dinsdag 18 augustus 2009

Finish!

Yes, m'n project is afgerond! Klus is geklaard. M'n project is goed geslaagd, we hebben bereikt wat bereikt moest worden, en de boel kan autonoom doordraaien als ik niet meer betrokken ben. Het was een erg leuke klus, met goeie resultaten, dus ik ben er wel tevreden over en ook van mn opdrachtgever in NL kwam positieve feedback. Ik ben ook blij dat het klaar is; normaliter heb ik jobs zonder begin en einde, maar dit was een tijdige klus en ik moet zeggen dat dat goed bevallen is.

Vandaag hebben we op het werk pizza laten komen om ons succes te vieren, en daarmee is er een formeel en sociaal einde aan de klus gekomen! Morgen komen Tanja d'r ouders hier op bezoek en gaan we een weekje samen met hen Mumbai verkennen, daarna vliegen we terug naar Nederland met z'n vieren. Op 7 september gaan Tanja en ik weer naar India .. ik ga nog 2 weken helpen bij de start van een volgend project van een collega, en daarna gaan Tanja en ik India verder verkennen!

Hindlish - 3

In deze aflevering over het India-engels alleen stukje over het woord "only". Het woord "only" heeft natuurlijk de betekenis van alleen, uitsluitend of slechts. Maar in het taalgebruik in India gaat dit nog een stapje verder. Ik denk dat dat komt omdat het Hindi meer betekenissen kent van ditzelfde woord.

Voorbeeld:

Hindi-engels;"Put it there only"

Ogenschijnlijke vertaling;"Leg het uitsluitend daar neer!"

Werkelijke vertaling in het flat-brabants;"Makt oe eige ginne zorge nie en pleur doar moar neer"

Werkelijke vertaling in het nederlands :"Leg het daar maar neer hoor"

Met andere woorden: in plaats van 'uitsluitend' betekent het 'only' in de Indiase context heel vaak alleen: je hoeft nergens anders aan te denken, doe maar gewoon alleen dit (het makkelijkste).

Nog een voorbeeld, uit de praktijk: je vraagt je kleermaker of ie een patroontje exact kan namaken. Hij zegt natuurlijk "Yes yes". Je vraagt nog een keer bevestiging, en hij zegt; "Yes yes, same only".

Zelfs op officiele rekeningen staat er soms na het totaal bedrag "only".

See you next time only!

Janmashtami



Janmashtami is een festival in India dat de geboorte van lord Krishna viert. In het hele land zijn er festiviteiten, maar vooral (alleen?) in Mumbai is dit een waar spectakel. Overal door de stad zijn er potten hoog boven de straat opgehangen. In deze potten zit buttermilk maar ook geld! Vanuit allerlei wijken gaan teams van klimende jongeren op pad (veelal in vrachtautos) en doen bij verschillende potten een poging om met een menselijke pyramide er bij te komen. Een van de kleinste mennekes van de groep krijgt een fietshelm op en mag voor 'piek' spelen. Als ze bij de pot komen breken ze deze, waarna het hele team onder de zuivel komt en het geld in het team verdeeld wordt. Sommige potten bevatten een paar duizend roepies, en sommige zelfs honderdduizenden roepies.

Wij wilden dit spektakel natuurlijk ook meemaken. Ik was vroeg van mn werk vertrokken en hadden met Wouter en Dorieke afgesproken om naar de lokale variant, in onze wijk, te gaan kijken. Arjun hadden we lekker naar huis gestuurd want wij konden net zo makkelijk te voet. Gewapend met fotocamera en goeie zin (he Tanja?) gingen we op pad. We kwamen er echter al heel snel achter dat het door het gemeente bestuur verboden was om dit festival in onze wijk te vieren. De reden: swine flu. Dus .. toch Arjun maar weer terug laten komen en met de auto op pad. Arjun volgde de trucks vol klimmers richting Gatkopar en Vikrholi. Onderweg was het al een festijn op de weg, de licht aangeschoten jongeren vonden het super om op de foto te gaan, en waren schijnbaar ook nog minder dan normaal gegeneerd om naar mijn sexy verloofde te staren. Onderweg zagen we vanuit de auto nog net 1 team een potje breken, maar we wilden het natuurlijk van dichtbij bekijken.
Ergens in een wijk zagen we een pot hangen. We besloten daar te wachten. Na 5 minuten kwamen er 2 ploegen uitbundige klimjongeren aan die niet precies wisten of de pot, of de 2 blanke europeanen nu het interessantste waren op straat. Afijn het was gezellig.
De teams hadden beide hun eigen tactiek (ploeg a: zie maar, doe maar wat .. gas er op naar boven .. en ploeg b: een geoefende structuur .. zie foto). Maar beide teams kwamen minstens 2 lagen mensen te kort om bij de pot te komen. Desalniettemin werden de kleine piek-rakkers wel triomfantelijk het plein over gedragen na het voltooien van de helaas niet hoog genoege menselijke pyramide. Het feit dat wij, als westerlingen, enthousiast waren en mee klapten en aanmoedigden was nu voor de paar honderd mensen en vooral de teams een extra attractie! Heel apart allemaal. Maar wel erg leuk om van dichtbij mee te maken.

Zie m'n foto site voor meer prettige prenten (<- click!).

Groeten,
Martijn & Tanja

maandag 10 augustus 2009

reizen...

Hallo allemaal!

Ik weet t.... het is erg lang geleden.... Was zelfs onze blog bijna vergeten! even een update:

- Martijn had inderdaad na drie dagen geen last meer van oorpijn!

- ik ben uiteindelijk niet gaan werken bij Apne Aap. Ik heb ben er een keer naar toe gegaan, of althans een poging gedaan, want na ruim 2,5 uur in de auto gezeten te hebben kwamen we er achter dat de straten blank stonden en we er niet konden komen met de auto. Aangezien het niet zo'n hele erge frisse buurt is ga ik daar niet in m'n eentje naar toe lopen... Het is echt te lang rijden en als ik daar dan aankom dan blijft er maar zo weinig tijd over om daadwerkelijk iets te doen.... dat werkt dus niet, helaas...

- Ik ben naar een toneelstuk gegaan in een super leuk theater. We hadden iemand ontmoet die dit stuk had geproduceerd en had ons uitgenodigd.... Ik kwam er pas daar acchter dat t in t Hindi was en dat t een stuk voor kinderen was...!!!

- Ik ben met Poonam (onze kok) een sari gaan kopen. Ontzettend leuk!! uiteindelijk kwam ik er achter dat wij toch echt met een hele verschillende bril naar zaken kijken. Ik vond een geel/oranje sari het mooiste omdat haar donkere huid daar zo mooi in uit kwam.... Maar Poonam vond dat juist een groot minpunt!!! ze koos uiteindelijk voor een groene omdat haar donkere kleur daar niet zo in op viel!!!

- Ik heb uiteindelijk een naaimachine winkel gevonden en heb een naaimachine gekocht. Er waren gelukkig ook voor hun moderne (voor ons de al wat oudere modellen) naaimachines voor thuis. De vintage S trap naaimachine wordt hier nog gewoon gebruikt, sterker nog je kunt deze, of dit soort, gewoon nieuw kopen. Maar om dat mee terug te nemen naar Nederland?! Die dingen wegen echt loooood zwaar!

- Verder is Martijn zijn project aan t afronden en ben ik dus veel achter de naaimachine gekropen.

- Ik heb 'nederlands' gekookt voor onze verhuurders. Nederlands tussen haakjes aangezien de echte nederlandse gerechten met varkens of rundvlees is was dat toch nogal een probleem... en een echt standaard maal (kip met groenten en aardappels met sju) daar durfde ik toch niet echt te gaan serveren bij echte Indiers... Dus ik heb italiaans gekookt, zeer simpel maar onze kok keek haar ogen uit... "Hoe maak je nu pasta?" Hahahaha, dat is echt niets, vergeleken met Indiaas eten!!

De afgelopen weken stond echter in t teken van plannen, puzzelen en meten! Zoals een aantal weten zijn mijn ouders in India aan t reizen en komen ze de 20e bij ons in Mumbai. Nu hadden wij t wilde idee om een stukje met ze mee te reizen... Maar dan als verassing.... Gewoon ineens bij hun hotel, of stadje te zijn en ze tegen te gaan komen dat leek ons echt een super verassing! Een heel leuk idee alleen een hels karwei om t uit te zoeken!!! Dit vliegtuig was te duur, deze trein is vol, deze vlucht sluit niet aan op de andere vlucht, deze maatschappij biedt een te dure tour aan, deze nog duurder enz, enz. Uiteindelijk is het ons gelukt!! het plan was alsvolgt:

Donderdag 6 aug. vertrek 7.30 van huis om de vlucht van 9.25 naar Delhi te halen. Aankomst Delhi om 11.20 uur en vertrek aansluitende vlucht om 12.40 naar Amritsar. Aankomst in Amritsar om 14.00 uur. Mijn ouders zouden die dag om 13.30 uur aankomen met de trein in Amritsar dus wij zouden ze gaan verassen in het hotel.

Oke, de vlucht van Mumbai naar Delhi had vertraging... Ik zag t al voor me.... verassing niet gelukt, dure vlucht weggegooid (in totaal 2 personen alleen heenvlucht was ongeveer 120 euro!!! dat was de enige die er nog vrij was...) en daar stonden we... in Delhi.... Verder was ik helemaal zen, en volledig ontspannen!! Bij de landing zijn wij als een gek gaan rennen naar de juiste incheck balie (hadden in eerste instantie de foute balie maar uiteindelijk de goede gevonden). Aan t personeel situatie voorgelegd, mochten voor de rij apart inchecken en toen rennend naar de boarding gate.... want die was al begonnen! Uiteindelijk zitten wij hijgend in te vliegtuig naar Amritsar... we hebben t gehaald!!!!

Toen had de vlucht van Amritsar vertraging... zucht... uiteindelijk kwamen wij om 15.00 in t hotel aan om er achter te komen dat mijn ouders al weg waren met gids... K**!
Aan het hotel uitgelegd wat wij van plan waren, die wisten t nummer van de chauffeur te achterhalen, die werd gebeld en in t Hindi uitgelegd wat de situatie was. De chauffeur zou na het bezoeken van de tempel en voor de India/Pakistan border closing ceremony naar het hotel gaan om zogenaamd iets op te halen... rond vier uur zouden ze er zijn, maar wij zouden bericht krijgen als ze onderweg naar t hotel kwamen.. dus wij wachten... en wachten...

16.15...niets gehoord... ik wist wel dat we hen per see te pakken moesten krijgen anders gingen ze naar de border closing ceremony en dan zouden ze pas om 20 uur weer terug zijn.... dan hadden we die hele reis gemaakt om alleen 's avonds met hen te eten (want zij vertrokken de volgende dag namelijk weer)

Na een hoop gebel en stress (van mijn kant uit, Martijn was natuurlijk erg rustig..) heeft Martijn het nummer van de gids te pakken weten te krijgen en deze gebeld... Dan maar geen verassing zoals we gepland hadden, dat we ze te pakken kregen was t belangrijkste! Dus Martijn nog een keer gebeld, en na een paar momenten van verwarring gaf de gids de telefoon maar aan Rein. Martijn had nu ineens Rein aan de lijn ..

Nu zaten Rein en Elly (mijn ouders) op dat moment net in een meditatieruimte bij de Gouden Tempel van de Sihks.. Dit is echt een hele bijzondere plek... Deze tempel is een groot complex waar iedereen, ongeacht geloof, naar toe kan. Je moet alleen je schoenen uit doen en je hoofd bedekken. Deze tempel is volledig in gebruik. Er worden gratis maaltijden verstrekt en je kan er gratis slapen (er lagen 's avonds dus ook honderden mensen verspreid over het hele complex op t marmer te slapen) er wordt gelezen in het heilige boek. Er zijn leraren en leerlingen die daar wonen en die hun leven gewijd hebben aan t geloof. Het is een heel vooruitstrevend geloof. Zo'n 300 jaar geleden heeft De oprichter (Guru Nanak ... je klikt op de gouden tempel krijg je de site te zien met van allerlei informatie) aangegeven dat hij vindt dat iedereen gelijkwaardig is, of je nu uit de lage kaste komt of een vrouw bent, iedereen heeft recht op gelijke kansen. Deze visie zorgt voor een hele fijne sfeer in het gehele tempel complex. Je mag overal komen en kijken en iedereen is open en hartelijk. Heel bijzonder om te zien hoe deze mensen vol overgave zich geven aan deze levens invulling. Er wordt namelijk non stop in het heilige boek gelezen. ze hebben tour beurten van drie uur zodat er altijd gelezen wordt... dat kun je gewoon bekijken!

Oke even terug naar de situatie:
mijn ouders in de meditatieruinte van de Sikhs;

Telefoon voor Rein:

Rein keek al raar op, dat kan niet!!???
Rein: "Yes, good afternoon this is Rein Verhoeven speaking"

Martijn: "Hallo Rein, Martijn hier: hebben jullie zin om samen met ons naar de borderceremonie te gaan!?"

Rein gaf dit bericht door aan Elly en mam slaakte een gil!! "WAT!!?!"

Dit galmde natuurlijk door de hele meditatieruimte van de sihks!!!! HAHAHA!! Daar had ik graag bij willen zijn!

Nadat ze de tempel bezocht hadden keerden ze terug naar het hotel en samen zijn wij naar de border met Pakistan gegaan. Dit is de enige veilige officiele grensovergang met Pakistan en deze wordt elke avond officieel met een ceremonie gesloten. Deze officiele ceremonie gaat er luidruchtig, passievol en opzwepend aan toe. De Pakistanen zitten aan de andere kant en zowel de Indiers als de Pakistani slaken luide kreten ter ere van hun land. De bedoeling is dat je nog meer herrie kan maken dan de andere kant!Daarna gezellig een hapje gegeten met elkaar en de volgende dag zijn mijn ouders naar t volgende plaatsje gegaan en hebben wij de tempel bezocht. De dag er op zijn wij heeel vroeg vertrokken naar Agra (dat wil zeggen met de trein naar Delhi en daar met de auto naar Agra) Een hele tocht om natuurlijk de..... Taj Mahal te zien!! We zijn er met zons ondergang en met zonsopgang geweeest... kippenvel...



Een hele mooie, leuke maar ontzettend vermoeiende tocht!
Tot de volgende keer!! kus