Holi shit

Op 11 Maart was het dit jaar tijd voor het Holi festival in Mumbai. Ieder jaar is dat een andere dag, het gaat er namelijk (in de Hindu kalender) om wanneer het volle maan is.

Als aspirant Mubaienaren (of Mumbaiisten, of Mumbajerts) wilden wij graag een graantje meepikken van dit festival genot. Ik heb op mijn werk bij zeker 8 mensen navraag gedaan over de plek waar men (als blond en blanke westerlingen) toch op redelijk veiligerwijze kon participeren in het Holi-spelen. De antwoorden varieerden nogal, binnen de kaders van 'waarschuwingen'; pas op voor chemicalien, pas op voor handtastelijke mannen, pas op , pas op. Verder werd het me duidelijk dat Holi overal is, maar geen specifieke plek te noemen is waar wij naartoe zouden kunnen gaan. Last minute vonden we nog wat georganiseerde excursies naar Holi festijnen, inclusief kleurstoffen en waterballonnen, maar dat leek ons wat on-echt, en het was er toch al redelijk te laat voor. Afijn, het hotel adviseerde naar Juhu beach te gaan. Mijn collegas adviseerden om later in de middag te gaan ivm drukte en toegankelijkheid.

Nadat we in het hotel de Holi-specifieke snacks hadden genuttigd voor de lunch (ja, echt weer heerlijk eten!!) werden we wat vertraagd door wat ongeplande oproer in Tanja's interne zaken. Even later hadden wij ons in ge-olied (om de kleurstoffen eraf te kunnen krijgen), en hadden we onze minst geliefde kleren aangetrokken en waren we klaar voor Holi. We namen een taxi naar Juhu Beach. Onderweg was het vreselijk rustig, waarschijnlijk rustiger dan dat we ooit nog gaan meemaken in Mumbai.

Nadat we in Juhu aangekomen waren was ook duidelijk waarom: iedereen was op het strand!

De meerderheid van de mensen was erg besmeurd met intense kleuren en lichtjes aangeschoten. Op het strand werd veel gespeeld, voornamelijk een soort human-landjepik en cricket. Op het moment dat we even bij het landjepik-spel bleven staan kijken kreeg ik van een paarse meneer direct uitleg wat er gebeurde, hetgeen resulteerde in het feit dat Tanja en ik vanaf dat moment de werkelijke attractie waren op het strand! Veel mensen zochten verkoeling in de zee. Het werd ons echter wel pijnlijk duidelijk dat het echte kleurengooien en waterballonnenballet al afgelopen was en dit de after-party was. Licht teleurgesteld begonnen we, volledig voorbereid op een kleurendouche, aan een wandeling over het strand.

Een korte opsomming van de observaties:

• Westerlingen gaan NIET naar Juhu beach. Ik heb er precies 1 gezien, en Tanja ook.


• Hoe pas je 83123 Indiers op een klein strand? -> zo dus:

• Cricket is voor iedereen!


• Vrouwen baden ook IN sari (hoewel er erg weinig vrouwen uberhaupt waren .. laten we zeggen 5 per 10.000)


• Westerlingen blijven interessant voor de Indiers (zelfs na de Britse invasie nog). We werden geregeld aangesproken, op vriendelijke manier : "Happy holi, how are you sir".


• Indiers vallen op Tanja (ja, ik kan het ze niet kwalijk nemen).


• Een strak shirtje, omdat dat het enige is dat vies mocht worden, is bij nader inzien misschien toch niet zo'n goed idee. ( dit zeg ik overigens en niet Martijn ... )


• Het strand van Juhu is vies.


• Er zijn geen terrasjes op plekjes waar je rustig kunt zitten.


• Op het strand van Juhu kun je (schijnbaar) perfect je roes uitslapen, zelfs in de branding.
  
• Massage olie is GEEN goede zonnebrand.

Het was wel weer een hele aparte Mumbai-ervaring, maar niet het Holi wat we graag hadden willen meemaken. Waarschijnlijk krijg ik morgen op het werk de echte tips te horen: " Oh, je had daar heen moeten gaan ". Aan de andere kant lijkt het er ook meer op dat Holi een feest is voor de vele kleinere gemeenschappen binnen de stad: families, straten, wijken, vrienden. Dus niet iets waar je als buitenstaanders makkelijk terecht komt.

Afijn, de brandende zon en de olie op onze huid zorgden tezamen, na een fikse strandwandeling, voor een behoorlijk rode double Dutch-soufle, en hierna wilden we maar 1 ding: het zwembad in duiken. En dat hebben we dan ook gedaan!