Ik ben weer in Mumbai aangekomen... Na drie ontzettende intensieve weken ben ik erg blij dat ik even niks heb en thuis ben... waar dat dan ook mag zijn ;)
De twee weken in Nederland waren mega super, vooral door de film Danser en alles wat ik met de danseressen heb mogen mee maken!!!
Ik kwam maandagnacht terug in Mumbai en woensdagochtend vloog ik richting Tamil-Nadu (niet echt handig gepland maar zoals velen weten is dat toch niet echt mijn sterkste kant). Dus nog helemaal niet uitgerust vertrok ik alleen naar het vliegveld. Spannend omdat ik alleen was in het hectische India. Maar al op het vliegveld kwam ik Robin tegen (hij woont ook in Powai en we waren hem wel eens tegen gekomen, fijne gast) Hij ging ook naar de training. Dat is echt toevallig en samen hebben we de reis ondernomen (stiekem wel erg fijn om samen met hem te reizen..). na geland te zijn in en Coimbatore een taxi geregeld vertrokken richting het Center. Leuk om door India te rijden...
Na ongeveer 1 uur rijden zagen we bergen... super mooi!! en opeens een hekwerk met schrikdraad.... hmmm... (het bleek later voor de wilde olifanten te zijn! hihihihihi...) We arriveerden... na het invullen van (natuurlijk) verschillende formulieren kreeg ik een kamer aangewezen. Er waren verschillende verblijven. Je kunt het bekijken als verschillende vierkante blokken die naastelkaar en opelkaar gezet waren. Het had een ontzettende gezellige sfeer.. De omgeving was ook echt heel bijzonder mooi!! Helaas mocht je er eigenlijk geen foto's maken, die deed ik toch maar werd er elke keer op gewezen...
Het programma werd niet echt gegeven. We werden geacht om woensdag om zes uur bijelkaar te komen. Voor het eerst een echte Guru gezien.. tulband, witte baard en mooie gewaden. hij heeft gesproken, gesproken, gesproken, gesproken en gesproken. Niet alleen die dag maar die komende dagen hebben we yoga gedaan en geluisterd, geluisterd en geluisterd... Super interessant over manier van leven, keuzes ens. Maar van negen uur 's ochtends tot 1 uur 's middags op de grond zitten en luisteren is niet echt wat ik gewend ben. phoe.. Ik was kapot elke vrije minuut (vaak alleen van half 2 tot vier) alleen maar geslapen.. Ik wilde echt graag naar huis... weer tot rust komen, slapen... Op een gegeven moment (ik weet niet of dit door de oefeningen kwam) kon ik de geur van eten niet meer verdragen. Ik kreeg ook geen hap naar binnen.. Op zich voor mij erg raar... De eerste dagen was het eten namelijk echt mega super lekker!!! En bij elke maaltijd was er live muziek!!
Uit eindelijk bij een open plek aangekomen en daar was alles geinstaleerd, geluid, zeil om op te zitten en de sessie kon beginnen! Daarna bleek dat we daar ook gingen eten. Alle vrijwilligers hadden al het eten naar die open plek in het bos gesjouwd!!!! Helaas brak het noodweer toen los.... Binnen enkele min. waren we doorweekt en dreven de aardappeltjes rond op mijn bordje... uiteindelijk zijn we allemaal terug gelopen... wat een gewaarwordeing, zo'n heftige regen!!!
(Dat zal wel wat worden in Mumbai.... http://www.powai.info/2009/05/highest-high-tide-in-a-100-years.html)
Er is daar een tempel waarin een energie aanwezig was, die Sadguru met drie anderen gemaakt heeft, die er voor zorgde dat alle chakra's aangeraakt werden. Ik zelf kon dit niet echt ervaren maar wel merkte ik een bepaalde sfeer en soms wat subtiele trillingen in mij. Ook voelde ik de stilte ook al was ik er al uit... heeft wel iets maar ik kan t erg moeilijk onder woorden krijgen..
Verder hadden ze daar een waterval dat vanuit de bergen in een gebouw stroomde. Het gebouw was ontzettend hoog, langwerpig met een breede trap naar het water toe. In het water was een beeld (het heeft een bepaalde naam maar zoals vooral de 'spanje gangers' weten ben ik niet echt goed in namen onthouden). Het was de bedoeling dat je in het water ging. Het eerst half uur was voor de vrouwen het tweede voor de mannen. Je moest je in een gebouw er naart omkleden, douchen en daarna een rood, aarde kleurig gewaad aan doen. Ik liep de trappen af en het was alsof tijd stilstond... het leek net alsof ik in de tijd terug gegaan was en honderden jaren voor christus in een tempel als priesteres leefde... Mooi. Het water was koud maar het frappante was der er een soort opstuwende kracht in het water aanwezig was... heel bijzonder... het gaf een soort vrij verheven gevoel. Maar het is echt heel moeilijk om deze gevoelens op papier te zetten..
Maar dit was echt een super ervaring!!
Daarna weer terug naar Mumbai... eindelijk even niks... Slapen.... dat is wat ik de afgelopen dagen dan ook gedaan heb!!!
kus van mij
Wow, wat een enorme ervaring lijkt me. Dat maak je niet snel mee als normale Nederlander.
BeantwoordenVerwijderen