Na t memorabele bezoek aan de ashram weer terug in Mumbai... eerst uitgerust zoals ik al verteld had, mijn god wat was ik moe.. Maar daarna voelde ik de leegte in t appartement... deze weken heb ik even een dipje gehad...
Het project van de danskleren liep een beetje vast. Ik had voordat ik naar Nederland ging stoffen gekocht en stond eigenlijk te popelen om te beginnen.. maar eenmaal terug bleef ik t uitstellen... voelde me lusteloos..
Uiteindelijk heb ik de lockmachine uitgepakt en ingeregen. Voor diegene die t nog niet weten: Ik heb sinds ongeveer 1 jaar een lockmachine maar door allerlei dingen (nieuwe baan, martijn, vertrek naar India) was ik er nog niet een begonnen om echt uit te vogelen hoe hij werkt. Ik had m al wel zelf in elkaar weten te rijgen en gebruikte maar t fijne weet ik er nog niet van.. Een lockmachine is een soort naaimachine die t stof afwerkt door er een randje af te snijden en daarna met draden t stof afwerkt zodat hij niet meer rafelt. (draai je kleren maar binnestebuiten dan zie je waarschijnlijk deze locksteek). Je kunt er enkel of dubbele stoffen mee afwerken en/of aan elkaar naaien en afwerken. Deze machine heb ik dus mee naar Mumbai genomen. Ik had een flightcase van Martijn ontdaan van al zijn apperatuur en de machine ingeladen, beschermd met alle stoffen en klossen garen. Deze machine is behoorlijk zwaar en ik kon dan daarnaast ook helemaal niets meenemen, zelfs mijn lenzenvloeistof heb ik thuis gelaten! T was iets te zwaar maar gelukkig deden ze er niet moeilijk over (anders was t een behoorlijk duur grapje geweest). Eenmaal in Mumbai aangekomen wilde ik met deze koffer naar buiten lopen, maar dat ging niet zomaar. Ik werd aangehouden en de koffer moest door de scan. Ik moest invoerrechten betalen over deze machine!!! Ik protesteerde, ik gebruik deze machine alleen zelf, en neem m over een aantal maanden weer mee terug. Maar de bewaker was onverbiddelijk. Dus ik met deze machine door de scan. Een andere bewaker wilde uitleg over de machine. Ik heb m verteld wat dit was (gebruiksaanwijzing gegeven) wat ik er mee ging doen en een beetje de waarheid verdraaid over de prijs en de datum van aankoop. Gelukkig wilde hij een 'student in kleding ontwerp' niet op kosten jagen en kon ik doorlopen. Phoe ik schrok wel even...
Terug naar t verhaal; ik had de machine uitgepakt en gelukkig doet hij t helemaal!!!
Als eerst ben ik begonnen met alles te ordenen en te archiveren. Omdat ik dit goed wil aanpakken heb ik voor t eerst gebruik gemaakt van een computerprogramma. Ik heb alles opgedeeld in hoofdstukken en tijdsindicaties om zo een overzicht te krijgen. Dit omdat ik wat meer grip wil krijgen op de tijd die ik denk dat ik nodig heb en de tijd die het uiteindelijk gekost heeft. Van alle stappen en ontwerpen foto's gemaakt en die ook in de computer gezet. Zo krijg ik straks een heel verhaal hoe alles tot ontwikkeling gekomen is, goed he!!
Daarna ben ik begonnen met het basispatroon van mij en Marleen. Ik heb alles in mijn hoofd hoe ik t precies tot ongeveer wil hebben maar om dan een patroon er van te kunnen tekenen is een ander verhaal. Aangezien ik in de begin fase zit van kleren maken heb ik nog niet de vaardigheid hierin ontwikkeld. Thuis bladerde ik door de zelfmaak mode bladen en ging bestaande patronen aanpassen maar die heb ik hier niet en ik kon deze ook niet meenemen vanwege t gewicht. Ik ben dus heel fanatiek begonnen met een patroon tekenen, proefje maken en tot de ontdekking komen dat t helemaal niet is zoals ik in mijn hoofd had... Na dit een aantal keren herhaald te hebben werd ik wat moedeloos... zo kan t echt heeeeeel lang gaan duren.... Dus op internet gezocht maar niet echt iets kunnen vinden... ik sla dit stukje maar even over (ben aan t kijken of ik hulp kan krijgen) en ga verder met de andere stukken. Dus voor Kat en Yves verder. Na een aatal proefjes weet ik hoe ik t moet gaan doen dus genoeg te doen!!
Ik vond mezelf deze weken dus ploeterend met de patronen, alleen, de hele dag in een airco appartement in Mumbai... Ik ben er nu achter gekomen dat dat niet goed is voor mij!!! Ik voelde me echt totaal nutteloos... Voor diegene die mij kennen ben ik erg goed in drama en ook deze weken heb ik t heel goed bedreven!! Het ging van me niet zo fijn voelen naar wat kan ik uberhoubt, naar mezelf nutteloos en hulpeloos te voelen! Deze gedachtes helpen mij dan ook niet echt en t feit dat Martijn complimenten voor zijn werk en prestaties gekregen heeft is super voor hem maar t maakte mij nog verdrietiger...
Na een goede huilbui en een goede nachtrust ging t weer een heel stuk beter!! Een verschil van dag en nacht.... (ik werd vroeger niet voor niets jantje huit en jantje lacht genoemd..hihihihi) Nu ben ik weer vol energie en heb ik er weer zin in. Dus ik ben op zoek gegaan naar een dansschool in de buurt en ik ga daar maandag even kijken (ben benieuwd) en heb ook nieuwe organisaties aangeschreven voor vrijwilligerswerk, tot nu toe is er nog niets uitgekomen maar ik ben er mee bezig en dat voelt erg goed!
Even een kleine noot van de auteur.... Ik ben openhartig maar schrik hier als je blieft niet van! Dit gebeurt wel eens bij mij en er is helemaal iets erg aan. Als er iemand goed is in overdrijven dan ben ik t wel!! In Mumbai wonen kan heel super zijn maar net zo goed als in Eindhoven wonen kan t ook wel eens even minder zijn...
Vrijdag ben ik naar Akanksha gegaan en heb de kinderen een voor een bij mij gehad om ze engels te laten voorlezen. Ik heb ze waar nodig gecorrigeerd en bij sommige woorden de betekenis uitgelegd. Was erg leuk!! Voortaan ga ik elke vrijdag Hiral (dat is de lerares) helpen met een lesonderdeel. De groep wordt in tweeen gedeeld en ik ga met de ene helft een engels boekje (van Roald Dahl) lezen en bespreken. Ik ben benieuwd!!
Gisteren zijn we voor t eerst naar de KFC gegaan. Deze ligt bij ons in de buurt en we moeten er toch wel een keertje naar toe... Ik heb nog nooit meegemaakt dat er bij een fastfood restaurant een portier in uniform gezien die de deur voor je openhoud en je welkom heet!!! Dit is nu echt India.... ;)
Daarna hebben we heerlijk een kopje koffie (en daarna wat wijntjes...) gedronken en sisha gerookt in t cafetje Mocha. Leuk tentje!!
Straks gaat Martijn een nieuwe tabla kopen en we hebben t plan om morgen met de trein te rijden naar t zuiden en bij t beroemde Taj Mahal hotel sushi te gaan eten!!! Ben erg benieuwd!! Heb er veel zin in!!!Een grote kus van mij en tot snel in t vervolg met kleren klungelen... hihihihihi
HEERLIJK om helemaal Tanja te lezen in jouw stuk! En ik ben ook wel eens een jantje huilt, jantje lacht hoor mèt erg veel gevoel voor drama. Goh, we lijken dan toch ook weer wel op elkaar wij hè? Dikke lieve kus Leen.
BeantwoordenVerwijderen