Alibag - mislukt tripje?

Hallo allemaal,

Hier een update over ons weekend. Het plan was om zaterdag met de catamaran en bus naar Adibag te gaan, daar in een klein/bescheiden hotelletje te overnachten, het beroemde fort in zee te gaan bezichtigen, en verder wat saampjes aan te klungelen in die omgeving. Dit is niet helemaal gelukt. Vanaf het boot tripje ging het verhaal een hele andere kant op. Normaliter maken wij ook niet dit soort dingen mee, maar dit keer wel;

Op de catamaran, op het upper deck, hadden we een fijn plekje gevonden om de overtocht richting Mandve maken. Onze tickets waren inclusief de busrit van Mandve naar Alibag. In totaal ongeveer 1uur 45 minuten onderweg, a 150 INR per persoon.

Toen we eenmaal het ruime sop gekozen hadden raakten we in gesprek met een vrouw voor ons die vroeg waar we heen gingen en waar we verbleven. Na het horen van het door ons gekozen resort zei ze; “Ai, that’s really not so good, you’d better stay with me”. Dus wij dachten allebei: “wat krijgen we nu?”, en stapten vol goede moed dit avontuur in. Onderweg vertelde ze over de eigenzinnigheid van hun 6 honden (eentje, waakhond Rocky, stond bekend om het bijten en die moesten we maar even voorzichtig benaderen) en werd ons beeld van waar we aan begonnen steeds raarder. Maar goed, wij zijn wel in voor een avontuurtje.

De vrouw, ze heet Sunita, is welgesteld, onderdeel van de upper middleclass (volgens mij wel eerder middle upperclass), en heeft een huis in Alibag. Ze heeft ook een huis met uitzicht op de Himalaya, en een appartement in Mumbai. De andere 2 residenties kan ik me niet meer herinerren. Ze is vroeger fotomodel geweest (heeft nog in Nederland gewerkt voor V&D), en is nu grootgrondbezitter en handelt daar in.

Dus wij vergaten ons plan voor het resort en namen, nadat de boot aangekomen was in Mandve, plaats in haar luxe Indiase variant op de Landrover. Een kwartiertje rijden gaf ons onze eerste blik op mainland India buiten Mumbai. Dit is welliswaar kustgebied en anders dan de rest van het binnenland, maar weer een hele nieuwe kijk op de zaak. Uiteindelijk reden we de ‘voorstad’ van Alibag in, een paar huisjes een een grote benzinepomp, en daar was het huis van Sunita.

De poort werd opengemaakt door het personeel, en de bagage werd door hen naar binnen gebracht. Een aantal van de honden kwam ons bij de auto al enthousiast begroeten. Volledig in shock van het idillische plekje waar we terecht waren gekomen kregen we onze kamer toegewezen: dubbel bed, eigen badkamer, 4,2 meter van het zwembad vandaan.

Als eerste worden we meegenomen naar een gigantische gazebo midden op het terrein. In de gazebo staan 3 bedden, een rieten bank met 2 stoeken (tijgerprint kussens), een tv met dvd player etc. Hier krijgen we thee en koffie geserveerd. De koekjes en chocolaatjes waren helaas voor de honden (tja .. ).

In de gazebo hadden we leuke gesprekken over cultuur en werk etc. Zowel Vina als Sunita zijn erg praatgraag, we kregen een weelde aan hele leuke verhalen te horen, en probeerden op die manier langzaam te begrijpen waar en bij wie nu terecht waren gekomen. In iedergeval voelden we ons erg welkom, en leek het voor de gastvrouw de normaalste zaak van de wereld om haar weelde op deze manier te delen.

Een rondleiding over het terrein; het huis zelf met aangrenzend 2 gasten vertrekken met eigen badkamers, een aparte kleine bungalow voor vriendin/zakenpartner Vina, een apart klein huisje bij het zwembad met een stoom cabine en kleedruimte, een buiten keuken, een mega-gazebo, nog een buiten keuken, een apart klein huisje als bibliotheek, en nog een huis met een aantal vertrekken voor de heer des huizes, een klein hindoe ‘kappeltje’, en natuurlijk een bescheiden woning voor de bediening.

Next stop: het zwembad. Het was erg warm, en het was daarom tijd voor verkoeling. Iedereen dook het zwembad in (inclusief de honden, nooit gedacht dat we nog eens samen met Honden zouden zwemmen!!!). Het was erg diep, je kon dus lekker duiken en ploeteren zoveel je wilde. Het was heeeeerlijk, geen chloor of andere rotzooi, lekker verkoelend maar nog wel een beetje warm water. We hadden een hoop lol met duikende hond Rocky en de andere blaffende viervoeters.


Next stop: een versnapering. Zoals het bij een goede Indiase familie gaat wordt ook hier de tuinman de boom in gestuurd. Even later komt ie terug met verse kokosnoten met een rietje er in (verser dan dit is technisch onmogelijk tenzij je zelf in de boom kruipt). Na het nuttigen van de kokosmelk hakt de tuinman de noot open en krijg je een lepeltje om de kokos op te peuzelen. Deze kokosnoten zijn nog groen, niet bruin zoals ze in NL vaak in de winkel liggen (gedroogd), en smaken zoetig. Erg lekker!

Next stop: de vis markt. Zie de fotos. Erg primitief maar wel rete-verse (en dat is VERS!) vis. Erg lekker. De markt was voor ons net zo’n bezienswaardigheid als wij westerlingen waren voor de mensen op de markt.




Next stop: cooking! De keuken in het huis van Sunita wordt niet of nauwelijks gebruikt. Buiten zijn namelijk ook nog 2 keukens. De vrouw des huizes zou zelf voor ons Indiaas eten gaan bereiden (dat wil zeggen: coordineren en het pannen werk .. het vieze werk, geklungel, gesnij werd natuurlijk door het persooneel gedaan). Ze vertelde tijdens het maken wat er allemaal gebeurde en wat er in de pannen ging, erg leuk! Tijdens het hele process kletsten we met z’n alle door en genoten van een drankje in de gazebo naast de keuken en het zwembad. Hier aten we alvast wat Bombay-duck. Misschien ligt het aan mij, maar het was voor mij een openbaring dat Bombay-duck werkelijk niets met eend te maken heeft. Het is gedroogde/gefrituurde vis (beetje sardientjes achtig). Erg knapperig en lekker.

Next stop: eating! Inmiddels was het donker geworden, al het gekookte eten werd geserveerd in de 2e keuken, waar ook een buiten zitje was gemaakt. 2 park bankjes en een super vette tafel. De tafel was gemaakt van een oude voordeur met veel bolletjes glas, met daaronder allemaal gekleurde lampjes. Op deze ‘tafel’ stond een enorme kandelaar met een stuk of 8 kaarsen en allemaal glazen borden. Het eten was als een buffet opgedient: Daal, vis curry, een prutje met 'n soort oestertjes (echt ontzettend, ontzettend lekker!!) groente curry, chutney, rijst, yoghurt, salade. Het was werkelijk super lekker. Mega veel knoflook en alles goed pittig. We hebben zitten smullen. Ook het desert was lekker; roomijs met een zoetige wortel drap. De rest van de avond hebben we daar heerlijk zitten kletsen en drinken. Op de foto zie je de plek zoals ie er overdag uit ziet. Tijdens het eten hebben helaas niet aan fotos maken gedacht.

Next stop: midnight swim. Het was al laat, de dames wilden slapen. Ze slapen vrijwel alleen buiten in de grote gazebo. Wij hadden echter nog wel behoefte om even op te frissen en besloten nog een duik in het zwembad te nemen. Tegen die tijd was het personeel net klaar met eten en gingen overal de lampen uit. Bij een mooi Boedha beeld vlak aan de rand van het zwembad zette Sunita de grote kandelaar van de eetdeur/tafel neer en nog een paar kandelaars. Dus .. (ja, sorry, ik moet het toch even kwijt) .. here we were .. onze gastronomisch verwende lijven in het zwembad .. rust .. sterrenhemel boven ons en kaarslicht om ons heen. What else can you say.

Next stop: pitten. Het slapen was wat lastiger. We besloten om toch in het gasten verblijf te slapen en niet buiten. Het bed was kort, kraakte, en het was ondanks de ventilator toch redelijk klam binnen. We hebben uiteindelijk niet zo veel geslapen, veel wakker geworden van gekriebel (Vlooien? Muggen? Klopgeesten?) en een instortende bovenkant van het bed. Op de foto een impressie van de kamer. Let wel: om ons wat meer thuis te voelen hebben we in deze kamer onze spullen ook decoratief rond gestrooid (voor degene die ons wat beter kennen .. no surprises there).


Next stop: zondag , rustdag. Zondag ochtend rond 9:00 stonden we op. De eerste paar uur van de dag spendeerden we lezend en luierend rond het zwembad. Rond 11:00 was er een home-made brunch (zelfde stijl als het diner, maar nu met eieren en wat vettige padadums). Wederom heerlijk eten! De huismasseur kwam die dag, en de gastvrouw vroeg of we ook van z’n diensten gebruik wilden maken. 3 uur later hadden Tanja en ik allebei een volledige massage gehad (head to toe), klinkt erg lux, is het ook, maar kost hier maar 300 rs per persoon.

Next stop: toch nog even snel naar Alibag. We hadden nog net genoeg tijd over voor een korte trip naar Alibag, om daar vanaf de boulevard het beroemde fort te zien, en daarna naar de haven van Mandve te rijden. Zondagen zijn erg druk op de catamaran. Aangekomen bij de haven kochten we de kaarten .. de upperdeck klasse was al uitverkocht voor ons, maar Sunita wisselde de lowerdeck tickets snel in voor upperdeck. Ze is al 15 jaar een local, en heeft (.. of neemt) daardoor wat privileges. Er was een grote rij voor de boot, echt veel mensen gingen weer naar Mumbai. Ook dit kon Sunita niet echt boeien en ze banjerde gewoon de boot op terwijl de rest nog stond te wachten. Aangezien zij de kaartjes had moesten we haar volgen. We hadden dus, met licht schuld gevoel, wel goeie zitplaatsen!Next stop: het hotel. Vanavond hebben we voorlopig voor het laatst van het buffet in ons hotel genoten. Na het schrijven van deze blog ga ik net als Tanja ook inpakken. Morgen verhuizen!

Het was een erg surrealistisch weekend. Het was super relaxt, mooi, lekker, en fijn! Dat gezegd hebbende raden we verder niemand aan om zomaar met vreemden mee te gaan!!

Groeten,
2M&TV