Happy Birthday Hariharan

Een zeer gewaardeerde collega van mij hier in India (Umakanth) had ons uitgenodigd om vrijdag mee te gaan naar de verjaardag van zijn schoonbroer; een van de meest bekende en populaire zangers in India: Hariharan. Klassiek geschoold en thans met moderne inslag allerlei film en cd muziek aan het produceren. Umaktanth weet dat ik muzikant ben, hij is zelf ook een muziek liefhebber en presenteert een aantal internet-radio uitzendingen ieder weekend. De VONK muziek is daarop reeds een paar keer te horen geweest (luisteraars over de hele wereld, erg leuk).
De verjaardag van Hariharan zou een muzikaal festijn worden met jam-sessies. Ik zou ook mee mogen doen vertelde Umakanth. Wederom hadden we geen enkel idee wat we konden verwachten.
Om 15:00 vertrokken we. Umakanth haalde ons voor de deur op en we reden vervolgens door Noord Mumbai, via New Mumbai naar het plaatsje Karjat, ongeveer 100 km ten zuiden van Mumbai en een stukje land inwaards.

Het was een interessante rit, weer een heel stuk van India wat we nog niet gezien hadden. Onderweg kwamen we een tempel in aanbouw tegen met een gigantisch beeld van een Hindoe God met een apenhoofd.
Aangekomen in Karjat reden we door tot bijna helemaal tegen de berg aan. Boven op de berg is een groot stuwmeer voor elektriciteitswinning, en de afvoer daarvan is een klein beekje/riviertje wat de tuin van Hariharan doorkruist. Het is erg wild water, ten minste door de week en op zaterdag, want op zondag sluiten ze de boel af en is er nog maar een minimale stroom.
Ook dit huis, eigendom van de zus van Umakanth, is weer een idyllische locatie; zwembad, cocos plantage, moderne versie van stonehenge, grote vijver, mega tuin, en alsof dat nog niet genoeg was; een privé amfitheater. In dat theater zouden ’s avonds ook de muzikaliteiten plaatsvinden. Door deze locatie, het huis en de omgeving etc is al snel duidelijk dat meneer Hariharan behoorlijk goed verdient met zijn gezang. Ik heb een paar van zijn nummers gehoord afgelopen week, en ook in de auto. Maar eerlijk gezegd is het daarmee erg moeilijk in te schatten hoe je dat moet plaatsen kwa roem of rijkdom.
We hadden voor Hari ook een kado mee genomen; natuurlijk de Vonk CD (je weet nooit waar het goed voor is) en een boek over wijnen (waar hij schijnbaar gek op is...). In India is het gebruikelijk dat de kados pas opengemaakt worden als de gasten vertrokken zijn. Zo ook hier, we weten dus niet of ie er blij mee was, maar ons gebaar werd bijzonder gewaardeerd.

Op deze foto zie je hoe het personeel de boel aan het schoonmaken en opbouwen is in het amfitheater. Dit is een top locatie voor buiten concerten. De stroom voorzien aldaar is erg slecht, dus een grote generator op een auto stond iets verderop de hele avond te loeien.

Gedurende de eerste uurtjes van de avond kwamen de eerste gasten binnen; veelal beroemde Indiase mensen (ex-filmsterren, tv-kok, muziek producenten, etc). Ik vond met name aansluiting bij de muzikanten van Hariharan, en heb daarmee wat leuke contacten gelegd voor in de nabije toekomst. Ik ben door allerlei mensen uitgenodigd om die avond mee te spelen, de muzikanten en Hariharan wisten dat ik zou komen, en dat ik muzikant ben. Maar goed, de muziekstijl was niet helemaal mijn ding, er werd weinig gegrooved en het jammen in hun begrip is meer het uitvoeren van bekende & kweeige liedjes op net iets andere wijze. Ik denk dat jullie begrijpen dat deze setting niet helemaal het beste in mij naar boven haalde, en ik heb het meespelen dus maar overgeslagen.
Het muzikale deel van de avond begon met een klassieke Indiaase muziek (zie foto). Een klassieke zanger, met werkelijk fenomenale skills, zong de sterren van de hemel, begeleid door tabla, harmonium en een sarangi (soort viool achtig instrument). Hierin werd flink geïmproviseerd en een enorme dynamiek zorgde voor veel spanning. Het was erg gaaf!







Hariharan zelf ging natuurlijk ook nog wat deuntjes zingen, met band, en soms met zijn muzikale partner Lesley Lewis. De muziek die zij maken is een mix van klassiek beïnvloedde zang met westers-achtige middle-of-the-road muziek. Een soort easy listening. De Indiase cultuur drijft op mythes en verhalen (de mahabarata bijvoorbeeld) en dat zie je ook terug in de moderne muziek: het zijn hele verhalen op muziek. De tekst en zang zijn het belangrijkst, de rest is ondergeschikt. In tegenstelling tot het eten in India mis ik hier toch wel wat pit. Er waren nog verscheidene andere zangers en zangeressen die kwam optreden, sommige erg leuk, sommige wat flauw. Maar toch, voor een buiten concert in een amfitheater met 50 man publiek was de sfeer heel leuk.


Natuurlijk was er ook hier weer heerlijk eten, een groot buffet met veg en non-veg. Heerlijk zitten smullen! We hebben met een aantal mensen gekletst over India, reizen en Nederland. We hebben ons verbaasd over waarom er niemand het zwembad in dook, verbaasd over waarom er niemand ging dansen, maar we hebben hele fijne avond gehad.