Op 30 April was het in Mumbai de dag van het stemmen. De nationale verkiezingen zijn in volle gang, en het stemmen gebeurt hier gefaseerd per stad/staat omdat anders de beveiliging niet goed genoeg geregeld kan worden. Daar waar bij ons een aantal vrijwilligers een stemhokje in een herberg of basisschool bemannen worden soortgelijke plekken in Mumbai (en de rest van India) zwaar beveiligd en bemand door speciaal uitgekozen mensen (i.v.m. fraude gevaar). Het is zelfs zo erg dat de nationale cricket kampioenschappen (IPL) gehouden worden in Durban, zuid Afrika omdat er door de verkiezingen niet genoeg beveiligingings personeel meer beschikbaar is om de over-populaire cricket teams te beschermen. Daarnaast wilden veel cricket spelers niet meer in India spelen omdat ook het nationale cricket team in de afgelopen maanden doelwit was van terroristische aanslagen.
In Mumbai zit een Nederlands consulaat alwaar bij nationale Nederlandse feestdagen een soortement equivalent wordt gevierd op kleine schaal. Zo ook dit jaar met Koninginnedag. Omdat we zijn ingeschreven bij het consulaat ontvingen wij ook een uitnodiging voor de festiviteiten. Het vond plaats in het Trident hotel (voorheen Oberoi, ook wel bekend als 1 van de 2 hotels die bij de aanslagen van November 2008 doelwit waren) op het dakterras. Het hotel is poepsjiek, nog net ietsjes sjieker dan het hotel waar wij een maandje gewoond hebben. Ik had al zo'n vermoeden omdat de kamer prijzen begonnen bij 17000 INR (260 €). Ik had in eerste instantie het idee om een kamer te boeken in het hotel om na de festiviteiten (lees= heerlijk aan de oranje bitter en de pinten op kosten van de staat .. tja we blijven NL'ders) direct ter sponde te kunnen. Maar goed, ik vond het toch ietwat aan de prijzige kant zullen we maar zeggen.
De consul generaal heette iedereen welkom bij de deur. Het dakterras van het Trident hotel is echter geen dak terras, maar 'gewoon' de bovenste etage met een dak erop en een fantastisch uitzicht. Desalniettemin een mooie sjieke lokatie (ondanks de weelde aan ballonen en slingers volgens Nederlands recept). Het Indiase personeel liep rond met schalen met: rookworst, haring, loempiatjes (of is het loempiaatjes .. of kleine loempiaas .. nou ja .. eggroll). Er was zelfs een complete poffertjes stand overgevlogen vanuit Nederland (needless to say: we hebben alles geprobeerd, erg lekker!). Na een uurtje deed de consul een woordje. Hij kondigde aan dat vanwege de onfortuinlijke gebeurtenis in Apeldoorn die dag de festiviteiten in Mumbai ook op een laag pitje kwamen te staan. Schijnbaar waren er wat zaken georganiseerd die nu niet door gingen. Hij rijkte voorts een aantal onderscheidingen uit (geen lintjes, maar aandelen in een bank) aan mensen (voornamelijk Indiers) die een belangrijke bijdragen hebben geleverd aan maatschappij en cultuur in Mumbai (waarbij er een relatie is met Nederland in wat voor vorm dan ook). Onder hen was ook een dame die een project had opgezet om straatkinderen te helpen. Nadat ze de onderscheiding had ontvangen en door haar naasten was gefeliciteerd trok Tanja d'r stoute schoenen aan om met haar te gaan kennismaken en contact te leggen. Afijn een tijdje later had de dame onze adres en telefoon gegevens en volgt er mogelijk weer een toffe vrijwilligerswerkervaring voor Tanja.
Het buffet werd geopend! Heerlijk eten , natuurlijk Indiaas, maar er was ook 1 'bak' met hotspot! Nadat we klaar waren met smikkelen en het 2e wijntje aan het nuttigen waren kwamen we in contact met een stel dat we ook bij ons in de buurt wel eens tegen kwamen. We waren echter voorheen nog niet bewust dat zij ook Nederlanders zijn (en normaliter zoeken we dat ook niet perse op). Dat was eigenlijk wel heel gezellig, dus met hen zijn we de rest van avond blijven kletsen.
Aangezien zij op loopafstand van ons appartement wonen was het handig dat ze met ons meereden ipv met de taxi. Dat bespaarde hen de nodige vurige onderhandelingen over de taxiritprijs (300 rs of 400 rs .. het is 1,50€ verschil .. maar het gaat om het principe: niemand wil afgezet worden omdat ie er Nederlands uit ziet), maar 't leverde een kleine ruimtelijk dilemma op. Onze auto is nogal klein zoals sommige van jullie gelezen hebben (het is een soort kleine versie van een Suhunday RS (really small)). Maar het lukte toch allemaal de rit van zuid Mumbai naar Powai te overleven (+/- 1 uurtje). We zijn bij hen nog even een wijntje wezen drinken, ook dat was erg gezellig.
Dus conclusie:
- De consul trekt zich zeker iets aan van wat er in NL gebeurt. Ook in India werd er gepast geminderd.
- Poffertjes zijn internationaal!
- Het consulaat heeft hele goeie muzikanten ingehuurd die hele slappe lift-jazz versies van standards kunnen spelen (oh ja joh?)
- De gemiddelde handicap op het feest was aanmerkelijk lager dan bij ons thuis.
- Gehoord op het feestje, relativeren Nederlandse stijl: "Tja, in Mumbai komen dagelijks 20 mensen om het leven alleen al door het reizen met de trein".
- Er was veel moeite gestoken om het een gezellig samenzijn te maken, en dat is goed gelukt!
- Ook het consulaat verkiest een Indiaas buffet boven zuurtkool stamp :-)
- We hebben weer fijne mensen ontmoet!
- We hebben 2 tulpenparaplus en 2 doosjes stroopwafels meegekregen.
- We hebben de afterparty met Nederlandse muziek in de Nederlandse kroeg maar overgeslagen ..
- Tanja heeft er mogelijk weer een goed vrijwilligerswerk contact aan over gehouden.
Nice, weer zo'n high end party. Ga er maar niet aan wennen :-)
BeantwoordenVerwijderen