bezoek en op bezoek..

Hi allemaal!

Vorig weekeinde stond in teken van Bezoek!! Vrijdag waren we bij Nina (een van de vrijwilligers van Ankanksha) uitgenodigd om een hapje te komen eten. Aangezien wij alle twee gek zijn op Indiaas eten zou zij iets lekkers klaar maken... We kwamen enigszins laat (ruim 1,5 uur...) aangezien een van de collega van Martijn die ochtend een tabla voor Martijn had uitgezocht en had gereserveerd zodat hij hem die avond, na het werk, kon kopen... De tablawinkel zou maar 10 min. van het kantoor af zijn dus wij zagen geen probleem... Nu zijn wij allebei niet goed in het inschatten hoe lang iets duurt.. maar we kwamen er snel genoeg achter dat dit geen goede inschatting was... aiaiaiai..

Martijn voor het eerst achterop de motor in Mumbai! Hij heeft het zelfde gemerkt als ik in een autoriksja... In een auto heb je niet zo goed door dat de uitlaatgassen eigenlijk heel vies zijn... maar achterop een motor wel!!

Uiteindelijk aangekomen en maar niet verteld dat hij net een tabla gekocht heeft maar dat het werk langer duurde dan verwacht... Soms mag je best de waarheid een beetje verdraaien... vinden jullie niet? (niet antwoorden svp)

Bij Nina was het ontzettend gezellig en hebben erg lekker gegeten... het viel me toen pas op de het appartement maar 1 slaapkamer heeft... Dit is erg normaal in Mumbai maar wij vragen ons toch enigszins af hoe het in zijn werk gaat... Waar slaapt Amrita (hun dochter) en hoe gaat t met hun intimiteit... Hmm.. Er toch maar voor gekozen om het niet te vragen!! Lijkt me toch raar voor ze om ineens een vraag te krijgen waar ze in hemels naam vrijen met elkaar!!

Zaterdag waren alle vrijwilligers van Akanksha uitgenodigd om bij Madhumita (dus ook een vrijwilliger) te komen lunchen.. Ik dus voor het eerst alleen in een autoriksja op pad! ik had aan Arjun gevraagd hoe duur het ongeveer was en hij gaf aan dat je voor een taxi 50 rs kwijt was en een autoriksja was veel goedkoper...

Ik had een papiertje waarop het adres stond maar ik wist dat het tegenover Anderi station was dus dit vertelde ik. Na 45 min door Mumbai gehobbeld kwamen we bij het station. Maar ik herkende het helemaal niet... euh... Tanja het was Anderi West! oke, dus weer op pad... de chauffeur wist niet precies waar het was dus met het papiertje on zijn hand ging hij een aantal mensen op straat de weg vragen. Al snel wist hij het en bracht hij mij waar ik moest zijn. Toen kwam het afrekenen. Ik verstond 17 rs en wilde hem 50 rs geven, een behoorlijke fooi, dacht ik zo... alleen het bleek niet 17 rs te zijn maar 70!!! aiaiai een kleine vergissing... ik was wat overdonderd, bood mijn excuses aan en ging weg... maar hierdoor was ik helemaal vergeten om een fooi te geven... hij had zo z'n best gedaan... ik baalde er van... maar goed. Nina gaf aan dat de prijs fair was dus ik moest mijn prijsinschatting wat omhoog schroeven voor de terugrit.

De lunch was ontzettend lekker en gezellig. In India is er weinig verschil tussen avondeten en lunch. Er zijn natuurlijk verschillende gerechten maar de lunch maaltijd had net zo goed een avondmaaltijd kunnen zijn...

Madhomita woont echt ontzettend gaaf!! op 8 hoog en ze kan de zee bewonderen... Super!

Haar man was in Nederland geweest en hij vertelde er over. Ik heb me ziek gelachen... vanuit de ogen van een Indiër Nederland bekijken is ontzettend grappig!!!

Hij vertelde dat hij in Amsterdam liep en dat er mensen op de fiets geërgerd en boos van alles tegen hem zeiden... pas na een aantal keren had hij door dat hij op een 'fietspad' liep... Hahahaha het verkeer in Mumbai is echt totaal het tegenovergestelde van Nederland... er bestaan helemaal geen fietspaden hier... een stoep bestaat wel maar als er geen drempel ligt kun je er ook gewoon met de auto, riksja of fiets rijden.. Ik kan me echt zo voorstellen dat hij in het geordende Nederland begrippen tegenkomt waar hij nog nooit van gehoord heeft... waaronder een fietspad dus..

Zaterdagavond kwam een collega van Martijn met zijn vrouw en zoontje bij ons eten. Ik was even vergeten dat ik in de ogen van kleine kinderen heel eng ben maar toen dat kleine kereltje binnen kwam wist ik het weer. Hij kroop achter mamma en liep terug naar de deur... ging op zijn teentjes staan om bij de klink te komen! Hij wilde heeeel graag weer weg!!! Pas toen ze uiteindelijk echt weg gingen ontdooide hij een beetje en hebben we samen door de kamer gesprongen.

Van deze collega hoorde ik dat echte planten en kaarsen producten zijn voor de rijkeren. De middelklasse heeft ze niet. Deze gebruiken alleen kaarsen als de stroom uitvalt. Aha, vandaar dat ze zo ontzettend duur waren!!

Het was trouwens een ontzettend aparte ervaring dat Poonam met haar nichtje in de keuken aan het koken waren en ik geen idee had hoe lang het nog zou duren. Ik wist ook helemaal niet wat we gingen eten want Martijn had met de kok van alles voorbereid en de boodschappen gehaald. Ik wist niet of we een voorgerecht hadden of alles tegelijk kregen.. en voelde me daardoor soms onhandig en onwennig in mijn eigen huis!!

Zondag hebben we heerlijke koffie gedronken! We hebben een luxe koffie/eettentje gevonden bij ons in de buurt... eindelijk heerlijke koffie!! De kampioenschappen cricket zijn begonnen en als er ergens een TV staat, staat er meestal een rijtje mannen voor (meestal buiten, door de ramen heen te staren) om de wedstrijd te volgen. Gezien de laatste aanslagen worden deze kampioenschappen in Zuid- Afrika gehouden... Wel een raar idee...

Deze week nog Ankanksha en dan is het schoolvakantie!!!

kus van mij