk heb ik de lockmachine uitgepakt en ingeregen. Voor diegene die t nog niet weten: Ik heb sinds ongeveer 1 jaar een lockmachine maar door allerlei dingen (nieuwe baan, martijn, vertrek naar India) was ik er nog niet een begonnen om echt uit te vogelen hoe hij werkt. Ik had m al wel zelf in elkaar weten te rijgen en gebruikte maar t fijne weet ik er nog niet van.. Een lockmachine is een soort naaimachine die t stof afwerkt door er een randje af te snijden en daarna met draden t stof afwerkt zodat hij niet meer rafelt. (draai je kleren maar binnestebuiten dan zie je waarschijnlijk deze locksteek). Je kunt er enkel of dubbele stoffen mee afwerken en/of aan elkaar naaien en afwerken. Deze machine heb ik dus mee naar Mumbai genomen. Ik had een flightcase van Martijn ontdaan van al zijn apperatuur en de machine ingeladen, beschermd met alle stoffen en klossen garen. Deze machine is behoorlijk zwaar en ik kon dan daarnaast ook helemaal niets meenemen, zelfs mijn lenzenvloeistof heb ik thuis gelaten! T was iets te zwaar maar gelukkig deden ze er niet moeilijk over (anders was t een behoorlijk duur grapje geweest). Eenmaal in Mumbai aangekomen wilde ik met deze koffer naar buiten lopen, maar dat ging niet zomaar. Ik werd aangehouden en de koffer moest door de scan. Ik moest invoerrechten betalen over deze machine!!! Ik protesteerde, ik gebruik deze machine alleen zelf, en neem m over een aantal maanden weer mee terug. Maar de bewaker was onverbiddelijk. Dus ik met deze machine door de scan. Een andere bewaker wilde uitleg over de machine. Ik heb m verteld wat dit was (gebruiksaanwijzing gegeven) wat ik er mee ging doen en een beetje de waarheid verdraaid over de prijs en de datum van aankoop. Gelukkig wilde hij een 'student in kleding ontwerp' niet op kosten jagen en kon ik doorlopen. Phoe ik schrok wel even...

Terug naar t verhaal; ik had de machine uitgepakt en gelukkig doet hij t helemaal!!!
Als eerst ben ik begonnen met alles te ordenen en te archiveren. Omdat ik dit goed wil aanpakken heb ik voor t eerst gebruik gemaakt van een computerprogramma. Ik heb alles opgedeeld in hoofdstukken en tijdsindicaties om zo een overzicht te krijgen. Dit omdat ik wat meer grip wil krijgen op de tijd die ik denk dat ik nodig heb en de tijd die het uiteindelijk gekost heeft. Van alle stappen en ontwerpen foto's gemaakt en die ook in de computer gezet. Zo krijg ik straks een heel verhaal hoe alles tot ontwikkeling gekomen is, goed he!!

Daarna ben ik begonnen met het basispatroon van mij en Marleen. Ik heb alles in mijn hoofd hoe ik t precies tot ongeveer wil hebben maar om dan een patroon er van te kunnen tekenen is een ander verhaal. Aangezien ik in de begin fase zit van kleren maken heb ik nog niet de vaardigheid hierin ontwikkeld. Thuis bladerde ik door de zelfmaak mode bladen en ging bestaande patronen aanpassen maar die heb ik hier niet en ik kon deze ook niet meenemen vanwege t gewicht. Ik ben dus heel fanatiek begonnen met een patroon tekenen, proefje maken en tot de ontdekking komen dat t helemaal niet is zoals ik in mijn hoofd had... Na dit een aantal keren herhaald te hebben werd ik wat moedeloos... zo kan t echt heeeeeel lang gaan duren.... Dus op internet gezocht maar niet echt iets kunnen vinden... ik sla dit stukje maar even over (ben aan t kijken of ik hulp kan krijgen) en ga verder met de andere stukken. Dus voor Kat en Yves verder. Na een aatal proefjes weet ik hoe ik t moet gaan doen dus genoeg te doen!!

Ik vond mezelf deze weken dus ploeterend met de patronen, alleen, de hele dag in een airco appartement in Mumbai... Ik ben er nu achter gekomen dat dat niet goed is voor mij!!! Ik voelde me echt totaal nutteloos... Voor diegene die mij kennen ben ik erg goed in drama en ook deze weken heb ik t heel goed bedreven!! Het ging van me niet zo fijn voelen naar wat kan ik uberhoubt, naar mezelf nutteloos en hulpeloos te voelen! Deze gedachtes helpen mij dan ook niet echt en t feit dat Martijn complimenten voor zijn werk en prestaties gekregen heeft is super voor hem maar t maakte mij nog verdrietiger...

Na een goede huilbui en een goede nachtrust ging t weer een heel stuk beter!! Een verschil van dag en nacht.... (ik werd vroeger niet voor niets jantje huit en jantje lacht genoemd..hihihihi) Nu ben ik weer vol energie en heb ik er weer zin in. Dus ik ben op zoek gegaan naar een dansschool in de buurt en ik ga daar maandag even kijken (ben benieuwd) en heb ook nieuwe organisaties aangeschreven voor vrijwilligerswerk, tot nu toe is er nog niets uitgekomen maar ik ben er mee bezig en dat voelt erg goed!

Even een kleine noot van de auteur.... Ik ben openhartig maar schrik hier als je blieft niet van! Dit gebeurt wel eens bij mij en er is helemaal iets erg aan. Als er iemand goed is in overdrijven dan ben ik t wel!! In Mumbai wonen kan heel super zijn maar net zo goed als in Eindhoven wonen kan t ook wel eens even minder zijn...

Vrijdag ben ik naar Akanksha gegaan en heb de kinderen een voor een bij mij gehad om ze engels te laten voorlezen. Ik heb ze waar nodig gecorrigeerd en bij sommige woorden de betekenis uitgelegd. Was erg leuk!! Voortaan ga ik elke vrijdag Hiral (dat is de lerares) helpen met een lesonderdeel. De groep wordt in tweeen gedeeld en ik ga met de ene helft een engels boekje (van Roald Dahl) lezen en bespreken. Ik ben benieuwd!!

Gisteren zijn we voor t eerst naar de KFC gegaan. Deze ligt bij ons in de buurt en we moeten er toch wel een keertje naar toe... Ik heb nog nooit meegemaakt dat er bij een fastfood restaurant een portier in uniform gezien die de deur voor je openhoud en je welkom heet!!! Dit is nu echt India.... ;)
Daarna hebben we heerlijk een kopje koffie (en daarna wat wijntjes...) gedronken en sisha gerookt in t cafetje Mocha. Leuk tentje!!
Straks gaat Martijn een nieuwe tabla kopen en we hebben t plan om morgen met de trein te rijden naar t zuiden en bij t beroemde Taj Mahal hotel sushi te gaan eten!!! Ben erg benieuwd!! Heb er veel zin in!!!

Een grote kus van mij en tot snel in t vervolg met kleren klungelen... hihihihihi

Hindlish - 2

In deze aflevering over het gehindificeerde engels dat in India gesproken wordt een stukje over het engelse woord 'even'. Behalve het tegenovergestelde van 'odd' is 'even' ook de engelse variant van 'zelfs'. Voorbeeld; "Even the queen has to go to the toilet".

In India wordt 'even' echter zelden of nooit als 'zelfs' gebruikt. Ik vermoed namelijk dat in hindi de woorden voor 'zelfs' en 'ook' hetzelfde zijn. En dus kom je hier geregeld ogenschijnlijk arrogante of rare dingen tegen. Een voorbeeld:

Hindi-engels;"Even I said that"

Ogenschijnlijke vertaling;"ZELFS IK heb dat gezegd"

Werkelijke vertaling in het flat-brabants;"Da heej ik ook gezeet gehad"

Werkelijke vertaling in het nederlands :"Dat heb ik ook gezegd"

Met andere woorden: in plaats van 'zelfs ik' betekent 'even I' eerder een bescheiden 'ik ook'.

beleven en reizen...

Hallo allemaal!!

Ik ben weer in Mumbai aangekomen... Na drie ontzettende intensieve weken ben ik erg blij dat ik even niks heb en thuis ben... waar dat dan ook mag zijn ;)

De twee weken in Nederland waren mega super, vooral door de film Danser en alles wat ik met de danseressen heb mogen mee maken!!!
Ik kwam maandagnacht terug in Mumbai en woensdagochtend vloog ik richting Tamil-Nadu (niet echt handig gepland maar zoals velen weten is dat toch niet echt mijn sterkste kant). Dus nog helemaal niet uitgerust vertrok ik alleen naar het vliegveld. Spannend omdat ik alleen was in het hectische India. Maar al op het vliegveld kwam ik Robin tegen (hij woont ook in Powai en we waren hem wel eens tegen gekomen, fijne gast) Hij ging ook naar de training. Dat is echt toevallig en samen hebben we de reis ondernomen (stiekem wel erg fijn om samen met hem te reizen..). na geland te zijn in en Coimbatore een taxi geregeld vertrokken richting het Center. Leuk om door India te rijden...

Na ongeveer 1 uur rijden zagen we bergen... super mooi!! en opeens een hekwerk met schrikdraad.... hmmm... (het bleek later voor de wilde olifanten te zijn! hihihihihi...) We arriveerden... na het invullen van (natuurlijk) verschillende formulieren kreeg ik een kamer aangewezen. Er waren verschillende verblijven. Je kunt het bekijken als verschillende vierkante blokken die naastelkaar en opelkaar gezet waren. Het had een ontzettende gezellige sfeer.. De omgeving was ook echt heel bijzonder mooi!! Helaas mocht je er eigenlijk geen foto's maken, die deed ik toch maar werd er elke keer op gewezen...Ik deelde de kamer met een van de tieners die op de school van de Isha foundation zitten (deze school is ongeveer vier jaar geleden opgezet en wat ik er over gehoord hebt klinkt t als een super school!!! Als ze zaken gaan onderzoeken gaan ze de natuur in. Er komen vaak gasten die vertellen over hun cultuur en die muziek of dans laten zien van die plek...)

Het programma werd niet echt gegeven. We werden geacht om woensdag om zes uur bijelkaar te komen. Voor het eerst een echte Guru gezien.. tulband, witte baard en mooie gewaden. hij heeft gesproken, gesproken, gesproken, gesproken en gesproken. Niet alleen die dag maar die komende dagen hebben we yoga gedaan en geluisterd, geluisterd en geluisterd... Super interessant over manier van leven, keuzes ens. Maar van negen uur 's ochtends tot 1 uur 's middags op de grond zitten en luisteren is niet echt wat ik gewend ben. phoe.. Ik was kapot elke vrije minuut (vaak alleen van half 2 tot vier) alleen maar geslapen.. Ik wilde echt graag naar huis... weer tot rust komen, slapen... Op een gegeven moment (ik weet niet of dit door de oefeningen kwam) kon ik de geur van eten niet meer verdragen. Ik kreeg ook geen hap naar binnen.. Op zich voor mij erg raar... De eerste dagen was het eten namelijk echt mega super lekker!!! En bij elke maaltijd was er live muziek!!

Op een gegeven moment hadden we een wandeling door het bos naar een plek waar we een sessie hadden. Dus Sadguru gewapend met een hoed, zonnenbril en felgele regenjas voorop door t bos. Hij leek wel ZZtop! we kwamen door een dorpje, kippen, geitjes en koeien vrij buiten rondlopen. Hutjes huizen met muren, motoren en een zeer moderne graafmachine... sommige dorpjes gaan ook met de tijd mee!! We kwamen bij een riviertje wat we over moesten steken. aangezien het behoorlijk geregend had (en nog steeds af en toe regende, daar is de moesson al begonnen) moesten we op stenen klauteren en sommige trokken hun schoenen uit. Er stonden een aantal vrouwen de was te doen (daar is de moderne tijd nog niet echt doorgedrongen.. ) en een peutertje stond er bij. Met alleen een hempie aan stond hij op z'n blote voetjes in t water met open mond de hele volksverhuizing te aanschouwen... Moet je je eens voorstellen dat je in t water aan t spelen bent en dan komen er uit t niets ineens 170 mensen de rivier over steken...
Uit eindelijk bij een open plek aangekomen en daar was alles geinstaleerd, geluid, zeil om op te zitten en de sessie kon beginnen! Daarna bleek dat we daar ook gingen eten. Alle vrijwilligers hadden al het eten naar die open plek in het bos gesjouwd!!!! Helaas brak het noodweer toen los.... Binnen enkele min. waren we doorweekt en dreven de aardappeltjes rond op mijn bordje... uiteindelijk zijn we allemaal terug gelopen... wat een gewaarwordeing, zo'n heftige regen!!!
(Dat zal wel wat worden in Mumbai.... http://www.powai.info/2009/05/highest-high-tide-in-a-100-years.html)

Er is daar een tempel waarin een energie aanwezig was, die Sadguru met drie anderen gemaakt heeft, die er voor zorgde dat alle chakra's aangeraakt werden. Ik zelf kon dit niet echt ervaren maar wel merkte ik een bepaalde sfeer en soms wat subtiele trillingen in mij. Ook voelde ik de stilte ook al was ik er al uit... heeft wel iets maar ik kan t erg moeilijk onder woorden krijgen..
Verder hadden ze daar een waterval dat vanuit de bergen in een gebouw stroomde. Het gebouw was ontzettend hoog, langwerpig met een breede trap naar het water toe. In het water was een beeld (het heeft een bepaalde naam maar zoals vooral de 'spanje gangers' weten ben ik niet echt goed in namen onthouden). Het was de bedoeling dat je in het water ging. Het eerst half uur was voor de vrouwen het tweede voor de mannen. Je moest je in een gebouw er naart omkleden, douchen en daarna een rood, aarde kleurig gewaad aan doen. Ik liep de trappen af en het was alsof tijd stilstond... het leek net alsof ik in de tijd terug gegaan was en honderden jaren voor christus in een tempel als priesteres leefde... Mooi. Het water was koud maar het frappante was der er een soort opstuwende kracht in het water aanwezig was... heel bijzonder... het gaf een soort vrij verheven gevoel. Maar het is echt heel moeilijk om deze gevoelens op papier te zetten..
Maar dit was echt een super ervaring!!

Daarna weer terug naar Mumbai... eindelijk even niks... Slapen.... dat is wat ik de afgelopen dagen dan ook gedaan heb!!!

kus van mij